جمهوری ایرلند در آستانه ایستاده است، هرچند که هیچ‌کس کاملاً مطمئن نیست در آستانه چیست. آخرین بازی گروهی لیگ ملت‌ها در خانه مقابل کوزوو در سه‌شنبه شب، فرصتی برای پیشرفت یا فرصتی دیگر برای نشان دادن عادت ناامیدکننده خراب کردن اوضاع است. برای ۷۸ دقیقه در لینز در روز شنبه، تیم هیمیر هالگریمسون در مقابل اتریش که بیش از سه سال در خانه شکست نخورده بود، خوب بازی کرد. آنها با یک آرایش فشرده و هجومی، تهدیدی قابل قبول برای میزبانان تحت هدایت رالف رانگنیک ایجاد کردند، اما به تعجب هیچ‌کس، ساشا کالایژیچ، تعویضی میزبان، قفل بازی را شکست و از روی یک کرنر که بی‌دلیل داده شد و بد دفاع شد، گل پیروزی را به ثمر رساند.

این افت اواخر بازی به خوبی تضاد موجود در تیم ایرلند تحت هدایت هالگریمسون را به تصویر می‌کشد. در ۱۲ ماه گذشته، ایرلند به طور محسوسی بهتر از دوران تاریک رکود پس از همه‌گیری تحت هدایت استفان کنی بوده است. آنها هویت روشنی پیدا کرده‌اند و با تکیه بر ستون فقراتی از بازیکنان در سطح نخبگان، که با استعدادهای نوظهور از لیگ‌های پایین‌تر و بالاتر تکمیل شده‌اند، چند پیروزی فوق‌العاده کسب کرده‌اند. با این حال، با وجود همه اینها، سطح قابل قبولی از موفقیت برای تیمی که نتوانسته عادت آزاردهنده خودتخریبی را کنار بگذارد، دست‌نیافتنی باقی مانده است.

این تیم سقف بالایی دارد، همانطور که یک سال پیش نشان دادند. در نوامبر گذشته، آنها پرتغال را در ورزشگاه آویوا در مقدماتی جام جهانی شکست دادند و سپس با پیروزی فراموش‌نشدنی مقابل مجارستان در ورزشگاه پوشکاش آرنا، جایگاه خود را در پلی‌آف رزرو کردند. در بوداپست، جشن‌های هت‌تریک دراماتیک تروی پاروت که در دقیقه ششم وقت اضافه تکمیل شد، وایرال شد و مهاجم وقت تیم AZ را از بازیکنی مازاد برای تاتنهام هاتسپر به نامی آشنا در اروپا تبدیل کرد. برای اولین بار در تقریباً یک دهه، این یک تیم ایرلندی بود که با چیزی شبیه به اعتماد به نفس بازی می‌کرد و توسط یک مهاجم نمادین که ظاهراً در اوج خود بود، هدایت می‌شد.

با سوار شدن بر موج این حرکت، ایرلند در ماه مارس گذشته برای نیمه نهایی پلی‌آف مقابل چک در پراگ سفر کرد، جایی که پاروت دوباره از روی نقطه پنالتی گلزنی کرد و آنها پیش افتادند و ۲-۰ شدند. آنچه در پی آمد، پایین‌ترین نقطه دوران هالگریمسون تا به امروز شد، زیرا ایرلند عقب نشست و فشار را پذیرفت و قبل از دریافت پنالتی غیرضروری و تساوی دیرهنگام بعدی که منجر به شکست در ضربات پنالتی شد، گل تساوی را دریافت کرد. علیرغم فرمت ۴۸ تیمی گسترده تابستان گذشته در آمریکای شمالی، مدیریت ضعیف بازی، شانس ایرلند را برای صعود از بین برد.

