باشگاه چلسی با مشکلات همیشگی خود دست و پنجه نرم می‌کند و در بازی‌ای که در استمفورد بریج باخت، این مشکلات دوباره خود را نشان داد.
هیچ باشگاهی به اندازه چلسی بلد نیست که خودش را نابود کند. این انفجار خاص، مدت زیادی در حافظه جمعی باشگاه باقی خواهد ماند و دوره‌ای از خودشناسی را اجبار خواهد کرد.
دیدار تاتنهام در استمفورد بریج همیشه نویدبخش درام است، اما معمولاً آبی‌ها در این رویارویی پیروز می‌شوند. آن‌ها در ۱۳ رویارویی اخیر، ۱۱ بار پیروز شده بودند. اسپرز از سال ۲۰۱۸ در SW6 پیروز نشده بود و در ۳۶ سال فقط یک بار. قانون احتمالات حکم می‌کرد که دیر یا زود نوبت تاتنهام برای جشن گرفتن باشد، و آن‌ها تمام دکمه‌های درست را فشار دادند تا چلسی را در اینجا از لبه پرتگاه پایین بیندازند.
آن‌ها مطالب زیادی برای کار داشتند. پس از پیروزی ۳-۱ مقابل کاونتری در بازی قبل، اولین پیروزی فصل خود، اسپرز آماده بود تا مقابل چلسی که به وضوح هنوز تحت هدایت ژابی آلونسو در حال یافتن خود است، پیش برود.
انفجار: مشکلات چلسی در زمینه بی‌انضباطی دوباره بازگشت، زیرا کال پامر در مقابل تاتنهام اخراج شد
گتی
چلسی در بازی قبل با پیروزی قاطعانه مقابل اورتون و ارائه نمایشی حرفه‌ای در راه پیروزی ۲-۰، به نظر می‌رسید که یک پیچ را دور زده است.
این شکست، اگر نگوییم سه یا چهار قدم به عقب، یک قدم به جلو و دو قدم به عقب است و همه این‌ها محصول ۱۰ دقیقه دیوانه‌وار بود.
مایک پندرز همیشه قرار بود در مرکز توجه باشد، زیرا جایگزین امیلیانو مارتینز مصدوم شد و اولین بازی کامل خود در لیگ برتر را انجام داد.
در طول آماده‌سازی برای این بازی، بحث‌های زیادی در مورد شباهت‌های او با تیبو کورتوا بزرگ، هموطن او، وجود داشت.
اولین بازی او با قدم‌هایی لرزان اما نه وحشتناک آغاز شد، زیرا او در تلاش برای تثبیت خود در محوطه جریمه بود و این عدم توانایی او در نبردهای هوایی بود که باعث شکست او شد. او یک مشت را بالای سر یان پاول فن هکه اشتباه تشخیص داد و ناخواسته توپ را وارد دروازه خودی کرد.
چند لحظه بعد، کال پامر اخراج شد و برای لگد زدن به کانر گلگر، زودتر از موعد به رختکن فرستاده شد. کمی بعد، ماتیس تل که تا آن زمان در این فصل گلی نزده بود، از راه دور دروازه را باز کرد تا برتری اسپرز را دو برابر کند.
در یک چشم به هم زدن، همه چیز برای چلسی از هم پاشید. روزهای پر تلاطم ابتدایی دوران مربیگری آلونسو در چلسی، چرخش دیگری را تجربه کرده است.
این‌ها خارهای آشنایی هستند که به نیش زدن چلسی ادامه می‌دهند. این باشگاه از زمان خروج کورتوا در سال ۲۰۱۸، یک دروازه‌بان نخبه نداشته است.
شکست در یک بازی بزرگ، داستانی بسیار آشنا برای چلسی است.
رابرت سانچز جوابگو نبود و شواهد اولیه نشان می‌دهد که مارتینز نیز جوابگو نیست. نمی‌توان مایک پندرز جوان را پس از این، دومین بازی او در لباس چلسی، نادیده گرفت، اما در نهایت این اشتباهی بین تیرک‌ها بود که آن‌ها را در اینجا شکست داد.
ذهنیت چلسی در سال‌های اخیر اغلب مورد انتقاد قرار گرفته است. پس از یک ساعت نسبتاً متعادل، سرها پایین افتاد و ساختار از همان لحظه که گل خوردند، فرو ریخت. پامر یک تکل دیرهنگام بی‌احتیاط انجام داد و اخراج شد.
آلونسو، بار دیگر، باید به تخته طراحی بازگردد زیرا اوضاع در این هفته آسان‌تر نمی‌شود. در واقع، با سفر به آنفیلد در مرحله یک هشتم نهایی جام اتحادیه، اوضاع بسیار دشوارتر می‌شود.
در حالی که او به نوعی خوش شانس است که فرصت بازگشت زودهنگام را دارد، احتمالاً بدون ژائو پدرو، که این بازی را به دلیل مصدومیت غافلگیرکننده از دست داد و به شدت جای خالی او احساس می‌شد، با این حریف روبرو خواهد شد.
پروژه او، همانطور که مطرح شده است، هنوز در مراحل اولیه خود است، اما آلونسو باید ثبات را ایجاد کند تا بتواند با چلسی موفق شود. نمی‌توان جلوی مصدومیت‌ها را گرفت، اما تصمیم برای استفاده از یک بازیکن تازه‌کار دیگر، گئووانی کوئندا، در چنین دربی تلخی باید زیر سوال برود، به خصوص با وجود دنی ولبک باتجربه روی نیمکت در کنار استواو محبوب هواداران.
شکست در یک بازی بزرگ، داستانی بسیار آشنا برای چلسی است. اگر آلونسو بتواند این نقص ظاهراً ریشه‌دار را برطرف کند، این می‌تواند نقطه عطف او باشد و آنفیلد یکی از بی‌رحم‌ترین میدان‌های آزمایش است.