شب جمعهای بود که ستارگان در تاونسویل فرود آمدند. برونو گیماریش، رافینیا و وینیسیوس جونیور در ترکیب اصلی برزیل حضور داشتند و اندریک در خط حمله و استوان در کنارهها، همگی زیر نظر کارلو آنچلوتی در کنار زمین. اما در این شب، ستاره فوتبال استرالیا، نستوری ایرانکوندا، درخشید. ضربه آزاد باشکوه او در دقیقه ۶۸ ممکن بود در لحظات پایانی توسط ضربه سر رایان خنثی شود و نتیجه تساوی ۱-۱ بین استرالیا و برزیل در ورزشگاه کوئینزلند کانتری بانک رقم بخورد، اما در شبی که برخی از بزرگترین و بهترینهای جهان حضور داشتند، او خود را نشان داد. این لحظهای بود که تقریباً همه در ورزشگاه ۲۵,۴۴۰ نفری که مملو از تماشاگر بود، آن را احساس میکردند؛ نوعی پیشبینی مشترک که با تماشای یک استعداد ویژه همراه است. وقتی پل اوکون-انگستلر حدود ۲۳ یارد دورتر از دروازه، صاحب ضربه آزاد شد، میدانستید که این یک ضربه ایستگاهی است که باید نواخته شود. و وقتی ایرانکوندا پشت آن ایستاد، قطعاً میدانستید که قصد انجام همین کار را دارد؛ این بازیکن ۲۰ ساله چیزهای زیادی است، اما کمبود اعتماد به نفس یکی از آنها نیست. و سپس، او گلزنی کرد. ضربه آزادی بینقص به بالای دیوار دفاعی برزیل رفت و دروازهبان، هوگو سوزا، هیچ کاری جز تماشای تلخ آن نداشت که توپ به تور دروازه چسبید. با انجام حرکات پشتک وارو، او به سمت پرچم کرنر دوید و لبخند کجی بر لبان تونی پوپوویچ در کنار زمین نقش بست. بدون شک، این جوان با استعداد استرالیا راه درازی در پیش دارد، اما وقتی کارهایی مانند این انجام میدهد، دوباره تأکید میکند که چقدر برای سوکروزها خوب خواهد بود. این امر باعث شد تا برزیل در دقایق پایانی حملات خود را افزایش دهد و برای جلوگیری از تحقیر احتمالی شکست در برابر ملتی که از نظر فوتبالی پایینتر تلقی میشود، یعنی استرالیا، به جلو هجوم آورد. و آنها با آخرین ضربه بازی پاداش گرفتند، زمانی که یک کرنر از سمت چپ توسط رافینیا ارسال شد و به سر رایان رسید، که ضربه او با قدرت کافی به سمت دروازه فرستاده شد تا حتی اگر پاتریک بیچ هم آن را لمس میکرد، نمیتوانست مانع از برخورد آن به تیرک دروازه و عبور از خط دروازه شود. ما تا آن زمان، نمایشهایی از برزیل را که مروج این سری دو بازی بودهاند - یادآوریهای دولت ایالتی کوئینزلند از نقششان در سازماندهی این مسابقه در این هفته در همه جا حضور داشت - دیده بودیم. یک گلزنی عالی از استوان ۱۹ ساله، توپ را در پایان نیمه اول به تور دروازه رساند، اما VAR به درستی آن را به دلیل خطا توسط برونو گیماریش روی هری سوتر در جریان بازی، مردود اعلام کرد. یک جهش سریع توسط وینیسیوس جونیور، صحنه را برای شوت زودهنگام استوان که منحرف شد، آماده کرد. رافینیا، که در اوج آمادگی خود برای بارسلونا بود، فضایی را در بیرون محوطه جریمه ایجاد کرد و قبل از اینکه شوت خود را کمی بعد از ساعت شصت دقیقه به بیرون بکشد. اما در فوتبال، همیشه حریفی وجود دارد، اگرچه در این شب، احتمالاً درست است که بگوییم هم برزیل و هم استرالیا دو حریف داشتند: یازده مرد مقابل آنها، و سطح یخمانند ورزشگاه کوئینزلند کانتری بانک که با گذشت شب، تنها بدتر شد - با وجود اینکه ۲۰ روز از آخرین استفاده آن برای مسابقه دوگانه راگبی لیگ ملی کوئینزلند کَوُبز میگذشت. از لحظات کوتاه تردید یا حرکات محتاطانه مشخص بود که هیچکدام از بازیکنان واقعاً به سطحی که زیر پایشان بود اعتماد نداشتند، اما این هنوز هم مانع از افتادن چندین نفر از آنها در طول شب نشد. اما اعتبار نیز به سوکروزها میرسد. قطعاً لحظاتی از قهرمانی دفاعی و ارادهای سرسختانه وجود داشت که ما از آنها تحت هدایت پوپوویچ انتظار داریم. اما دورههایی از قاطعیت در مالکیت توپ، زمانهایی که آنها بالاتر از زمین دفاع میکردند، و زمانی که بازیکنان شجاعت حمله به حریف و درگیر شدن با او را نشان میدادند، نیز وجود داشت.
