منچسترسیتی در نیمه دوم بازی یکشنبه در آنفیلد لیورپول را در هم کوبید، اما شادی گل‌های خیره‌کننده ارلینگ هالند، جرمی دوکو و رایان چرکی تحت‌الشعاع ناامیدی دلخراش از محصولی قرار گرفت که زمانی مهم‌ترین چیز در میان کم‌اهمیت‌ترین‌ها بود، اما اکنون تقریباً کاملاً بی‌معنی است.
بهترین سناریو این است که سیتی به زودی پس از آغاز سال جدید از لیگ برتر اخراج شود. محتمل‌تر این است که آن‌ها به حکم اعتراض کنند و به راه خود به سمت پایان فصل ادامه دهند. در هر صورت، ماه‌ها از این نمایش مضحک را باید تحمل کنیم.
این مگر اینکه باشگاه‌های لیگ برتر خودشان دست به کار شوند. در اینجا گزینه‌های ۱۹ باشگاه با فضیلت را برای تنبیه سیتی در حالی که هیئت مستقل تعلل می‌کند، بررسی می‌کنیم.
غرامت
منچستریونایتد، آرسنال، تاتنهام و لیورپول همگی رسماً حق خود را برای درخواست غرامت از منچسترسیتی به دلیل از دست دادن درآمد در میان گزارش‌هایی که حاکی از ۹ سال تقلب سیتی ممکن است ۸۴۴ میلیون پوند به رقبایشان ضرر رسانده باشد، محفوظ داشته‌اند.
اسپرز در چهار فصل از فصل‌های دوپینگ، یک پله پایین‌تر از سهمیه لیگ قهرمانان قرار گرفت و بیشترین زیان را به مبلغ ۱۲۰ میلیون پوند متحمل شد .
اما غرامت‌های قابل توجه‌تری برای تیم‌های سقوط کرده وجود دارد. هال سیتی می‌تواند نزدیک به ۱۰۰ میلیون پوند برای سقوط دو بار در آن دوره ادعا کند. ویگان اتلتیک ۴۰ میلیون پوند را آرزو می‌کند زیرا اکنون در رده آخر لیگ یک قرار دارد.
قانون مرور زمان گذشته است اما باشگاه‌ها همچنان می‌توانند به لطف قوانین لیگ برتر، جبران خسارت کنند.
این سابقه در تابستان با مجبور شدن اورتون به پرداخت ۳۵ میلیون پوند به برنلی پس از آنکه کلرِتس با موفقیت ادعا کرد که نقض قوانین بازی جوانمردانه مالی اورتون به آن‌ها برتری ورزشی ناعادلانه‌ای داده است که مستقیماً بر شانس بقای آن‌ها تأثیر گذاشته است، ایجاد شد.
سی و پنج تیم بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ در لیگ برتر با سیتی بازی کردند. اگر شرمندگی رأی گناهکارانه برای فرستادن مالکان ابوظبی کافی نباشد، ۳۵ دعوی قضایی ممکن است این کار را انجام دهد.
رأی به اخراج
گزارشی پس از نمایش مضحک آنفیلد ادعا کرد که مدیران لیگ برتر با یکدیگر پیام می‌فرستند، احتمالاً در یک گروه بزرگ واتس‌اپ که اکنون از خلدون المبارک و فران سوریانو پاک شده است، درباره اینکه آیا باید به اخراجشان از لیگ برتر رأی دهند، بحث می‌کنند .
این بیشتر یک سناریوی «انجام نمی‌دهند، آیا انجام می‌دهند؟» است تا «آیا انجام می‌دهند، آیا انجام نمی‌دهند؟» زیرا معایب بالقوه بسیار بیشتر از مزایای بعید است.
برخی آن را «فاجعه تجاری خودخواسته» می‌دانند زیرا قراردادهای تلویزیونی ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند در حالی که لیگ برتر بخشی از جذابیت ستاره خود را از دست می‌دهد. دیگران روابط تجاری سودآور در سطح مالکیت با ابوظبی را حفظ می‌کنند. و بسیاری در دهه گذشته شرکای تجاری و انتقالی ارزشمندی با سیتی بوده‌اند.
پانزده رأی از ۱۹ رأی به دلایل ذکر شده و موارد دیگر بسیار بعید به نظر می‌رسد و گروه واتس‌اپ مدیران لیگ برتر اکنون عمدتاً شامل میم‌های لیساندرو مارتینز که جیسون ویلکاکس را مسخره می‌کنند همراه با یک نظرسنجی بسیار یک‌طرفه آندریا برتا برای سنجش علاقه انتقالی به ویکتور ژوکرس است.
بچه‌ها را بازی دهید
با فرض اینکه تمام این بازی‌های سیتی بی‌معنی هستند و نتایج در پایان فصل از سوابق لیگ برتر پاک خواهند شد، چه فایده‌ای در مبارزه و خطر آسیب‌دیدگی وجود دارد؟
بازی دادن به بچه‌ها پاداش آشکار تجربه ستارگان آکادمی در بالاترین سطح فوتبال در برابر بهترین بازیکنان اروپا را به همراه خواهد داشت، اما همچنین با مسخره کردن کامل تمام بازی‌هایشان، سیتی را تحقیر و کلافه خواهد کرد.
و اگر سیتی به همین ترتیب پاسخ دهد و بازیکنان جوان خود را به میدان بفرستد، رقبایشان می‌توانند در رده‌های سنی پایین‌تر بروند تا زمانی که یک بازی لیگ برتر شامل کودکانی باشد که معمولاً برای تماشای بازی ساعت ۸ شب نیاز به اجازه والدین دارند، چه رسد به بازی در آن.
