هری کین برنده توپ طلای ۲۰۲۶ شد و اولین بازیکن مستقر در بوندسلیگا از زمان ماتیاس سامر در سال ۱۹۹۶ لقب معتبرترین جایزه فردی فوتبال را از آن خود کرد.
مهاجم بایرن مونیخ در فصل ۲۵–۲۰۲۶ برای باشگاه و تیم ملی ۷۳ گل به ثمر رساند و فصل فوق‌العاده‌ای را با بزرگترین افتخار فردی فوتبال به پایان رساند.
کین هفتمین بازیکنی است که در دوران بازی برای باشگاه بوندسلیگایی، توپ طلا را دریافت می‌کند و به گروه برجسته‌ای شامل گرد مولر، فرانتس بکن‌باوئر و کوین کیگان می‌پیوندد.
گرد مولر، بایرن مونیخ - ۱۹۷۰
گرد مولر پس از کسب جایزه سال ۱۹۷۰، اولین برنده توپ طلای فوتبال آلمان شد. «در بامبر» ۳۸ گل در لیگ برای بایرن مونیخ به ثمر رساند تا کفش طلای اروپا را از آن خود کند، سپس ۱۰ گل دیگر به ثمر رساند تا کفش طلای جام جهانی را کسب کند و آلمان غربی در جام جهانی ۱۹۷۰ سوم شد.
مولر نتوانست جام تیمی را کسب کند، اما بابی مور را در توپ طلا شکست داد.
فرانتس بکن‌باوئر، بایرن مونیخ - ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶
فرانتس بکن‌باوئر اولین آلمانی بود که پس از موفقیت در سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶، چندین جایزه توپ طلا را کسب کرد.
اولین جایزه بکن‌باوئر پس از قهرمانی آلمان غربی در مسابقات قهرمانی اروپا در سال ۱۹۷۲ و شکست شوروی در فینال به دست آمد. بکن‌باوئر پیش از این بایرن مونیخ را به قهرمانی بوندسلیگا رسانده بود.
چهار سال بعد، بکن‌باوئر دومین توپ طلای خود را به دست آورد. «در کایزر» پس از اینکه بایرن مونیخ سومین قهرمانی متوالی جام باشگاه‌های اروپا را کسب کرد، مورد تقدیر قرار گرفت. او همچنین در سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵ نایب قهرمان توپ طلا بود.
آلن سیمونسن، بوروسیا مونشن‌گلادباخ - ۱۹۷۷
آلن سیمونسن تنها برنده توپ طلای دانمارک باقی مانده است که پس از فرانتس بکن‌باوئر، جایزه سال ۱۹۷۷ را از آن خود کرد.
این مهاجم برای بوروسیا مونشن‌گلادباخ درخشید، زیرا این باشگاه قهرمان بوندسلیگا شد و به فینال جام باشگاه‌های اروپا رسید و در شکست ۳-۱ مقابل لیورپول گلزنی کرد. سیمونسن تنها بازیکنی است که در فینال‌های جام باشگاه‌های اروپا، جام یوفا و جام برندگان جام اروپا گلزنی کرده است.
کوین کیگان، هامبورگ - ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹
کوین کیگان در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ توپ طلا را کسب کرد و تنها فوتبالیست انگلیسی است که چندین جایزه را برده است. کیگان در سال ۱۹۷۷ با قراردادی رکوردشکن به مبلغ ۵۰۰,۰۰۰ پوند به هامبورگ پیوست، پس از اینکه به لیورپول در قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا کمک کرد.
او در دو فصل اول خود در آلمان، پس از به ثمر رساندن ۲۹ گل در ۷۰ بازی، توپ طلا را برد. در فصل دوم او هامبورگ را به اولین قهرمانی بوندسلیگا در ۱۹ سال رساند.
کارل-هاینتس رومنیگه، بایرن مونیخ - ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱
سلطه بوندسلیگا بر توپ طلا تا اوایل دهه هشتاد ادامه یافت، زیرا پیروزی‌های پیاپی کارل-هاینتس رومنیگه شش سال متوالی را با یک برنده آلمانی رقم زد.
رومنیگه در سال ۱۹۸۰ پس از به ثمر رساندن ۳۶ گل در ۴۷ بازی برای بایرن مونیخ، توپ طلا را برد و سپس جایزه بهترین بازیکن را به عنوان قهرمانی آلمان در مسابقات قهرمانی اروپا در سال ۱۹۸۰ دریافت کرد.
یک سال بعد، او بهترین گلزن بوندسلیگا و جام باشگاه‌های اروپا شد تا دومین توپ طلای خود را کسب کند.
ماتیاس سامر، بوروسیا دورتموند - ۱۹۹۶
ماتیاس سامر تنها دومین مدافعی شد که پس از کسب جایزه سال ۱۹۹۶، توپ طلا را برد.
سامر که در نقش سوئیپر در قهرمانی بوندسلیگا بوروسیا دورتموند موفق بود، در نقشی مشابه برای آلمان در یورو ۹۶ درخشید. او به آلمان در کسب موفقیت کمک کرد و جایزه بهترین بازیکن تورنمنت و سپس توپ طلا را دریافت کرد.
هری کین، بایرن مونیخ - ۲۰۲۶
هری کین پس از پیروزی در رأی‌گیری سال ۲۰۲۶، به انتظار ۳۰ ساله بوندسلیگا برای برنده توپ طلا پایان داد.
کین برای کسب این جایزه ۷۳ گل برای باشگاه و تیم ملی به ثمر رساند و ۶۱ گل برای بایرن مونیخ به ثمر رساند تا باشگاه را به سه‌گانه آلمان هدایت کند.
پس از دریافت کفش طلای اروپا، او در جام جهانی ۲۰۲۶ شش گل به ثمر رساند و انگلیس سوم شد. این بهترین عملکرد انگلیس در تاریخ جام جهانی در یک تورنمنت خارج از خانه بود.