یک پنجره بازی‌های دوستانه تابستانی بی‌روح اما بدون شکست، شامل پیروزی‌های نسبتاً معمولی و کم‌اهمیت مقابل گرنادا و قطر در کنار تساوی ۱-۱ مقابل کانادا، یکی از میزبانان جام جهانی در مونترال بود. پس از تثبیت اوضاع قبل از این کمپین لیگ ملت‌ها، ایرلند نمایشی در بازی افتتاحیه خود مقابل کوزوو ارائه داد که چیزی کمتر از شیطانی نبود و با یک گل دیرهنگام دیگر شکست خورد. در چهار بازی بعدی، دو بازی که با اعتراضات شدید به تصمیم ایرلند برای برگزاری بازی با اسرائیل تحت‌الشعاع قرار گرفت، همان چرخه امید و ناامیدی به طور مداوم تکرار شد.

در طول وقفه بین‌المللی طولانی، ناامیدی از شکست در پریشتینا بلافاصله با پیروزی قاطعانه مقابل اسرائیل در دبیرسن از بین رفت. در دوبلین مقابل اتریش، پاروت دو بار گلزنی کرد تا ایرلند در نیمه اول پیشی بگیرد، اما در یک فروپاشی که تا حد زیادی تجربه کابوس‌وار پراگ آنها را منعکس می‌کرد، ایرلند کنترل بازی را از دست داد و مجبور شد به تساوی ناامیدکننده‌ای رضایت دهد. چند روز بعد، آنها در یک تساوی ۱-۱ پر تنش با اسرائیل، یک گل دیگر را از دست دادند، اصرار آنها بر از دست دادن امتیازات آسان از موقعیت‌های برنده، گریبانگیرشان شد. اگرچه آنها شنبه مقابل اتریش هرگز پیش نیفتادند، در دیداری که کائومیهین کلر با مجموعه‌ای از سیوهای عالی، پیروزی‌ای که دریافت کردند به طرز مضحکی ضعیف بود.

انتصاب هالگریمسون در جولای ۲۰۲۴ پس از یک فرآیند طولانی هشت ماهه، غافلگیرکننده بود. او از آن زمان تیمی با ستون فقرات قوی، اگرچه گاهی اوقات مستعد اشتباه، از جمله کلر، هم‌تیمی دروازه‌بان در برنتفورد، ناتان کالینز، و مدافع ایپسویچ، دارا اوشیا، ساخته است. جک مویلان، که فصل زندگی خود را در کاردیف می‌گذراند، در خط میانی تاثیرگذار بوده است و فین آزاز از ساوتهمپتون منبع گهگاهی اما غیرقابل اعتماد خلاقیت است. پاروت، که از زندگی در لالیگا با رئال بتیس لذت می‌برد، از یک استعداد امیدوارکننده به نقطه کانونی بی‌چون و چرای حمله تبدیل شده است.

به نفع او، هالگریمسون یک هویت واضح و عمل‌گرایانه ایجاد کرده است که نقاط قوت تیمش را بدون هیچ توهمی از شکوه فوتبال فانتزی در مقابل حریفان نخبه به حداکثر می‌رساند. تحت نظارت او، ایرلند به ندرت مغلوب می‌شود و یک لبه برنده را حمل می‌کند که در روزهای پایانی دوره سلفش به شدت غایب بود.

متأسفانه، ناتوانی در تمرکز برای ۹۰ دقیقه همچنان عامل شکست آنهاست و فینال گروهی لیگ ملت‌ها در ورزشگاه آویوا در سه‌شنبه شب، قضاوت نهایی را در مورد ۱۲ ماه گذشته ارائه خواهد داد. با تضمین صعود اتریش به لیگ A، ایرلند هنوز جایگاه دوم و سهمیه پلی‌آف صعود را در دسترس دارد.

پیروزی مقابل کوزوو همچنین مکانی در گلدان دوم برای قرعه‌کشی مقدماتی یورو در ماه آینده در بلفاست را تضمین می‌کند، در حالی که شکست می‌تواند آنها را در معرض پلی‌آف سقوط به دسته سوم مسابقات قرار دهد. به عنوان تنها ساکنان همیشگی دسته دوم لیگ ملت‌ها، اکنون ممکن است زمان آن رسیده باشد که چیزی بالاخره تغییر کند.