«یک بازی دیگر. فقط یک بازی دیگر.» حتماً، اونای. حتماً. درست مثل تمام بازی‌های دیگری که وقتی گل هفتم و نهایی در مارس ۲۰۱۷ در نوکمپ به ثمر رسید، لرزشی محلی در مقیاس ۱ ریشتر ایجاد کرد.
این اجتناب‌ناپذیر بود که اونای امری در آستانه رویارویی استون ویلا با بارسلونا در لیگ قهرمانان اروپا، اولین سفر خودش به نوکمپ در این رقابت‌ها از زمان یکی از نفس‌گیرترین و آسیب‌زنا‌ک‌ترین تجربیات دوران مربیگری‌اش، درباره بازی « رِمانتادا » مورد پرسش قرار گیرد.
امری سرمربی پاری سن ژرمن در شبی بود که سه‌گانه نیمار-مسی-سوارز شکست ۴-۰ دور رفت مرحله یک چهارم نهایی را در این ورزشگاه جبران کرد.
با وجود تمام صحبت‌ها درباره تروما و آسیب ماندگار، امری یک فصل دیگر در پاریس ماند، سه‌گانه داخلی را برد و سه باشگاه بعد، دو جام اروپایی دیگر به نام خود ثبت کرده است. به علاوه، البته سفری دوباره به اینجا، با تنها سایه کمین‌کننده پرسش درباره پذیرفتن هدایت منچستریونایتد که بر دوره‌ای کاملاً ابری در دوران مربیگری سطح بالای او سایه افکنده است.
«آنچه در آن بازی اتفاق افتاد را می‌دانیم. من در سال ۲۰۰۴ مربیگری را شروع کردم، ۲۲ سال پیاپی. ۱۶ سال پیاپی در اروپا بازی کرده‌ام. و در تمام رقابت‌ها و بازی‌ها یاد گرفته‌ام. و در آن بازی خیلی، خیلی یاد گرفتم.»
فوتبال اروپا در دو فصل گذشته کار خود را برای تبدیل طوفان دیدارهای پاییزی به یک تاری و تیره ناامیدکننده به خوبی انجام داده است. کدام ورزش جدی دارای یک جدول بزرگ ۳۶ تیمی است؟ و آن هم یک جدول بزرگ ۳۶ تیمی عمیقاً قابل پیش‌بینی، جایی که تقریباً می‌دانید در پایان چه کسانی در صدر خواهند بود. اگر هدف ایجاد مجموعه‌ای از رویدادهای تلویزیونی به سبک نمایشگاهی و در نتیجه جلوگیری از تمایل سوپرلیگ برای انجام دقیقاً همین کار بود، پس نیمه مأموریت انجام شده است.
هنوز هم استثناهایی در دوره رکود وجود دارد، رویدادهای تک‌باره که به رنگ و وزن فرهنگی این رقابت‌ها سخن می‌گویند. سه‌شنبه شب یکی از آن‌هاست، برای هواداران ویلا یک نقطه عطف واقعی در پیشرفت این تیم در حال تحول، با فرصتی، بسته به نتایج در جاهای دیگر، برای صدرنشینی در جدول بزرگ لیگ قهرمانان در این مرحله زودهنگام.
عمدتاً این یک موقعیت عمیقاً امری به نظر می‌رسد. نه چندان یک بازگشت به خانه؛ شهر ساحلی باسک که او در آن بزرگ شد، ۳۵۰ مایل شمال غربی اینجا است. به عنوان بازیکن، امری هرگز در مقابل بارسا به زمین بازی نرفت. اما به عنوان مربی، این یک دوئل بی‌پایان طاقت‌فرسا بوده است: ۳۰ بازی در تیم‌های آلمریا، والنسیا، اسپارتاک مسکو، سویا، پی‌اس‌جی و ویارئال، و داستانی ادامه‌دار از غم، با ۲۱ شکست و تنها سه پیروزی.
البته این را نمی‌توان گفت. امری همیشه با تیم‌هایی به اینجا آمده که در حال صعود بوده‌اند. او در آستانه بازگشت اخیرش با اعتقادی واقعی به یادگیری از هر یک از آن موقعیت‌ها سخن گفت و مانند همیشه بر امکانات پیش رو تمرکز داشت.
