پنی برای افکار پپ گواردیولا. سرمربی افسانه‌ای منچسترسیتی برای اولین بار از زمان جدایی‌اش در پایان فصل گذشته و البته اعلام «آنچه نباید نام برد»، به ورزشگاه اتحاد بازگشت.
گواردیولا با کلاه لبه‌دار، روی صندلی خود در جایگاه تماشاگران، پشت سر خلدون المبارک، رئیس هیئت مدیره منچسترسیتی، و مدیر اجرایی، فران «نه» سوریانو، نشست و مسلماً کارگردان تلویزیونی قصد داشت او را زیر نظر بگیرد – اگر تعداد نماهای کوتاه از او راهنمایی باشد.
همه می‌دانند گواردیولا در مورد رسوایی بزرگ سیتی، یعنی احکام متعدد گناهکار شناخته شدن آن‌ها در بیش از ۱۰۰ اتهام نقض قوانین مالی لیگ برتر، چه موضعی دارد. او از کارفرمایان سابق خود حمایت کرده است تا به نحوی آن‌ها را رد کنند. اما او در مورد تیم سابقش در اینجا در مقابل قدرت مدافع عنوان قهرمانی اروپا، پاری سن ژرمن، چه فکری می‌کرد؟
نتیجه منطقی این بود که در نیمه اول زیاد تحت تأثیر قرار نگرفته بود. پی‌اس‌جی فوتبالی از سطحی بالاتر بازی کرد و می‌توانست با بیش از سه گل بدون پاسخ که به ثمر رساند، پیش بیفتد. اما اگر پایداری تم اصلی سیتی بوده است – و این با حضور گواردیولا در اینجا همراه بود – آن‌ها در طول نیمه دوم هیجان‌انگیز، مقدار زیادی از آن را تولید کردند.
سیتی حاضر نشد اجتناب‌ناپذیر را بپذیرد. آن‌ها همه چیز را به سمت پی‌اس‌جی پرتاب کردند. ارلینگ هالند با آدرنالین می‌دوید زیرا سیتی تعداد زیادی موقعیت ایجاد کرد. شماره ۹ در مقاطعی غیرقابل مهار بود؛ او با دو گل و چند موقعیت از دست رفته به پایان رساند. سیتی یک گل تا نگران کردن پی‌اس‌جی فاصله داشت.
مشکل آن‌ها گلی بود که مغنس اکلیوش برای پیش افتادن ۴-۱ پی‌اس‌جی به ثمر رساند. این بدان معنا بود که رویای سیتی برای یک بازگشت شگفت‌انگیز تنها یک توهم بود. چه گل بدی برای جیانلوئیجی دوناروما – و نه برای اولین بار.
این یک چرخش و شوت از اکلیوش در لبه محوطه جریمه بود و دوناروما به نظر می‌رسید که توپ را به بالا و دورتر دفع کرده است. جز اینکه تمام راه را به پایین – راهی بسیار پایین – و به داخل دروازه افتاد. چگونه اتفاق افتاد؟ این یکی از بسیاری از سردردها بود؛ وزن زیاد موقعیت‌ها پردازش دشوار بود. پی‌اس‌جی حتی یک پنالتی از دست رفته توسط فران تورس، که به عنوان تعویضی وارد شد، داشت؛ ضربه او ضعیف و خیلی نزدیک به دوناروما بود. آیا همه این‌ها را از دست دادی، پپ؟
سیتی باید زیر ابر بازی کند، قطعاً تا زمانی که درخواست تجدید نظر آن‌ها علیه اتهامات تکمیل شود، و آن‌ها با تیمی از پی‌اس‌جی روبرو شدند که با تهدید می‌درخشید. ترکیب اصلی لوئیس انریکه شامل هفت بازیکنی بود که در لیست ۵۰ نفره توپ طلای قرار دارند. سرمربی سه نفر دیگر از آن لیست را در بین تعویضی‌های خود داشت، از جمله ژوائو نوس و خویشا کواراتسخلیا.
پی‌اس‌جی با اطمینان همیشگی خود در مالکیت توپ می‌درخشید؛ ترکیب‌های زیبا و هماهنگ. مهم نیست که فضاها چقدر تنگ باشند. آن‌ها به خودشان اعتماد دارند که از آن‌ها خارج شوند. گل اول و یک بازی تیمی درخشان را شاهد باشید که از عمق سمت راست سوم دفاعی آن‌ها آغاز شد.
