شاید کای رونی به جی.جی. گابریل کنایه زده باشد. شاید هم نه. کسی نمی‌داند. آنچه روشن است این است که هری کین قدرت‌طلب شده است.
اما اول از همه، مایکل کریک اعتراف نمی‌کند که از ادامه کارش شگفت‌زده شده است.
مایکل را دست انداختن بخش رسانه‌ای با طنز ملایمی «1»پوشش خبری آخرین کنفرانس مطبوعاتی پیش از بازی مایکل کریک در منچستریونایتد را مشاهده می‌کند.
البته، بسیاری انتظار نداشتند که کنفرانس مطبوعاتی دیگری از مایکل کریک در منچستریونایتد برگزار شود، اما او در حال حاضر در داغ‌ترین صندلی‌ها نشسته است.
و دقیقاً مشخص نیست که بسیاری از حاضران انتظار داشتند او چه بگوید وقتی روز پنجشنبه سکوت خود را شکست.
کاترین والش از سان می‌نویسد: «اگر به مایکل کریک گوش دهید، فکر می‌کنید سیرک اطراف منچستریونایتد جمع شده و شهر را ترک کرده است.»
و خب... بله. او چه باید می‌کرد؟ می‌گفت که همه چیز به گند کشیده شده و او باید تا الان اخراج می‌شد؟
در دیلی میل ، کریس ویلر می‌نویسد:
و جیمز داکر از دیلی تلگراف می‌نویسد:
تصور کنید چقدر مضحک است اگر او در کارینگتون حاضر می‌شد و اعتراف می‌کرد که روزهای گذشته را صرف بسته‌بندی وسایلش کرده و منتظر گفتگویی با جیسون ویلکاکس بوده که هرگز اتفاق نیفتاد.
این سوالی است - دقیقاً از او پرسیده شد «آیا تعجب می‌کنید که این هفته هنوز اینجا هستید؟» - «5»کریک نمی‌تواند به گونه‌ای دیگر پاسخ دهد بدون اینکه احمق به نظر برسد.
«6»گل تلاش فوق‌العاده‌ای برای تمایز قائل شدن در پوشش خود از همان نقل قول‌ها با این مورد انجام می‌دهد:
«افشاگری» - ما فکر می‌کنیم، چون در داستان اصلاً مشخص نیست - این است که «تمرکز تنها کریک بر اصلاح بحران فعلی در زمین است تا ترس از شغلش». که به هیچ وجه افشاگری نیست.
و بله، طبق گزارش «7»دیلی میرور، «8»دیلی اکسپرس و «9»وب‌سایت‌های سان، این کریک بود که «سکوت خود را شکست» در مورد موضوعی که او به ناچار در هر فرصت عمومی در دو ماه گذشته در مورد آن صحبت کرده بود، و عمدتاً هر بار چیز قابل توجهی نگفته بود.
«10»کین مثل خردل این یک تیتر کنجکاوتر از «11»وب‌سایت سان است:
تعداد دفعاتی که کین همسر کریک را در حالی که می‌گوید «12»او «خوش‌شانس» است که هنوز مدیر منچستریونایتد است ذکر می‌کند؟ «13»برای یک بار، صفر. اما البته خبرنگار ورزشی دیجیتال یک وب‌سایت تبلویدی تصمیم گرفته است که به هر حال نام او را بیاورد.
«14»فیل در اتاق رونی داستان واقعی بزرگ که از اولدترافورد بیرون می‌آید این است که کای رونی چند گل برای تیم زیر ۱۸ سال به ثمر رساند. چهار تا. این دیوانه‌کننده است، جرمی.
اما یکی از آن گل‌ها به خصوص، یا بهتر بگوییم جشن آن، چیزی بود که توجه برخی را جلب کرد. و اینگونه است که به این نوع داستان می‌رسیم:
پاراگراف اول پاتریک آستن-هاردی از «15»وب‌سایت دیلی اکسپرس تکرار می‌کند که: «به نظر می‌رسد کای رونی هنگام جشن گرفتن گل، به هم‌تیمی منچستریونایتد خود، جی.جی. گابریل، کنایه زده است.»
