کرستین کاسپاری عاشق فوتبال است، به‌خصوص شب‌های لیگ قهرمانان زیر نور چراغ‌ها، اما داشتن دیدگاه نیز مهم است. او قبل از سفر منچسترسیتی به میلان برای رویارویی با اینتر در روز سه‌شنبه می‌گوید: «می‌گویم که فوتبال مهم‌ترین چیز ثانویه در زندگی من است و این روش تازه‌ای برای نگاه کردن به آن پیدا کرده‌ام.»

«اینقدر برایم مهم است و آنقدر آن را دوست دارم و اگر ببازم روز وحشتناکی خواهم داشت، اما خانواده‌ام سالم هستند، دوستانم سالم هستند، من سالم هستم و لازم نیست نگران هیچ چیز باشم؛ لازم نیست نگران تهیه غذا باشم. دیدن چیزها از این منظر باعث می‌شود که راحت‌تر همان کسی باشم که همیشه بوده‌ام.»

این مدافع کناری ۲۶ ساله هلندی سال فوق‌العاده‌ای داشته و اولین عنوان قهرمانی لیگ و جام حذفی را با منچسترسیتی در چهارمین فصل حضورش در انگلیس به دست آورده است. کاسپاری نقش اساسی داشت و شاید بهترین فصل خود را در سوپرلیگ زنان سپری کرد و سه گل زد و هفت پاس گل داد – که با تعداد پاس گل‌های لین ویلمز از استون ویلا برابر بود.

نکته کلیدی رشد او در فصل گذشته تحت هدایت آندره یگلرتز این بود که او می‌گوید: «حالا اجازه دارم تقریباً در کل سمت راست بازی کنم.» «و اجازه دارم که در یک سوم پایانی پیش بروم و ریسک کنم و به من اعتماد می‌شود.»

مانند همه بازیکنان تیم، کاسپاری از هم‌تیمی‌هایش تشکر می‌کند، اما مشارکت او با قرار گرفتن در فهرست نهایی توپ طلا شناخته شد. او در جایگاه بیست و چهارم، پنجمین مدافع برتر، قرار گرفت.

توانایی به اشتراک گذاشتن این پیروزی‌ها با تیمش خارج از تیم نیز مهم است. او می‌گوید آنها «به‌طور خستگی‌ناپذیری کار می‌کنند تا به من کمک کنند.» «به خصوص شریک زندگی‌ام که سرمایه‌گذاری زیادی در حرفه من دارد و حمایتی باورنکردنی بوده و به من کمک کرده است به روش‌هایی که نمی‌توانم بشمارم. افراد فوق‌العاده زیادی در اطراف من هستند و من واقعاً خوشحالم که می‌توانم به آنها نیز پاداش دهم، همان‌طور که به خودم برای دستیابی به آن افتخار می‌کنم.»

اصالت، صراحت و شوخ‌طبعی کاسپاری او را به یکی از محبوب‌ترین بازیکنان، نه تنها در سیتی بلکه در سراسر لیگ تبدیل کرده است. کپشن‌های اینستاگرامی او که پر از بازی با کلمات است، به همان اندازه که پس از شکست، شوخ و خودانتقادی هستند، در زمان پیروزی سیتی نیز دقیق هستند. او شوخ است، در زمین آتش نشان می‌دهد و از شوخی با رقبا نمی‌ترسد و همچنین حامی پرشوری برای مسائلی است که برایش مهم هستند، از جمله به عنوان حامی بنیاد LGBT و با به اشتراک گذاشتن تجربیاتش از بزرگ شدن با ADHD. رسانه‌های اجتماعی ابزار کلیدی برای ارتباط هستند.

«من همیشه می‌خواهم خودم باشم و می‌خواهم افرادی که ۱۰ سال پیش می‌شناختم اکنون با من صحبت کنند و بتوانند بگویند: «اوه، تو هیچ تغییری نکرده‌ای، همان آدم هستی.» من دوستان زیادی خارج از فوتبال دارم و این حس عادی بودن را به شما می‌دهد زیرا فوتبال، این صنعت، عادی نیست و ما لزوماً عادی نیستیم.»

ارتباط با مردم مهم است زیرا از غیرعادی بودن عبور می‌کند. «ما گاهی اوقات هر سه روز در کانون توجه هستیم. عملکرد ما قضاوت می‌شود، نحوه انجام کارمان قضاوت می‌شود، بنابراین من به نوعی به این حس عادی بودن نیاز دارم تا مطمئن شوم که چیزها را خیلی جدی نمی‌گیرم و پاهایم را روی زمین نگه می‌دارم.»