در یک چشم به هم زدن، پی‌اس‌جی در حال پیشروی در جناح بود و سپس حرکت را باز کرد، فابیان رویز پاس نهایی را به دزیره دوئه در سمت چپ داد. وینگر به داخل زد و از بیرون محوطه جریمه با ضربه کم به سمت گوشه نزدیک شوت زد. این دقت بود که دوناروما را شکست داد، اگرچه دروازه‌بان سابق پی‌اس‌جی در پست خود می‌توانست بهتر عمل کند.
وقتی پی‌اس‌جی ۷۵ ثانیه بعد ضربه بعدی را وارد کرد، سیتی در حال لرزیدن بود، تماشاگران خانگی شوکه شده بودند. این گلی بود که شامل دو ارسال بود، اولی از عثمان دمبله به سمت دوئه در سمت چپ. او توپ را گرفت و برای دمبله که پشت مارک گهی پنهان شد، ارسال کرد. حرکت بیش از حد زیرکانه بود، ضربه سر مستقیم.
اغراق نیست اگر بگوییم پی‌اس‌جی می‌توانست تا قبل از استراحت پنج گل بزند. سیتی هیچ دفاعی در برابر برش و فشار آن‌ها نداشت؛ سرعت محض آن، سیالیت موقعیتی نیز. اشرف حکیمی به نظر می‌رسید که تقریباً در هر جایی به جز دفاع راست بازی می‌کند. او در دقیقه ۳۲ در داخل محوطه شش یاردی ظاهر شد اما یک ضربه سر آزاد را به تیرک کوبید، اما سیتی به سرعت از این تصور که خطر برطرف شده بود، منصرف شد.
پی‌اس‌جی توپ را پس گرفت و دوباره برای شکار رفت. اکلیوش درگیر بود، یک پاس پشت پا زیبا از وارن زایره-امری وجود داشت و ویتینیا با یک ضربه کم به زمین شلیک کرد. وقتی حکیمی در دقیقه ۳۹ در موقعیت تک به تک با دوناروما فرصت را از دست داد، احساس می‌شد که تیمش با سیتی بازی می‌کند.
انزو مارسکا در استراحت سه تعویض انجام داد و متهئوس نونس، ایوب بوادی و ایلیمان ندیایه را وارد زمین کرد – و تأثیر فوری بود. سیتی با بی‌باکی بازی کرد. نیمه اول بی‌ثمر آن‌ها فراموش شد. انزو فرناندز یک فرصت طلایی سرزده را از دست داد و ندیایه ماتوی سافونوف را به چالش کشید قبل از اینکه هالند یکی را جبران کند. این یک توپ پیچیده از ندیایه بود که هالند با حرکتی عضلانی به گوشه دور فرستاد. او هم نزدیک نبود.
آیا سیتی می‌توانست از این فرصت استفاده کند؟ آنتوان سمنیو از میان دفاع عبور کرد و به تیرک افقی کوبید. پرچم آفساید بالا رفت، اگرچه به نظر می‌رسید که او در یک خط بوده است. سیتی برای هیجان‌انگیز کردن بازی به گل بعدی نیاز داشت. در عوض، آن‌ها پس از یک اشتباه دیگر دوناروما، ابتکار عمل را از دست دادند.
این محرکی برای یک پایان پرهیاهو بود. یوشکو گواردیول دید که ضربه سرش توسط نونو مندس از روی خط دور شد، فرناندز به بیرون تیرک کوبید و هالند ضربه سری را به بالای تیرک افقی زد قبل از اینکه دوباره گلزنی کند – یک ضربه کم پس از کار خوب بوادی. هالند از هت‌تریک محروم شد وقتی که برای ضربه زدن به ارسال نونس به سمت دروازه کشیده شد – این یک مهار عالی توسط سافونوف بود – و سیتی با ۲۷ شوت و ۵۲ لمس در محوطه حریف به پایان رساند. این اعداد در بیشتر شب‌ها برای پیروزی کافی بود. فقط نه امشب.