یورو ۲۰۲۸، مسابقات بزرگ بعدی برای تیم‌های اروپایی است، اما در حال حاضر چه کسی شانس اول قهرمانی را دارد؟

با توجه به اینکه تا این تورنمنت دو سال دیگر باقی مانده است، زمان زیادی برای تغییر جایگاه تیم‌ها وجود دارد، اما برخی از ملت‌ها در حال حاضر قوی‌تر از دیگران به نظر می‌رسند.

آخرین دوره مسابقات اروپایی پس از آنکه پیشنهاد مشترک بریتانیا و ایرلند بدون رقیب ماند، در بریتانیا و ایرلند برگزار خواهد شد و در این مرحله، ما شانس تیم‌ها را برای این تورنمنت پیش‌بینی می‌کنیم.

۲۰. جمهوری ایرلند

ممکن است میزبانی به آنها کمک کند، اما این تیم ایرلند واقعاً خوب نیست.

آنها در دسته دوم لیگ ملت‌ها قرار دارند اما تنها یک بازی از پنج بازی خود را برده‌اند و به طرز عجیبی پشت کوزوو در جدول رده‌بندی قرار دارند.

کائومهین کلرهر احتمالاً با استعدادترین عضو تیم است، در حالی که بازیکنان لیگ برتر، ناتان کالینز، جیک اوبراین و دارا اوشی سعی در محافظت از او دارند، اما آنها واقعاً در خط حمله مشکل دارند.

آدام ایداه از سوانزی در کنار تروی پاروت بازی می‌کند و تیم تنها شش گل در پنج بازی خود به ثمر رسانده است.

۱۹. اسکاتلند

اسکاتلند حداقل به جام جهانی راه یافت اما نتوانست عملکرد خوبی داشته باشد.

این موضوع باعث شد استیو کلارک شغل خود را از دست بدهد و اتحادیه فوتبال اسکاتلند با انتخاب سباستین پوکونولی، که تنها دومین مربی خارجی است که هدایت تیم را بر عهده گرفته، جسورانه عمل کرد.

نتایج تا کنون مختلط بوده است، با دو برد، یک تساوی و دو شکست در رقابت‌های لیگ ملت‌ها، و مشکل اغلب گلزنی بوده است. اسکات مک‌تومینای به عنوان مهاجم به کار گرفته شده است که نشان‌دهنده کمبود گزینه‌های بهتر است.

۱۸. لهستان

در حال حاضر، بهترین بازیکن تاریخ این کشور، روبرت لواندوفسکی، به احتمال زیاد تا سال ۲۰۲۸ به بازی ادامه خواهد داد، اما صرف نظر از اینکه چقدر خوب بوده است، او در زمان مسابقات ۳۹ ساله و نزدیک به ۴۰ ساله خواهد بود.

توانایی بدنی او بدون شک کاهش یافته است، اما شما آن توانایی گلزنی را از دست نمی‌دهید، و بنابراین اگر بتوانید سیستمی بسازید که توپ را به او برساند، او می‌تواند مؤثر باشد.

برای انجام این کار، یان اوربان، سرمربی تیم، از سیستم ۴-۴-۲ با کارول شیدرسکی در کنار او استفاده می‌کند، اما این امر نتایج مختلطی به همراه داشته است. لهستان در گروه ۴ لیگ ملت‌های B سوم است.

۱۷. ترکیه

در انتخاب ترکیه به عنوان تیم شگفتی‌ساز خود مراقب باشید، زیرا آنها دیگر آن تیمی نیستند که قبلاً بودند.

آنها در حال حاضر در گروه ۱ لیگ ملت‌های A در رده آخر قرار دارند و تمام شش بازی خود را باخته‌اند و در این مدت ۱۵ گل دریافت کرده‌اند.

آنها در این مدت چهار گل به ثمر رسانده‌اند که یکی از آنها یک ضربه آزاد باورنکردنی از آردا گولر بود که به وضوح ستاره تیم است.

چند فصل دیگر بازی برای مادرید و او احتمالاً به بازیکنی بهتر تبدیل خواهد شد، اما او کیفیت زیادی در اطراف خود ندارد. کان اوزون و فردی کاغدی اوغلو از برایتون دیگر بازیکنان ارزشمند در یک تیم عمدتاً متوسط ​​هستند.

