الکساندر مائوریسیو، سرمربی منچسترسیتی، پس از شکست تیمش در روز شنبه مقابل ناتینگهام فارست، کمی ناراحت به نظر می‌رسید. پس از هفت پیروزی متوالی در ابتدای فصل، اکنون سه شکست پیاپی رقم خورده است؛ الگویی چنان غیرمعمول که تنها یک بار دیگر در تاریخ لیگ برتر انگلیس، توسط شفیلد ونزدی در فصل ۱۹۰۴-۱۹۰۵، تکرار شده است. مائوریسیو گفت که هر سه شکست متفاوت بوده‌اند، هرچند در تمام آن‌ها سیتی مالکیت توپ و موقعیت‌های بیشتری نسبت به حریف داشته است.
در شکست ۲-۱ مقابل استون ویلا دو هفته پیش، سیتی ۶۳ درصد مالکیت توپ و ۱۵ موقعیت گلزنی در مقابل ۸ موقعیت ویلا داشت. در شکست ۱-۰ خانگی مقابل برایتون در آخر هفته گذشته، ۶۲ درصد مالکیت توپ و ۲۱ موقعیت گلزنی در مقابل ۷ موقعیت حریف را ثبت کردند. در ورزشگاه سیتی گراند، مالکیت توپ ۷۹ درصد و ۱۲ موقعیت گلزنی در مقابل ۱۱ موقعیت حریف بود. بنابراین مائوریسیو از یک نظر درست می‌گوید: سیتی می‌تواند به آمار پایه نگاه کند و بگوید که بدشانس بوده است – هرچند فارست نیز به طور مساوی می‌تواند به این واقعیت اشاره کند که آن‌ها با وجود قرار گرفتن در رتبه سوم جدول گل‌های مورد انتظار (xG) وارد آن بازی شدند، اما در جدول واقعی گل‌های زده در رتبه دوم از آخر قرار گرفتند.
اما آمار دیگری وجود دارد که باید مائوریسیو را نگران کند: سیتی از زمان پیروزی در آنفیلد پس از آخرین وقفه بین‌المللی، یعنی در ۹ بازی گذشته، هیچ کلین‌شیتی نداشته است. و در بازی قبل از آن، سه گل از ساندرلند دریافت کردند. در این ۸ بازی اخیر، سیتی ۱۷ گل دریافت کرده است. درست است که سه گل از این تعداد حداقل تا حدی قابل سرزنش خطاهای جیانلوئیجی دوناروما است، اما مسائل ساختاری نیز وجود دارد. سیتی در انتقال‌ها آسیب‌پذیر است که فارست بی‌رحمانه از آن بهره برد؛ ضعفی که برای تیم‌های مائوریسیو ناآشنا نیست. یکی از انتقاداتی که او در لسترسیتی و چلسی دریافت کرد این بود که تیم‌هایش اغلب در مالکیت توپ بسیار محتاط بودند، اما با توجه به خط دفاعی بالایی که او دوست دارد بازی کند، این موضوع منطقی است.
به همین دلیل است که دوئل‌ها برای تیم‌های او بسیار حیاتی هستند؛ از دست دادن توپ بلافاصله خط دفاعی چهار نفره را در معرض خطر قرار می‌دهد. مائوریسیو به وضوح از نحوه شکست خوردن سیتی در نیمه اول مقابل فارست ناامید شده بود. توپ را از دست بدهید و حریف فرصت دارد به سمت خط دفاعی چهار نفره با فضای پشت آن حمله کند. این همیشه یک مشکل خواهد بود، اما به خصوص زمانی که مهاجم نوک حریف، لیام دلپ باشد که تازه یاد گرفته چگونه بازی کند و مصمم است که کسی را برای یک سال و اندی فرم ناامیدکننده مجازات کند.
با این حال، خط میانی که مائوریسیو انتخاب کرده بود به وضوح در برابر قدرت بدنی حریف آسیب‌پذیر بود. او به انزو فرناندز امتیاز بسیار بالایی می‌دهد، تا جایی که سیتی مبلغ ۱۲۵ میلیون پوند (۱۶۷.۷ میلیون دلار) برای جذب او از چلسی پرداخت کرد. اما فرناندز، با وجود تمام استعدادهایش به عنوان یک فوتبالیست، از نظر استانداردهای لیگ برتر، چندان قدرتمند نیست. وقتی او و کول پالمر با هم بازی می‌کردند، اغلب این حس وجود داشت که چلسی را کمی سبک‌وزن می‌کند. با این حال، مائوریسیو آنقدر مصمم بود که بازیکن آرژانتینی را به میدان بفرستد که راه‌حل‌های تاکتیکی پیچیده‌ای مانند استفاده از ملو گوستو به عنوان یک مدافع راست-شماره ۱۰ ترکیبی عجیب ارائه می‌کرد.
سیتی با مشکلات مشابهی روبرو است. رایان چرکی یک هافبک هجومی با استعداد فوق‌العاده است، اما نه بازیکنی که بتوان از نظر دفاعی به او تکیه کرد، چه از نظر موقعیت‌یابی و چه از نظر تمایل به دویدن‌های پوششی، چیزی که پپ گواردیولا فصل گذشته به آن اذعان کرد. او می‌تواند از نظر فیزیکی مغلوب شود. این لزوماً یک مشکل بزرگ با دو دونده متحرک در پشت او نیست: ایده‌آل یک بازیکن پوششی به سبک الیوت اندرسون و یک حضور دفاعی و/یا توپ‌گیر مانند رودری. اما رودری رفته است و فرناندز باعث می‌شود اندرسون مقدار زیادی از کار فیزیکی را انجام دهد. اگر اندرسون در جای خود نباشد – مثلاً اگر یک مدافع توپ را در منطقه خطرناکی از دست بدهد، یا یک ضدحمله از او عبور کند – سیتی به سرعت آسیب‌پذیر می‌شود.
مائوریسیو گفت که از این وقفه بین‌المللی برای ارزیابی مجدد استفاده خواهد کرد، که این یک نمونه نادر بود که برای یک تیم بهتر بود که بلافاصله بازی دیگری نداشته باشد تا شکست را پشت سر بگذارد. شاید یک راه‌حل تاکتیکی پیدا شود. شاید حتی راه‌حلی که فقط این نباشد: فرناندز و چرکی را با هم بازی ندهید. اما او همچنین باید آگاه باشد که تا زمانی که لیگ برتر بازگردد، سیتی ممکن است از کورس قهرمانی خارج شده باشد، یا عملاً حتی از لیگ برتر خارج شده باشد.
این در طول آخرین وقفه بین‌المللی بود که هیئت منصفه مستقل اعلام کرد سیتی در تمام اتهامات وارده از سوی لیگ برتر به جز یکی، مجرم شناخته شده است. این دیدگاهی وجود دارد که محرومیت‌ها ممکن است در طول این وقفه بین‌المللی اعلام شود. البته، دانستن اینکه این موضوع دقیقاً چگونه بر بازیکنان تأثیر می‌گذارد که تحت سایه کسر امتیاز بالقوه بزرگ بازی می‌کنند، تقریباً غیرممکن است، اما اگر انکار اولیه جای خود را به پذیرش خاموش داده باشد، این نیز ممکن است منجر به از دست دادن نبردها، کمبود شدت و اشتیاق شود.
مسئله تاکتیکی است، اما ممکن است فقط تاکتیکی نباشد.