روبن آموریم شروعی چشمگیر در دوران حضورش در میلان داشته و سومین مربی در تاریخ این باشگاه است که در ۷ بازی اول خود در سری آ بدون شکست باقی مانده است.
طبق گزارش اپتا، چهار پیروزی و سه تساوی باعث شد این مربی پرتغالی رکورد لوئیس کارنیگلیا در سال ۱۹۶۳ را تکرار کند و تنها পাঠানো هکتور پوریچلی، که در هفت بازی اول خود در لیگ در سال ۱۹۵۵ سه پیروزی و چهار تساوی کسب کرده بود، پیش از این به این موفقیت دست یافته بود.
شروع قدرتمندانه میلان در روز یکشنبه با پیروزی ۳-۲ مقابل آتالانتا در سن سیرو ادامه یافت، نتیجهای که تیم آموریم را به رده چهارم سری آ رساند.
این شروعی دلگرمکننده برای مدیری است که شهرتش در دوران پر فراز و نشیبش در منچستر یونایتد آسیب قابل توجهی دید و کسانی که در بازیهای شانسی مانند پوکر آنلاین شرکت میکنند، این انتقال را نیز یک قمار تلقی کردهاند. با این حال، در ایتالیا نشانههای فزایندهای وجود دارد که آموریم در حال یادگیری از اشتباهات گذشته خود و تطبیق رویکردش با الزامات محیط جدیدش است.
این مربی ۴۱ ساله در گفتگو با DAZN ابراز اطمینان کرد که تجربیات قبلیاش او را برای چالش مدیریت یکی از معتبرترین باشگاههای فوتبال اروپا آماده کرده است.
آموریم توضیح داد: «تجربهای که در باشگاههای دیگر به دست آوردهایم به ما در هر چالش یا چالش جدید کمک میکند.»
«اینجا بیشتر شبیه پرتغال است. فشار از نوع دیگری است، زیرا مردم خارج از باشگاه تیم را با شور و اشتیاق زیادی دنبال میکنند. من به زندگی اینگونه عادت دارم.»
«در انگلیس، بدیهی است که کمی متفاوت است. منچستر یونایتد مانند میلان یک باشگاه جهانی است، بنابراین هر کاری که انجام میدهید وزن دارد و این به من کمک کرده است تا سعی کنم بهترین رفتار را در اینجا در میلان داشته باشم.»
«در ذهن من، تمام آنچه در دوران حرفهایام تجربه کردم برای رسیدن به این نقطه، در این باشگاه بسیار ویژه، برای آماده بودن جهت کمک به آن بود.»
مشکلات آموریم در منچستر یونایتد به خوبی مستند شده است، جایی که اصرار او بر یک سیستم تاکتیکی خاص به ویژگی بارز دوران حضورش در اولدترافورد تبدیل شد.
این مربی پرتغالی که در نوامبر ۲۰۲۴ پس از دورانی موفق در اسپورتینگ سیپی منصوب شد، با شهرت توسعه بازیکنان و پیادهسازی سبکی مشخص از فوتبال وارد انگلیس شد.
با این حال، ترجمه آن فلسفه به نتایج مداوم دشوار بود. یونایتد در فصل ۲۵-۲۰۲۴ لیگ برتر در رده پانزدهم قرار گرفت، پایینترین جایگاه تاریخشان از زمان سقوط در سال ۱۹۷۴، علیرغم رسیدن به فینال لیگ اروپا.
ترجیح او برای سیستم ۳-۴-۳ به موضوع مهمی تبدیل شد و بارها این سوال مطرح شد که آیا یونایتد بازیکنان لازم برای اجرای مؤثر سیستمش را دارد.
آموریم به جای رها کردن اصول خود، اغلب تمایلی به مصالحه نشان نمیداد، حتی زمانی که نتایج نشان میداد که رویکرد متفاوتی ممکن است لازم باشد.
جدایی او در ژانویه ۲۰۲۶ به این فصل ناخوشایند پایان داد و این سوال را مطرح کرد که آیا انعطافناپذیری تاکتیکی او مانع از تحقق پتانسیلش در بالاترین سطح خواهد شد.
با این حال، در میلان، نشانههای دلگرمکنندهای از مدیری که مایل به تکامل است، وجود دارد.
روسونری انعطافپذیری تاکتیکی بیشتری از خود نشان دادهاند و آموریم توانایی خود را در تطبیق رویکردش با بازیکنان و چالشهای ناشی از حریفان فردی نشان داده است.
این تکامل در پیروزی روز یکشنبه مقابل آتالانتا مشهود بود. میلان با گلهای گونچالو راموس، آدریان رابیو و ماریو جیلا پیش افتاد و حرکت، شدت و کیفیت هجومی تیم باعث ایجاد مشکلات قابل توجهی برای حریفانشان شد.
با این حال، دریافت دو گل در ۲۵ دقیقه پایانی تهدید کرد که تلاشهای قبلیشان را بیاثر کند و میلان را مجبور به تحمل پایانی عصبی کرد.
آموریم پس از بازی اذعان کرد که تیمش باید مدیریت بازی خود را بهبود بخشد، به خصوص هنگام حفظ برتری.
او توضیح داد: «ما تا حدود دقیقه ۶۶ خوب بازی کردیم، سپس روند بازی تغییر کرد. ما پرس را متوقف کردیم و عصبی شدن شروع به افزایش کرد.»
هنوز کار باقی مانده است، اما تمایل به شناسایی نقاط ضعف و بحث در مورد چگونگی رفع آنها بخش مهمی از پیشرفت آموریم است.
موفقیت زودهنگام او همچنین با عملکرد فردی تأثیرگذار همراه بوده است، به طوری که رابیو انرژی و خلاقیت را در خط میانی ارائه کرده است، در حالی که راموس حضور هجومی فزایندهای مؤثر را برای میلان فراهم کرده است.
چالش کنونی حفظ این روند و در عین حال اطمینان از اینکه فروپاشی دیرهنگام مقابل آتالانتا به جای یک مشکل تکراری، به یک تجربه یادگیری تبدیل شود.
همچنین یک عنصر فرهنگی در شروع دلگرمکننده آموریم وجود دارد. تجربه او در پرتغال، به ویژه دوران موفقیتآمیزش در اسپورتینگ، او را برای نظارت شدید که همراه با مدیریت باشگاهی است که هواداران فوتبال را بخشی جداییناپذیر از هویت خود میدانند، آماده کرده است.
میلان محیطی مشابه و پرشور را ارائه میدهد، با انتظاراتی که توسط تاریخ پر افتخار باشگاه و جایگاه آن در میان نخبگان اروپا شکل گرفته است.
برای آموریم، وظیفه این است که این انتظارات را مهار کند، نه اینکه اجازه دهد به منبع اضافی فشار تبدیل شوند.
البته، راه درازی در پیش است تا آموریم بتواند در سن سیرو موفق تلقی شود. هفت بازی بدون شکست در لیگ، پایهای دلگرمکننده را فراهم میکند، اما حفظ این فرم در طول یک فصل دشوار، معیار واقعی پیشرفت او خواهد بود.
با این حال، شروع او دلایل واقعی برای خوشبینی ارائه میدهد.