۱۶. ولز

بزرگترین چالش آنها حفظ کریگ بلامی خواهد بود که اکنون توسط برنلی و وستهم زیر نظر گرفته شده است. هافبک سابق کاردیف سیتی پس از یک دوره رکود واقعی، کشور را به فرم بازگردانده است.

این تیم پر از چهره‌های آشنای لیگ برتر مانند هری ویلسون، برنان جانسون، دن جیمز و ایتان آمپادو است، در حالی که امیدهایی وجود دارد که لوئیس کوماس از لیورپول بتواند به یک مهاجم سطح بالا تبدیل شود.

این واقعیت که آنها میزبان هستند، ولز را به یک مدعی تبدیل می‌کند، اما دیدن تکرار عملکرد آنها در سال ۲۰۱۶ دشوار است.

۱۵. یونان

قهرمانان سال ۲۰۰۴ از دوران افتضاح خود که آنها را در یک مقطع به رتبه ۶۰ رده‌بندی فیفا رساند، بهبود یافته‌اند و در حال حاضر در گروهی از لیگ ملت‌ها که شامل هلند و آلمان است، در رده دوم قرار دارند.

آنها واقعاً زیاد گل نمی‌زنند، با تزولیس از آرسنال یکی از پنج بازیکنی است که یک گل به نام خود دارد، و آنها می‌توانند تعداد زیادی گل هم دریافت کنند، پس از اینکه ۷-۰ به هلندی‌ها باختند.

اما با کنار گذاشتن آن شب بد، یونان دوباره یک تیم ملی رقابتی است.

۱۴. کرواسی

بهترین روزها ممکن است پشت سر آنها باشد، اما نسل بعدی استعدادهای کرواسی بیش از حد توانمند هستند.

قدرت آنها در دفاع است، با یوشکو گواردیول و لوکا ووسکوویچ از لیگ برتر که در کنار هم بازی می‌کنند، در حالی که ماتئو کواچیچ در خط میانی قرار دارد.

اما برخی مناطق دیگر وجود دارد که تیم بدون شک پیر است. ایوان پریشیچ و لوکا مودریچ هنوز در حال بازی هستند و این کشور فاقد یک مهاجم سطح بالا است.

۱۳. سوئد

سوئد آخرین کشوری است که متوجه شده دو نفر از بهترین استعدادهایشان به طور طبیعی در یک پست بازی می‌کنند، اما آنها تا کنون با سیستم ۴-۴-۲ تحت هدایت گراهام پاتر، آن را به خوبی مدیریت کرده‌اند.

الکساندر ایساک کمی کند عمل کرده است، با تنها یک گل در لیگ ملت‌های امسال، اما همین را نمی‌توان در مورد ویکتور گیورکس گفت که در پیراهن سوئد با بازیکنی که در آرسنال است، متفاوت به نظر می‌رسد.

او شش گل در لیگ ملت‌ها به ثمر رسانده است و سوئد صدرنشین گروه خود است و تنها یک بازی را بدون پیروزی پشت سر گذاشته است.

پشت سر مهاجمان، اوضاع کمی مشکوک‌تر می‌شود، با یاسین آیاری از برایتون و آنتونی الانگا از نیوکاسل جلوتر از ویکتور لیندلوف، اما این یک تیم قابل قبول است.

۱۲. اتریش

رالف رانگنیک رهبری یک انقلاب اتریشی را بر عهده داشته است و اگر قرعه کمی مهربان‌تر بود، می‌توانستند در جام جهانی تابستان پیشرفت بیشتری داشته باشند. پس از اینکه توانستند در گروهی که آرژانتین در آن حضور داشت، دوم شوند، اتریش با اسپانیای قهرمان روبرو شد و غیرمنتظره نباخت.

رانگنیک فلسفه پرس را به تیم تزریق کرده و در عین حال خط دفاعی آنها را بسیار مستحکم نگه داشته است. هیچ تیمی در لیگ ملت‌های B گل‌های بیشتری نزده است، در حالی که تنها ایرلند شمالی رکورد دفاعی بهتری دارد.

