مائوریسیو پوچتینو از جایی شروع میکند که ژوزه مورینیو به پایان رساند، و برخی معتقدند که این باید ترتیب جانشینی در منچستریونایتد میبود. اما آخرین بازی مورینیو در آنفیلد بود. یونایتد او با نتیجه ۳-۱ شکست خورد در حالی که لیورپول ۳۶ شوت زد. شش ماه بعد، یورگن کلوپ پیروزی قابل توجه دیگری را جشن گرفت، بر فراز تاتنهام پوچتینو در فینال لیگ قهرمانان.
اما سفری در امتداد جاده ایست لنکشایر برای اولین بازی پوچتینو با یونایتد به دلایل دیگری نیز مرتبط است، و این دلایل فراتر از مقایسههای معمول بین دو باشگاه پر افتخار فوتبال انگلیس است. در برخی جهات مخالف، در برخی دیگر شبیه هستند. وقتی پوچتینو یکشنبه به نیمکت میزبان نگاه میکند، ممکن است خودش را ببیند: نه آنقدر در آینه، بلکه در گذشته.
آندونی آیرولا ۴۴ ساله است، یک دهه جوانتر از پوچتینو و در نقطهای از دوران مربیگری خود قرار دارد که آرژانتینی ۱۰ سال پیش بود؛ در واقع، این زمانی بود که بسیاری احساس میکردند یونایتد باید او را به جای مورینیوی پر افتخارتر منصوب میکرد.
open image in gallery
مائوریسیو پوچتینو (چپ) اولین بازی خود را به عنوان سرمربی منچستریونایتد مقابل لیورپول آندونی آیرولا (گتی/رویترز) بر عهده میگیرد
برخی از این شباهتها را میتوان سطحی رد کرد، حتی اگر نشان دهند که آیرولا مسیر پوچتینو را دنبال کرده است. هر دو قبل از انگلیس در لالیگا مربیگری کردند، سپس به یک باشگاه در ساحل جنوبی پیوستند؛ به طور بحثبرانگیزی نیز، با توجه به اینکه مربی وقت انگلیس که جانشین شده بود به طرز وحشیانهای اخراج شد تا راه را برای فردی پیشروتر باز کند.
قضاوت نهایی این بود که ساوتهمپتون ارتقاء یافتهای نسبت به نیگل ادکینز داشت، همانطور که بورنموث نسبت به گری اونیل داشت. پوچتینو ساوتهمپتون را به بالاترین رتبه مشترک خود در ۲۴ سال رساند. آیرولا بهترین رکورد را در تاریخ بورنموث ثبت کرد.
هر دو در حالی این کار را انجام دادند که بازیکنان را تا حدی بهبود بخشیدند که نخبگان تثبیت شده شروع به خرید انبوه آنها کردند؛ در واقع، لیورپول چهار بازیکن از ساوتهمپتون پوچتینو را خرید و حتی قبل از استخدام آیرولا، میلوش کرکز را از بورنموث گرفته بود و به آنتوان سمنیو علاقه نشان داده بود.
دلیل این امر این بود که آنها سبکی از فوتبال را بازی میکردند که به نظر میرسید آنها را برای باشگاههایی که بیشتر با زندگی در صدر جدول آشنا بودند، مجهز میکند، که به نوبه خود بازتابی از روحیه مربیان بود. پوچتینو و آیرولا با بازی فوتبال تیمهای ضعیفتر موفق نمیشدند؛ یک برنامه بازی پر سرعت، تهاجمی و جاهطلبانه به این معنی بود که آنها تحسینکنندگان خود را به دست آوردند.
هر دو مبلغ یک بازی پرسکننده بودند. هر دو از یکی از نظریهپردازان بزرگ آن، مارسلو بیلسا، آموخته بودند، حتی اگر پوچتینو بیشتر پیرو بود در حالی که بزرگترین تأثیر مربیگری آیرولا در واقع ارنستو والورده بود.
