«به عنوان یک هوادار یونایتد که در اوایل دهه ۹۰ در آنجا بودم، رفتن کریک پایان غم‌انگیزی برای یک وضعیت وحشتناک است. او تنها چیز دوست‌داشتنی در مورد باشگاه بود... من پسرم هشت ساله‌ام را در ژانویه به اولدترافورد برای بازی برایتون در جام حذفی بردم و هرگز چنین فضای سمی را در یک ورزشگاه فوتبال تجربه نکرده بودم. هواداران لیاقت بیشتری دارند... مالکان بهتر، نگرش بهتر، استانداردهای بهتر. هیچ چیز با ساختار فعلی باشگاه تغییر نخواهد کرد و ما در این وضعیت شوم از شکست، امید، خشم و ناامیدی گرفتار شده‌ایم» – کریس
«ویلکاکس، [برادا] و [جیم] رتکلیف باید خودشان را اخراج می‌کردند. آنها عامل مشترک تمام این شکست‌ها هستند. [مائوریسیو] پوچتینو حداکثر ۱۲ ماه دوام خواهد آورد اگر خوش‌شانس باشد» – دب
«من بیش از ۶۰ سال است که از یونایتد حمایت می‌کنم و این اخراج فقط مرا افسرده می‌کند. همه می‌دانند مشکل جای دیگری است... ما به شدت به یک مدافع چپ و یک مدافع میانی نیاز داشتیم. آنها چه کار کردند؟ چندین هافبک جذب کردند. بنابراین دوباره شروع می‌شود. آیا کسی واقعاً باور دارد که تغییر مربی تفاوتی ایجاد خواهد کرد؟» – بری
«این غم‌انگیزتر از هر زمان دیگری است که از زمان بازنشستگی الکس فرگوسن اتفاق افتاده است. هر یک از مربیان قبلی مجبور به رفتن بودند، زیرا تا حد زیادی عملکرد ضعیف تقصیر آنها بود. اینطور به نظر نمی‌رسد... اما، از آنجایی که مالکان و مدیران خودشان را اخراج نخواهند کرد، و چون نمی‌توانید بازیکنان را اخراج کنید، تنها چیزی را که می‌توانید تغییر دهید، تغییر می‌دهید: مربی. و سپس چرخه را تکرار می‌کنید» – جان
«فکر می‌کنم جاناتان لیو بود که پیشنهاد بسیار منطقی تعویض پستی مایکل کریک را داد – با قرار دادن او به جای جیسون ویلکاکس به عنوان مدیر ورزشی. این منطقی بود» – جف
«فقط منتظرم که آقای متوسط ویلکاکس کار شرافتمندانه را انجام دهد و اعتراف کند که از توانایی‌هایش فراتر رفته و تا حدی مسئول این وضعیت است و استعفا دهد» – اندرو
«از زمان رفتن فرگی، ۱۲ مربی در یونایتد، از جمله مربیان موقت، با پاداش کمی حضور داشته‌اند. آیا همه آنها اشتباه بوده‌اند؟ حتماً که نمی‌توانستند اشتباه باشند؟ این نشان‌دهنده شکست‌های سیستمی باشگاه در تمام سطوح است» – سایمون
«کریک یک اسطوره منچستریونایتد باقی می‌ماند، همیشه خواهد ماند. بدون تغییرات متناظر در فرآیند جذب باشگاه و افرادی که آن را هدایت می‌کنند، ما ۱۲ تا ۱۸ ماه دیگر دوباره اینجا خواهیم بود» – ویل
«مشکلات زیادی در یونایتد وجود دارد اما بزرگترین آنها کوتاه‌مدت‌نگری است. کریک، مانند اوله گونار سولسشر، به دلیل عملکرد خوبش به عنوان مربی موقت، شغل دائمی را دریافت کرد، اما این نقش‌ها بسیار متفاوت هستند. ساختن برای بلندمدت، حتی در یک باشگاه خوب با پایه‌های محکم، با بهترین استفاده از موقعیتی که در چند ماه به شما داده شده است، متفاوت است. از زمان بازنشستگی فرگی، مربیان به دلیل افت نتایج اخراج شده‌اند، و کسانی که پیشنهاد داده‌اند ممکن است اوضاع قبل از بهتر شدن بدتر شود (رالف رانگنیک و روبن آموریم) از در بیرون انداخته شده‌اند. هیچ دلیلی وجود ندارد که فکر کنیم برای پوچتینو متفاوت خواهد بود» – جیسون