۱۱. دانمارک

راس هویلوند برای کشورش بسیار مؤثرتر از منچستریونایتد بوده است. این مهاجم پنج گل در رقابت‌های لیگ ملت‌های دانمارک به ثمر رسانده است و او، در کنار میکل دامسگارد و پیر-امیل هویبرگ، نام‌هایی هستند که احتمالاً بیشتر با آنها آشنا هستید.

آنها در گلزنی نیز خوب هستند و در حال حاضر چهارمین میانگین گلزنی در هر بازی در لیگ ملت‌های A را دارند.

۱۰. سوئیس

شگفتی‌سازان همیشگی در حال حاضر گروه خود در لیگ ملت‌ها را در هم می‌کوبند، با تنها یک گل خورده در پنج بازی و چهار برد. البته، این گروه شامل اسلوونی، اسکاتلند و مقدونیه شمالی است.

اما سوئیس اغلب در مسابقات بین‌المللی خوب عمل می‌کند. آنها به مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی رسیدند و به آرژانتین، قهرمان نهایی، باختند و در یورو قبلی، دوباره در مرحله یک چهارم نهایی به فینالیست نهایی، انگلیس، باختند.

از نظر ترکیب، جان مانزامبی ستاره تیمی است که عمدتاً بدون ستاره است.

۹. ایتالیا

ایتالیا در راهیابی به مسابقات افتضاح است، اما وقتی به آنجا می‌رسند، اغلب عملکرد خوبی دارند.

این قوی‌ترین نسل ایتالیا به هیچ وجه نیست. ساندرو تونالی و ریکاردو کالافیوری از لیگ برتر پیشتاز هستند، اما فرانچسکو پیو اسپوزیتو از اینتر پنج گل در رقابت‌های لیگ ملت‌های کشورش به ثمر رسانده است.

آلساندرو باستونی و نیکولو بارلا اعضای باتجربه تیم هستند، در حالی که جیانلوئیجی دوناروما دروازه‌بان خوبی است، حتی اگر گاهی اوقات گل دریافت کند.

روبرتو مانچینی می‌داند چه کار می‌کند، پس از هدایت ایتالیا به قهرمانی یورو ۲۰۲۰ در انگلیس، اما شما همچنان باید آنها را در دسته تیم‌های شانس دوم قرار دهید.

۸. نروژ

ایسلند نسل فعلی قوی‌تر از خویشاوندان وایکینگ خود است، نه تنها به این دلیل که یکی از بهترین مهاجمان جهان را دارند.

اما این مورد فقط هالند + بقیه نیست. مارتین اودگارد برای کشورش عملکرد بسیار خوبی دارد، در حالی که آنتونی نوسا و اسکار بوب گزینه‌های خوبی در جناحین هستند.

از نظر دفاعی، آنها کمی کمبود دارند، اما اگر بتوانند به اندازه کافی گل بزنند، بسته نگه داشتن دروازه اهمیتی ندارد.

۷. بلژیک

کوین دی بروینه آخرین بازمانده نسل طلایی بلژیک است که هرگز واقعاً درخشید، اما نسل بعدی خود را قادر به انجام کار نشان می‌دهد.

چارلز دکتلائر از آتالانتا با یک گل و چهار پاس گل همکاری کرده است، اما این دی بروینه است که هنوز تهدید اصلی را ایجاد می‌کند.

موقعیت فعلی بلژیک در فوتبال جهان شاید با این واقعیت که آنها در گروه لیگ ملت‌ها هم ایتالیا و هم ترکیه را دو بار شکست داده‌اند اما هر دو بازی را به فرانسه باخته‌اند، که یکی از آنها ۴-۱ بود، نشان داده می‌شود.

۶. آلمان

عملکرد ضعیف متوالی در مسابقات به این معنی بود که آلمان به تزریق شادی نیاز داشت و بنابراین مردی با بزرگترین لبخند در فوتبال جهان را استخدام کردند. متأسفانه برای یورگن کلوپ، این گروهی از بازیکنان آلمانی نسبتاً متوسط ​​است.

کلوپ می‌خواهد بهترین استفاده را از فلوریان ویرتس ببرد زیرا گزینه‌های پشت سر او حتی بدتر هستند، در حالی که کای هاورتز در میان بهترین مهاجمان آلمانی تمام دوران قرار نخواهد گرفت.