در آن نقطه، ما حدس می‌زنیم که لیگ برتر مجبور شود مداخله کند و منچسترسیتی را تا زمان رسیدگی به درخواست تجدیدنظر معلق کند.
اصلاً بازی نکنید
دشوار است زیرا آن‌ها با مجازات‌های بسیار شدید خودشان روبرو خواهند شد زیرا بسیاری از ذهن‌های حقوقی بزرگ در کشور باید در هیئت‌های مستقل بی‌شماری برای تصمیم‌گیری در مورد آن مجازات‌ها حضور داشته باشند.
آن‌ها بازی را ۳-۰ واگذار خواهند کرد – شاید نتیجه بدی در برابر این تیم سیتی نباشد – اما این مشکلی نیست زیرا، باز هم، این بازی‌ها زمانی که همه چیز گفته و انجام شد، هیچ معنایی نخواهند داشت. اما آن‌ها سپس می‌توانند با محرومیت‌های شخصی، جریمه‌ها، کسر امتیاز و حتی اخراج به دلیل امتناع از بازی در یک بازی برنامه‌ریزی شده لیگ برتر روبرو شوند.
این امر مستلزم مشارکت کامل همه باشگاه‌ها خواهد بود، با این فرض که لیگ برتر نمی‌تواند با کسر امتیاز از همه ریسک کند و در عوض مسیر کمترین مقاومت را انتخاب کرده و منچسترسیتی را در اسرع وقت مستقیماً به خورشید بفرستد.
آن‌ها را صدا کنید
نزدیک‌ترین چیزی که به یک بازیکن یا مربی فعلی که سیتی را به دلیل محکوم شدن مورد انتقاد قرار دهد، داشتیم، صحبت‌های ویرجیل فن دایک بود که گفت «قطعاً نظراتم را در مورد آن زمانی که به درستی حل شود، بیان خواهم کرد». اوه، چهار ماه دیگر یا بعد از آن ببینید.
برخی به دلیل سکوت اجباری توسط باشگاه‌هایشان در حالی که روند تجدیدنظر در جریان است، از حق سکوت خود استفاده کرده‌اند؛ بسیاری موافقند که مهم‌ترین چیز این است که همه چیز به سرعت مرتب شود .
اما آنچه ما نیاز داریم، خشم است؛ بازیکنان و مربیان بزرگ آن‌ها را به دلیل هتک حرمت به بازی صدا کنند: «دکلان رایس به اراذل منچسترسیتی حمله می‌کند»؛ «فن دایک خواستار اخراج منچسترسیتی شد»؛ «میکل آرتتا می‌گوید مدال‌های منچسترسیتی را در سطل زباله می‌اندازد». از این قبیل چیزها.
مدیران منچسترسیتی را محروم کنید
«چه خبر است آقای المبارک، کارت شما کار نمی‌کند؟ بله، باشگاه تصمیم گرفته است که شما اجازه تماشای تیمتان را در استادیوم ما ندارید؛ مصونیت دیپلماتیک شما اینجا هیچ ارزشی ندارد، رفیق.
« هر چقدر می‌خواهید خیره شوید، آقای سوریانو ، شما وارد نخواهید شد.»
اعتراضات هواداران
ما بازی آنفیلد را تا نقطه‌ای در ذهن خود ساخته بودیم که هیچ میزان تمسخر، بدخواهی و توهینی که به سمت منچسترسیتی نشانه رفته بود، نمی‌توانست با امیدها و انتظارات ما مطابقت داشته باشد، اما با این حال احساس می‌شد که آن‌ها از آن گذشتند.
هواداران لیورپول نمی‌توانستند از اینکه فقط چند بار شعار «اغتشاشگر، اغتشاشگر، اغتشاشگر» سر دادند و چند بنر با تم اوئیسیس در چت جی‌پی‌تی طراحی کردند، خوشحال باشند. بقیه ما قطعاً تحت تأثیر قرار نگرفتیم .
آنچه ما امیدوار بودیم جمعیت خشمگین باشد، حتی با استانداردهای معمول و غیررسوایی، جمعیتی ترسو بود.
ما به اعتراضات قبل، حین و بعد از بازی‌ها، نمایش خشم مقدس پس از ۱۱۴ ثانیه، شعارهایی که نمی‌توان نادیده گرفت، برد، باخت یا مساوی، و شاید بهتر از همه، به دلیل امتناع از به رسمیت شناختن منچسترسیتی به عنوان یک حریف قابل قبول، هیچ هواداری نیاز داریم.
روحیه آن‌ها را در هم بشکنید
آنچه ما به هیچ وجه نمی‌توانیم داشته باشیم این است که منچسترسیتی از فوتبال لذت ببرد که نباید اجازه بازی آن را داشته باشد و باشگاه‌های لیگ برتر که نمی‌توانند نظرات خود را به دلیل ترس از دعاوی حقوقی در ملاء عام بیان کنند، باید احساسات خود را به روش‌های حقیرانه‌ای که فراتر از پیگرد قانونی است، بیان کنند.
ما در مورد دوش‌های سرد، روشن کردن کولر در رختکن آن‌ها، پارک کردن اتوبوس تیم تا حد امکان دور، و دادن یک منطقه فنی به اندازه تمبر پستی به انزو مارسکا صحبت می‌کنیم. ما می‌خواهیم تجربه آن‌ها از بازی فوتبالی که نباید اجازه بازی آن را داشته باشند، تا حد امکان ناخوشایند باشد.