مایکل کریک از منچستریونایتد اخراج شد و این باشگاه در منطقه سقوط لیگ برتر قرار گرفت، تنها چند ماه پس از اینکه او را به لیگ قهرمانان بازگرداند.
یونایتد در این فصل یک برد در ۱۰ بازی لیگ برتر کسب کرده است، بدترین شروع آنها در ۴۰ سال گذشته.
گزارش‌ها حاکی از آن است که مورینیو پوچتینو جایگزین او خواهد شد و توافقی با مربی تیم ملی آمریکا صورت گرفته است. انتصاب پوچتینو به یک دهه تحسین از آرژانتینی در اولدترافورد پایان خواهد داد، زیرا سرمربی سابق تاتنهام هاتسپر و چلسی قبلاً چندین بار در نظر گرفته شده و مصاحبه شده است.
او پس از هدایت آمریکا به عنوان میزبان مشترک جام جهانی ۲۰۲۶ در تابستان، به لیگ برتر بازخواهد گشت، و یونایتد پس از امضای قرارداد جدید توسط پوچتینو پس از مسابقات، هزینه قابل توجهی برای خدمات او پرداخت خواهد کرد.
سقوط کریک با توجه به شروع خوبش بسیار قابل توجه است. این مربی ۴۵ ساله در ژانویه هدایت تیم را بر عهده گرفت در حالی که یونایتد در رده هفتم لیگ برتر قرار داشت و اولین بازی او برد ۲-۰ مقابل منچسترسیتی در اولدترافورد بود.
کریک که به عنوان سرمربی موقت پس از تصمیم به اخراج روبن آموریم معرفی شد، شاهد بهبود قابل توجهی بود که منجر به صعود به لیگ قهرمانان شد.
از رتبه هفتم به سوم
پیروزی مقابل آرسنال، فولام و تاتنهام ادامه یافت و یونایتد برای اولین بار در دو سال چهار پیروزی متوالی در لیگ برتر کسب کرد. از زمان انتصاب او تا پایان فصل، یونایتد ۱۲ بازی از ۱۷ بازی لیگ را برد و ۳۹ امتیاز کسب کرد که بیشتر از آرسنال، قهرمان آن دوره، در همان بازه زمانی بود.
آنها در رده سوم قرار گرفتند و کریک نامزد جایزه بهترین مربی فصل لیگ برتر شد.
جابجایی از سیستم سه دفاعه که تحت هدایت آموریم ناکام مانده بود، به آزاد کردن برونو فرناندز کمک کرد، که ۲۱ پاس گل او رکورد فصل لیگ برتر را شکست و جوایز بهترین بازیکن سال PFA و FWA را برای او به ارمغان آورد.
آنچه در ابتدا به عنوان یک دوره موقت در نظر گرفته شده بود، در نهایت باعث شد یونایتد چاره‌ای جز دائمی کردن پست کریک نداشته باشد، زیرا او قرارداد دو ساله امضا کرد. تأثیر او به حدی بود که شاید ریسک بیشتری در عدم ادامه همکاری وجود داشت.
چالش ایجاد شتاب بر اساس آن حرکت، به طور قابل توجهی دشوارتر بود. آزادی که مشخصه خیزش یونایتد بود از بین رفت، در حالی که حریفان به طور فزاینده‌ای راه‌هایی برای بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌های دفاعی پیدا کردند. خوش‌بینی بهار به سرعت جای خود را به ناامیدی‌های آشنا داد.
فصلی که دنبال شد هرگز آرام نشد. شکست‌های سنگین مقابل کومو و بورنموث سرنوشت کریک را رقم زد. با این حال، یونایتد تصمیم گرفت تا زمان تعطیلی بین‌المللی به سرمربی در حال تقلا فرصت دهد تا اوضاع را بهبود بخشد.
تنش‌ها در پشت صحنه نیز در حال ظهور بود. لیساندرو مارتینز علناً از هیئت مدیره انتقاد کرد، در حالی که فرناندز ظاهراً به دلیل رویکرد تاکتیکی سرمربی با کریک اختلاف پیدا کرد.
شکست آسیب‌زننده ۲-۰ مقابل چلسی رخ داد و کارت قرمز بی‌احتیاط مارتینز مشکلات یونایتد را تشدید کرد. پیروزی پر هرج و مرج مقابل رم، که در آن یونایتد از عقب افتادگی ۲-۰ بازگشت، دنبال شد، قبل از هرج و مرج تساوی ۴-۴ آخر هفته گذشته مقابل استون ویلا. یونایتد برای دو بار بازگشت از عقب افتادگی دو گله و کسب یک امتیاز، از جمله زدن دو گل در وقت‌های تلف شده نیمه دوم، روحیه نشان داد، اما آسیب‌پذیری‌های آنها تأیید کرد که تغییر لازم بود.
هواداران در پایان بازی نام کریک را سر دادند. او همچنان چهره‌ای محبوب است و بیانیه یونایتد در مورد اخراج او مشتاق بود تا وضعیت «افسانه‌ای» او را بیان کند. با این حال، در نهایت، تصمیم‌گیرندگان باشگاه به اندازه کافی دیده بودند. قمار روی یک بازیکن محبوب سابق پس از شگفتی موفقیت موقت او به سرعت تلخ شد.
کریک جوابگو نبود. اما اگر افول منچستریونایتد چیزی به ما آموخته باشد، این است که او احتمالاً مشکل هم نبود.