پرتاب کردن هر کدام به یک ابرقدرت نیازمند تصمیمی برای اولویت دادن به پتانسیل بر توانایی اثبات شده برای بردن جام، سبکی از بازی بر تجربه بود. تنها جام آیرولا به عنوان مربی در قبرس به دست آمده است. ده سال پیش، و دو فصل پس از حضور پوچتینو در تاتنهام، او هیچ جامی نبرده بود و مورینیو همه چیز را برده بود.
open image in gallery
لیورپول هنگام انتصاب آیرولا، پتانسیل را بر توانایی اثبات شده برای بردن جام اولویت داد - چیزی که منچستریونایتد هنگام انتخاب ژوزه مورینیو به جای پوچتینو در سال ۲۰۱۶ انجام نداد (گتی)
یک تفاوت اساسی در تفکر بین لیورپول و یونایتد ممکن است در برخی انتخابهای مربیگری آشکار شده باشد. لیورپول برای انتصاب آیرولا، قهرمان لیگ برتر، آرنه اسلوت را اخراج کرد. برای مدتی، یونایتد به جامها، به لیگ قهرمانان که لوئیس فن خال و مورینیو ادعا کرده بودند، پناه برد، اما مردانی را انتخاب کرد که بهترین دوران خود را پشت سر گذاشته بودند. سپس آنها به جامهایی که اریک تن هاگ و روبن آموریم در لیگهای کمتر کسب کرده بودند، پناه بردند، اما مردانی را انتخاب کردند که در لیگ برتر آسیبپذیر شدند.
لیورپول ممکن است با ترکیب روشهایش با بازیکنان بهتر و هنگامی که از یک باشگاه فروشنده آزاد میشود، روی آیرولا به عنوان یک جامآور حساب کند. برای بخش زیادی از ۱۳ سال گذشته، یونایتد به نظر میرسید که به رزومه مربی برای میانبر موفقیت نگاه میکند.
گاهی اوقات، این ممکن است علیه پوچتینو تمام شده باشد. اما، همانطور که او سرانجام یونایتد را بر عهده میگیرد، راهی وجود دارد که او نماینده یک الگو برای آیرولا است. آرژانتینی به باشگاههای بزرگتر قدم گذاشت و بدون جمعآوری مدال، شواهدی ارائه داد که در آن سطح تعلق دارد. آیا آیرولا، حتی اگر در لیورپول دوام نیاورد، همینطور خواهد بود؟
open image in gallery
پوچتینو نماینده یک الگو برای آیرولا است (رویترز)
زیرا دیگران شکست خورده و پایین رفتهاند: به باشگاههایی با نظارت کمتر، یا انتظارات در مورد سبک بازی. دیوید مویس پس از یونایتد یا روی هاجسون پس از لیورپول، یا برخی از جانشینان پوچتینو در اسپرز، نونو اسپریتو سانتو و توماس فرانک را در میان آنها در نظر بگیرید. در مقابل، از زمان تاتنهام، پوچتینو پاری سن ژرمن و چلسی را مربیگری کرده و در گفتگوها برای پستهای پرمخاطب باقی مانده است.
با این حال، برای برخی از دهه گذشته، مشخص نبوده است که آیا حرفه او در مسیر صعودی خود که قطعاً در سال ۲۰۱۶ بود، باقی مانده است، همانطور که آیرولا در سال ۲۰۲۶ بوده است. ده سال پیش، پوچتینو به نظر میرسید که روح زمانه را تسخیر کرده است، شاید در اتحاد با پپ گواردیولا و کلوپ. اکنون همه پرس میکنند، پوچتینو در اواسط دهه پنجاه زندگی خود است و این سوال وجود دارد که آیا او هنوز چهره مدرنیته است.
لیورپول میتواند دو مربی آخر خود را که قهرمان لیگ قهرمانان شدهاند، رافا بنیتز و کلوپ را در نظر بگیرد، که به ترتیب در ۴۴ و ۴۸ سالگی این شغل را بر عهده گرفتند. تنها موفقیت بیقید و شرط یونایتد در انتصاب مربیان از زمان سر مت بازبی، در سر الکس فرگوسن، ۴۴ سال داشت که به اولدترافورد رسید.
اکنون آیرولا ۴۴ ساله است؛ شاید یک تصادف، اما این سن میتواند نقطه شیرینی به نظر برسد، که به مربیان تجربه میدهد در حالی که به اندازه کافی جوان هستند تا با بازیکنان خود ارتباط برقرار کنند، ایدههایشان تازگی داشته باشد و انرژی از خود نشان دهند. پوچتینو، یکی دیگر از اسپانیایی زبانهای خندان، ممکن است هنگام نگاه کردن به آیرولا، تصویری از آنچه بود را ببیند. اما سپس آزمون او این است که نشان دهد هنوز مرد این دوران است.