خط دفاعی خوب است، با مالیک تیائو و نیکو شلوتربک، اما دو برد، دو تساوی و یک شکست در پنج بازی اول کلوپ نشان‌دهنده سطح استعداد تیم است.

۵. هلند

این در حد استعداد فان پرسی و روبن نیست، اما این گروه بسیار خوبی از بازیکنان هلندی است.

بازیکنان ثابت لیگ برتر، یورین تیمبر، کودی گاکپو، میکی فن ده ون و یان پاول فن هکه هسته اصلی بازیکنان خارج از خط میانی را تشکیل می‌دهند، در حالی که فرنکی دی یونگ از بارسلونا بازوبند کاپیتانی را بر بازو دارد.

دونیل مالن شماره ۹ است و می‌توان گفت که کمبود یک مهاجم نخبه نگران‌کننده است، اما آنها به تازگی هفت گل به یونان زده‌اند.

آنها توسط ژاوی هدایت می‌شوند و شما نیازی به حدس زدن زیاد ندارید که شاگرد کرایف چه نوع فوتبالی بازی می‌کند.

این کار نیز جواب می‌دهد، با داشتن بهترین رکوردهای گل زده در هر بازی و گل خورده در هر بازی در لیگ ملت‌های سطح بالا.

آنها اغلب در مسابقات مردان نزدیک به قهرمانی بوده‌اند و قطعاً استعداد لازم برای تکرار این موضوع را دارند، در حالی که امیدوار به نتایج بهتر هستند.

۴. پرتغال

پرتغال سرانجام از بحران وجودی کریستیانو رونالدو رهایی یافته است، بنابراین تمرکز می‌تواند سرانجام بر روی سایر بازیکنان تیم باشد.

این تیم ایبریایی احتمالاً بهترین خط میانی در فوتبال جهان را دارد، با ویتینیا و ژوائو نوس که پاری سن ژرمن را به دو قهرمانی متوالی لیگ قهرمانان هدایت می‌کنند. پشت سر آنها، ماتئوس فرناندز به پیشرفت خود ادامه می‌دهد.

رافائل لیائو شماره هفت رونالدو را بر تن کرد، اما گونسالو راموس اغلب در صورت دریافت فرصت عملکرد خوبی داشته است.

برونو فرناندز در طول مسابقات ۳۴ ساله خواهد شد اما هنوز افت شدیدی نداشته است، حتی اگر این فصل کمی خارج از فرم بوده باشد.

از نظر دفاعی، روبن دیاز مدافع میانی ثابت است در منطقه‌ای که به راحتی ضعیف‌ترین بخش تیم است.

۳. فرانسه

تغییر رژیم در پاریس با انتصاب زین الدین زیدان به جای دیدیه دشان صورت گرفته است، اما استانداردها بسیار بالا تعیین شده‌اند.

فرانسه باثبات‌ترین تیم ملی در ۱۵ سال گذشته بوده است. در جام جهانی ۲۰۱۴ در مرحله یک چهارم نهایی، در سال ۲۰۱۸ قهرمان و در سال ۲۰۲۲ نایب قهرمان شدند. کسب مقام چهارم در جام جهانی ۲۰۲۶ شکست تلقی شد. استانداردها اینقدر بالاست.

در یورو، فرانسه در سال ۲۰۱۶ نایب قهرمان شد و مغلوب پرتغال، قهرمان شگفتی‌ساز، شد و در سال ۲۰۲۰ در مرحله یک هشتم نهایی حذف شد. رسیدن به نیمه نهایی در یورو ۲۰۲۴ بازگشتی به فرم بود.

بزرگترین مشکل زیدان این است که چگونه تمام ستارگان هجومی خود را همزمان در زمین قرار دهد.

مایکل اولیسه، کیلیان امباپه، دزیره دویه، برادلی بارکولا، رایان چرکی و عثمان دمبله برای هر تیم ملی دیگری در ترکیب اصلی قرار می‌گرفتند. ظهور الی جونیور کروپی کارت دیگری برای زیدان است که باید تصمیم بگیرد چه زمانی بازی کند.