«این بازی‌ها به من تجربه داد تا یاد بگیرم، بهتر شوم، برای بازی‌های بعدی که با آن‌ها روبرو می‌شوم، شدت ببخشم. با بازیکنان درباره تجربیات مشترکمان صحبت کردیم. دو سال پیش، سال گذشته، تجربه خود را در اروپا داشتیم. امسال سه بازی را برده‌ایم و کار فوق‌العاده‌ای انجام داده‌ایم. فردا با یکی از مدعیان قهرمانی روبرو می‌شویم، بنابراین با چالشی بزرگ روبرو خواهیم شد.»
نوکمپ هنوز در حال بازسازی کامل و خشمگینانه است، احاطه شده توسط تابلوهای تبلیغاتی، نرده‌ها و نوارهای زمین پر از آوار، اما در داخل، سازه‌ها در حال شکل‌گیری هستند. تیم فعلی نیز یک اثر در حال پیشرفت با کارایی بالا است. لاماسیا به تولید نوجوانان با استعداد همه‌فن‌حریف و با تکنیک بالا ادامه می‌دهد. در برخی مواقع، حس یک مرکز نرم و قابل درک وجود دارد. اما همچنین حس فوتبال مالکانه روان و رؤیایی.
ویلا تهاجمی، با پرس شدید و آماده برای اعمال مزیت‌های فیزیکی خود خواهد بود. کاپیتان آن‌ها، جان مک‌گین، در اتاق کنفرانس مطبوعاتی موقت کنار مدیرش نشسته بود و فاش کرد که او تنها یک بار قبلاً اینجا بوده است، در هشت سالگی در تعطیلات، در همان روزی که ریکاردو کوارشما به بارسلونا پیوست و در ورزشگاه معرفی شد.
مک‌گین درباره سفر خود در کنار هواداران ویلا از چمپیونشیپ به این مرحله نخبه صحبت کرد. او فروتنی و اخلاق کاری بارسلونا را ستود. او همچنین گفت که ویلا بازیکنانی برای آسیب رساندن به آن‌ها دارد.
در نهایت، این یک پاک‌کننده کام دهان مناسب است، فرصتی برای عبور از بخش غالب اخبار استون ویلا در این هفته، که در واقع خبر نیست و حتی واقعاً به استون ویلا مربوط نمی‌شود.
در آخر هفته، بحث‌های دیجیتالی زیادی درباره ادعای جیمی کاراگر وجود داشت که «یک زنجیره غذایی» در فوتبال انگلیس وجود دارد، که استون ویلا به طور طبیعی پایین‌تر از منچستریونایتد در این سلسله مراتب باقی می‌ماند و بنابراین امری همیشه احساس نیاز به صعود به آن سطح بالاتر را خواهد داشت.
تنها بخشی از این بیانیه که به نظر غیرقابل انکار درست می‌آید این است که جیمی کاراگر نمی‌داند زنجیره‌های غذایی چگونه کار می‌کنند. در واقعیت، یک زنجیره غذایی قابل تغییر است. این یک نظم ثابت نیست. جمعیت پویا. تغییرات زیستگاه. وضعیت همه‌چیزخواری قابل تغییر. زنجیره غذایی دائماً در حال چرخش، همپوشانی و بازتعریف خود است.
یک قیاس دقیق‌تر این است که لیگ برتر برخلاف یک زنجیره غذایی است، بلکه مکانی است که پول باعث ایجاد طبقه‌بندی واقعی شده است. از سوی دیگر، آیا چیزی که جیمی کاراگر فکر می‌کرد می‌گوید، درست است؟
ویلا به شدت در حال پیشرفت است. آن‌ها در بارسلونا هستند. آن‌ها یک مدیر واقعی دارند، نه لی هندری یا مشابه آن که DNA اضطراری را بیاورد. منچستریونایتد یک ایده است، مورد علاقه مصرف‌کنندگان میراث، ردپای آن هنوز عظیم است، اما ردپایی در شن‌هایی که در حال تغییر هستند و تغییر کرده‌اند و سریع‌تر و دورتر تغییر خواهند کرد.
برای بارسلونا، انتظار می‌رود دانی اولمو، آندریاس کریستنسن، اریک گارسیا و ژاوی اسپارت بازی را از دست بدهند، که این امر باعث ایجاد کمی ضعف دفاعی بالقوه می‌شود. انتظار می‌رود نیکلاس جکسون پس از ۹۰ دقیقه بازی در آخر هفته، برای ویلا آماده شروع باشد.