به ما گفته شده است که با توجه به اینکه گابریل «هنوز در بن‌بست با یونایتد است، جشن رونی برای گل دومش، که در آن بازوی خود را روی صورتش گذاشت و انگشت تفنگی را به شیوه‌ای مشابه گابریل گرفت، می‌تواند به عنوان کنایه به هم‌تیمی فراری‌اش تفسیر شود.»
اگر به کلیک نیاز دارید، بله.
اضافه شده است که «فقط رونی می‌دانست که آیا به گابریل ضربه می‌زند یا نه». اما لعنت به آن، بهتر است بدون اطلاعات داخلی یا پاسخگویی و با اطمینان فراوان بگوییم که احتمالاً یک ضربه بوده است.
در داستانی برای «16»منچستر ایونینگ نیوز، استیون ریلیستون اضافه می‌کند که: «گفتن قطعی آن غیرممکن است، اما به نظر می‌رسید که کنایه به گابریل بوده است، که اردوگاهش به دلیل ادعای نقض قول‌ها به دنبال خروج بوده است.»
بنابراین «گفتن قطعی آن غیرممکن است» و «فقط رونی می‌دانست» که آیا کپی کردن جشن هم‌تیمی، کنایه/ضربه بوده است. با این حال، ما دو داستان از نشریات برجسته داریم که با خوشحالی فرض می‌کنند که این یک کنایه/ضربه بوده و آن را به هوا پرتاب می‌کنند، و بین دو نوجوان بحث و جدل ایجاد می‌کنند که در واقع هیچ وجود ندارد.
و قطعاً ممکن است وجود داشته باشد. رونی ممکن است از گابریل متنفر باشد و تصمیم گرفته باشد که بهترین راه برای انتقال آن احساسات بدیهی است که جشن او را در نشانه‌ای رایج و پذیرفته شده از بی‌احترامی تقلید کند. آنها همچنین ممکن است کاملاً خوب با هم کنار بیایند. اما ما نمی‌دانیم، بنابراین احتمالاً نباید حدس بزنیم.
«17»قدرت اراده «18»وب‌سایت سان و امثال آنها هرگز بزرگ نمی‌شوند - یا به طور خاص از عادت رفتار با کسانی که با آمار فوتبال سروکار دارند مانند دانشمندان برجسته آزمایشگاهی دست نمی‌کشند.
آنها به اعداد تکیه می‌کنند تا فاش کنند که چلسی در واقع زمانی بهتر است که استوان ویلیان، فوتبالیست با استعداد، بازی می‌کند، که کشف بزرگی است.
و خوشبختانه «دانشمندان و مغزهای متفکر اپتا» برای کارشان اعتبار دریافت می‌کنند.
این، باید گفت، مدرک نسبتاً قانع‌کننده‌ای است که «19»ژابی آلونسو احمق است:
بنابراین چلسی کمی بیشتر از بازی‌هایی که استوان شروع می‌کند، برنده می‌شود تا زمانی که او شروع نمی‌کند.
احتمالاً باید اشاره کرد که تنها دو پیروزی چلسی که او از فوریه شروع کرده بود، در برابر هال سیتی دسته اول و پورت ویل دسته دوم بود.
لعنت به دانشمندان و مغزهای متفکر.
«20»کت و شلوار مناسب شما، آقا «21»وب‌سایت دیلی میرور می‌نویسد: «هری کین اعتراف به شوالیه شدن را مطرح می‌کند زیرا او خواستار تغییر نام است.»
آه بله، هری کین بدنام پرتقاضا. آخرین اولتیماتوم پرهزینه او چیست؟
این قطعاً شبیه به کاری است که هری کین انجام می‌دهد. مطمئن نیستیم که بتوانیم این نقل قول‌های مستبدانه را به طور کامل تحمل کنیم.
و ما فکر می‌کردیم کیلیان امباپه قرار است دیکتاتور باشد.