اگر بخواهید ایراداتی در تیم پیدا کنید، ممکن است خط میانی را یکی از نقاط ضعف بدانید. آدرین رابیو و لوکاس دا کونیا، پل پوگبا و انگولو کانته نیستند.

خط دفاعی قوی است، هرچند با ابراهیم کوناته و جرمی ژاکه که تا بازگشت ویلیام سالیبا به آمادگی کامل، جایگزین شده‌اند.

تعادل بین حمله و دفاع همان کاری است که زیدان در مادرید به خوبی انجام می‌داد، بنابراین شما او را برای انجام همین کار در شغلی که مدت‌ها منتظرش بود، شرط می‌بندید.

۲. انگلیس

انگلیس در مسابقات خانگی بسیار خوب عمل می‌کند.

سه تورنمنت فیفا/یوفا در بریتانیا میزبانی شده است و بدترین نتیجه انگلیس در آنها مقام سوم بوده است.

آنها در سال ۱۹۶۶ قهرمان جام جهانی شدند، که بله، ما هنوز هم درباره آن صحبت خواهیم کرد، متشکرم، و حتی شکست چشمگیر در یورو ۹۶ منجر به مقام سوم شد. در یورو ۲۰۲۰، که در سراسر قاره برگزار شد، انگلیس تمام بازی‌های خود به جز یکی را در ومبلی انجام داد تا به فینال برسد.

شکست چشمگیر دوباره به وقوع پیوست زیرا آنها در ضربات پنالتی شکست خوردند، که به اندازه گرفتن شن در چیپس در تعطیلات ساحلی انگلیسی است.

انگلیس از قبل می‌داند که اگر صعود کند، تمام بازی‌های گروهی خود را در ومبلی انجام خواهد داد. اگر گروه را ببرند، یک بازی خارج از لندن در نیوکاسل خواهند داشت و سپس منحصراً در ورزشگاه خانگی خود تا پایان مسابقات بازی خواهند کرد.

بنابراین، شانس بسیار به نفع انگلیس است، اما ۶۸ سال رنج هر هوادار انگلیس را به محتاط بودن در مورد امیدواری‌هایش آموخته است.

از نظر ترکیب، این بهترین تیم نسلی برای نسل‌ها است که به دو فینال اخیر یورو رسیده است. آنها همچنین می‌توانند به برخی از بهترین استعدادهای جوان جهان افتخار کنند، با جود بلینگهام که تمایل خاصی به درخشش برای کشورش در مراحل بزرگ دارد.

هری کین در طول مسابقات ۳۵ ساله خواهد شد اما از نظر فنی کیفیت لازم را برای سودمند بودن در آن سن دارد. پیروزی مقابل اسپانیا شبیه به بیانیه‌ای است که یک تیم به آن نیاز دارد.

ابهاماتی در مورد توماس توخل وجود دارد، با زخم نیمه نهایی آرژانتین هنوز تازه است، اما او یکی از بهترین مربیان جهان است. انگلیس باید شانس خود را امتحان کند.

۱. اسپانیا

شکست در خانه مقابل انگلیس باید صرفاً یک دست‌انداز در مسیری باشد که در غیر این صورت مسیر پیروزی‌های پیاپی اسپانیا در اوج فوتبال جهان بوده است.

آنها قهرمانان فعلی جهان و اروپا هستند و ترکیب آنها مملو از استعداد است.

لامینه یامال تیتر خبرهاست، اگرچه او در جام جهانی تابستان عمدتاً گمنام بود، اما بازیکنان سطح بالایی در سراسر ترکیب وجود دارند. پو کوبارسی در حال ظهور به عنوان یکی از بهترین مدافعان جهان است، در حالی که فرمین لوپز فصل عالی را با بارسلونا سپری می‌کند.

در خط میانی، رودری، پدری، فابین رویز و بسیاری دیگر می‌توانند توپ را برای تفریح ​​نگه دارند، و وقتی دیوید رایا دروازه‌بان دوم شماست، می‌دانید که اوضاع خوب پیش می‌رود.

اسپانیا می‌تواند از الان تا شروع مسابقات هر بازی را ببازد و همچنان باید آنها را مدعی اصلی دانست.