داشتن شریک زندگی که تحت تأثیر آنچه با بازیکن حرفه‌ای فوتبال همراه است قرار نمی‌گیرد و برنامه و سبک زندگی را درک می‌کند، بخش بزرگی از آن است. او می‌گوید: «من مطلقاً عاشق فوتبال هستم، عاشق همه چیز آن هستم، اما زندگی‌ام را می‌گیرد و قطعاً زندگی ما را گرفته است.» «شما به شریک زندگی نیاز دارید که این را درک کند و آن را دوست داشته باشد و بگوید: «بله، بیا این کار را با هم انجام دهیم.»

«من برای او بسیار سپاسگزارم و بسیار قدردان او هستم. او تعطیلات آخر هفته را دارد اما واقعاً تعطیلات آخر هفته ندارد زیرا همه آنها حول من می‌چرخند. زندگی من زیاد می‌چرخد و من سعی می‌کنم تلاش بیشتری کنم تا مطمئن شوم که او می‌داند که این موضوع درباره او نیز هست. ما قطعاً اینجا یک تیم دو نفره هستیم، اما داشتن حمایت او و دانستن اینکه او همیشه آنجاست، او بخش بزرگی از سفر فوتبال من است.»

این سفر او را از هیرنوین، که در ۱۵ سالگی اولین بازی خود را برای آن انجام داد، بسیار دور کرده است. نزدیک به دو سال پیش، هنگامی که کاسپاری قرارداد بلندمدت جدیدی با سیتی امضا کرد، او به گاردین گفت که احساس می‌کند کارهای ناتمام در این باشگاه دارد. او می‌خواست برنده شود، پس پیروزی در دوگانه در ماه مه چه حسی داشت؟ «باورنکردنی بود. مدت زمان بسیار طولانی بود که در انتظار آن بودم و من مدت‌ها بود که در مورد آن رؤیا می‌دیدم.»

«احساس رهایی بزرگی وجود داشت. ما برای قهرمانی در لیگ بسیار مصمم بودیم و احساس می‌کنم که برای مدت بسیار بسیار طولانی، تقریباً تا پایان، آرام ماندیم. ما فقط می‌دانستیم که برای انجام کار باید چه کار کنیم و ما نکته بزرگی از داشتن زبان پیروزی داشتیم. به عنوان یک تیم رهبری، ما شروع به صحبت در مورد «زمان» قهرمانی در لیگ کردیم تا «اگر» تا محیطی ایجاد کنیم که باور داشته باشد و در آن همه کاری را که می‌توانیم برای پیروزی انجام دهیم.»

اینکه آیا سیتی می‌تواند عنوان قهرمانی خود را حفظ کند، سوال بزرگی است. آنها فصل گذشته در لیگ قهرمانان بازی نکردند و قبل از این فصل سوالاتی در مورد اینکه آیا می‌توانند حجم کار را مدیریت کنند، وجود داشت. پس از نه بازی، آنها صدرنشین و بدون شکست هستند، دو امتیاز بالاتر از چلسی که در آخر هفته با اورتون ۱-۱ مساوی کرد، قبل از رویارویی آنها در روز شنبه در استمفورد بریج. سیتی در حمله مانند همیشه قدرتمند به نظر می‌رسد اما تنها دومین کلین شیت خود را در پیروزی ۵-۰ مقابل وستهم در روز شنبه به دست آورد. در لیگ قهرمانان، آنها سه تساوی از سه بازی دارند زیرا با الزامات رقابت‌های اروپایی دوباره آشنا می‌شوند.

آیا آنها از تردیدهای برخی در پیش‌فصل آگاه بودند؟ کاسپاری با لبخند می‌گوید: «اواخر فصل گذشته برخی هنوز فکر می‌کردند که ما آن را خراب خواهیم کرد.» «ما آن را می‌بینیم. نمی‌گویم که نمی‌بینیم، چون همه ما رسانه‌ها را دنبال می‌کنیم، همه ما رسانه‌های اجتماعی داریم، اما این چیزی نیست که واقعاً به شدت مورد بحث قرار گیرد. اما قطعاً به آتش ما سوخت می‌افزاید…»

«همچنین به ما، به عنوان یک تیم، اجازه می‌دهد تا به نوآوری ادامه دهیم، به فکر کردن ادامه دهیم: «باشه، چه چیزی را می‌توانیم تغییر دهیم؟ چه چیزی را می‌توانیم بهبود بخشیم؟ کجا می‌توانیم بهتر شویم؟ کجا گاهی اوقات نیاز به تنظیمات جزئی داریم؟ حریف چه کار می‌کند؟» و این زیبایی آن و بخش سرگرم‌کننده است زیرا هرگز خسته‌کننده نمی‌شود.»