«آیا پوچتینو مربی خوبی است؟ او در اسپرز (هرچند بدون بردن جام) و در یک دوره کوتاه در ساوتهمپتون خوب عمل کرد، اما آن زمان خیلی دور بود. از آن زمان، سوابق او نسبتاً ناامیدکننده بوده است، از جمله دوران بی‌الهام در هدایت تیم ملی مردان آمریکا. او فقط به عنوان یک مربی خوب شهرت دارد، اما من واقعاً مطمئن نیستم که این شهرت بر چه اساسی است» – جان
«شباهت‌های بین مالکیت ENIC بر تاتنهام و مدیریت گلیزرها بر یونایتد چشمگیر است. این برای یونایتد با توجه به دو دهه و نیم عدم موفقیت بی‌سابقه تاتنهام از آن زمان، خبر خوبی نیست. تفاوت اصلی، خبر بدتر برای یونایتد، این است که بار بدهی خطرناک تاتنهام عمدتاً صرف تأمین مالی یک استادیوم جدید شد، نه تسهیل سهم مالکان در شرکت و سود سهام متعاقب آن برای خودشان. باشگاه‌های فوتبال نمی‌توانند استخراج پول را تحمل کنند – همه آن باید مجدداً سرمایه‌گذاری شود تا چرخ‌ها بچرخند» – پل
«در ۵۳ سال حمایت از یونایتد، این افسرده‌کننده‌ترین زمان است. بدتر از دوران قبل از فرگی. باشگاه کاملاً شکسته است. مالکان واقعاً به چیزی جز پول اهمیت نمی‌دهند. این یک مسئله عمومی است که آنها برد را خوب می‌دانند اما هدف اصلی یک باشگاه فوتبال نخبه نیست... من عمیقاً برای کریک دلسوزی می‌کنم. کمبود تجربه او هنگام انتصاب به عنوان مربی موقت مشخص بود. او کار بزرگی انجام داد و آنها او را به سرعت به طور دائم منصوب کردند. قابل پیش‌بینی بود که محدودیت‌های مالی باشگاه باعث شکست او و شکست سریع او شود. تیم اصلی ما کاملاً پایین‌تر از حد متوسط است و کریک قبل از شروع فصل توسط یک پنجره نقل و انتقالات به طرز شرم‌آوری غفلت‌شده، کاملاً تضعیف شد. هر هواداری می‌دانست مشکلات ما کجا خواهد بود و همه ما درست از آب درآمدیم. چرا ویلکاکس، برادا و دیگران همان چیزی را که ما می‌دیدیم، نمی‌توانستند ببینند؟ مهم نیست مربی کیست. با این تیم و این مالکان، چرخه ادامه خواهد یافت» – رابرت
«من بیش از ۷۰ سال است که یونایتد را در روزهای خوب و بد حمایت کرده‌ام، اما دیگر نه، حمایت از یونایتد به معنای حمایت از گلیزرها است. و من فقط تعجب می‌کنم که آیا تحریم هواداران می‌تواند آنها را از بین ببرد. یک اولدترافورد خالی ممکن است این کار را انجام دهد» – پل
«من ۶۲ ساله هستم. من منچستریونایتد را از چهار سالگی دنبال کرده‌ام (عکسی از جورج بست پیدا کردم و به مادرم گفتم او را دوست دارم). در نوجوانی در استرتفورد اند ایستادم و در دهه ۹۰ پسرم را بردم. هواداران باید کنترل را به دست بگیرند. تنها راهی که این تغییر خواهد کرد این است که هواداران بازی‌ها را تحریم کنند. رفتن را متوقف کنید، درآمد روز بازی را متوقف کنید. اگر گلیزرها فقط به پول علاقه دارند، درآمد آنها را قطع کنید» – باب
«کریک یونایتد را به لیگ قهرمانان بازگرداند و به تیم و هواداران امید داد. او بیش از آنچه جرات می‌کردم امیدوار باشم انجام داد. اما جنگ یک جبهه‌ای، جنگ چهار جبهه‌ای نیست. او هرگز نباید مأموریت جدیدی دریافت می‌کرد. همیشه نیاز به مربی باتجربه در مقابله با چالشی کاملاً جدید و متفاوت، با تجربه لیگ برتر بود. کریک فقط یکی دیگر از مربیان در لیست بلندبالایی است که باشگاه دست او را بسته است. من جز تحسین تلاش و رفتار او چیز دیگری ندارم» – بن