تنها هشت ماه از زمانی که برونو فرناندز درباره تأثیر مایکل کریک و پیش‌بینی‌اش از آن صحبت می‌کرد، می‌گذرد. در سال ۲۰۲۱، زمانی که اولین دوره حضور کریک در منچستر یونایتد به پایان رسید، فرناندز با او صحبت کرد. او گفت: «فکر می‌کنم او هنوز آن‌چه را که آخرین بار به او گفتم، وقتی سرمربی ما بود، به یاد دارد. من مطمئن بودم که مایکل می‌تواند مربی بزرگی شود و حالا او این را نشان می‌دهد.»
از طرف دیگر، تنها شش هفته از زمانی که کریک به پیروزی یونایتد در لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۸ فکر می‌کرد و به خود اجازه رویاپردازی می‌داد، می‌گذرد. او گفت: «بهترین احساسی که داشتم. روزی خوب خواهد بود که دوباره آن را احساس کنم.» بعید است که اغراق‌آمیز باشد اگر بگوییم او احتمالاً هرگز آن احساس را دوباره تجربه نخواهد کرد؛ یا حداقل نه در راس یونایتد.
کریک بخشی از برخی از بزرگترین شب‌های اروپایی یونایتد بود، حتی اگر به روش فروتنانه خود، به ندرت همه چیز درباره او بود. او مسئول یکی از بدترین شب‌ها بود، شکست ۴-۱ روز چهارشنبه در کومو، و دوباره اصرار داشت که موضوع درباره او نیست.
open image in gallery
مایکل کریک پس از شکست مقابل کومو با شرمندگی دست‌هایش را بالا برد (گتی)
اما در پایان، موضوع درباره او بود. مصاحبه پس از بازی فرناندز این موضوع را تضمین کرد. و اگر نکته تاکتیکی که کاپیتان در مورد عدم پرس یونایتد مطرح کرد مرتبط بود - آن‌ها در بیشتر فصل کند و بی‌حال به نظر می‌رسیدند، اما شاید آن‌ها بازیکنان پیر و کند زیادی برای پرس کردن داشته باشند - عدم رضایت همچنان قابل توجه‌ترین عنصر اظهارات او بود.
در دوران طلایی خود، کریک حمایت بازیکنانش را داشت. او پادزهر دوستانه روبن آموریم، زمزمه‌گر یونایتد، بزرگی تزئین شده بود که به نظر می‌رسید برای نیمکت اولدترافورد مناسب‌تر از منطقه فنی میدلزبورو است.
حالا هیچ‌کس از هیچ‌کس دیگری راضی نیست. فرناندز برنامه بازی و در نتیجه سرمربی را زیر سوال برده است، لیساندرو مارتینز جذب بازیکن و مدیر ورزشی جیسون ویلکاکس را. مشاهده اخیر اریک تن هاگ مبنی بر اینکه بازیکنان قدرت زیادی دارند، درست به نظر می‌رسد؛ یا اینکه، با استثنائات قابل توجه - و فرناندز یکی از آن‌هاست - آن‌ها مسئولیت کمی را می‌پذیرند. در کومو، کریک صحبت همیشگی خود را در مورد "پسرها" که همه چیز را می‌دادند کنار گذاشت تا اعتراف کند عصبانی است و عملکرد را «غیرقابل قبول» خواند.
بسیاری از آن‌ها غیرقابل قبول بوده‌اند. حداقل چهار نمایش کاملاً شیطانی در این فصل وجود داشته است - هال، منچسترسیتی، برایتون و کومو - با نمایش‌های دیگر با درجات مختلف متوسط. هرچند کریک می‌تواند کم‌حرف باشد، اما پس از تساوی روز یکشنبه در لیدز، بیش از حد خوش‌بین به نظر می‌رسید. او آن را یک شروع تازه نامید.
در عوض، او به پایان نزدیک‌تر به نظر می‌رسد. او گفت تمرین قبل از سفر به الد رود یکی از بهترین جلساتی بود که تا به حال داشته‌اند. مردی که با لفاظی‌های فراموش‌شدنی سروکار داشت، اکنون اظهاراتش به دلایل اشتباه به یاد ماندنی است.
open image in gallery
این آخرین مورد از مجموعه‌ای از نمایش‌های شیطانی یونایتد بود (PA)
این سوال را مطرح می‌کند که او چقدر می‌تواند دوام بیاورد. پاسخ معمول برای مدیران یونایتد این است که بیشتر از آن‌چه باید دوام می‌آورند؛ در مورد آموریم، حداقل هفت ماه بیشتر، در مورد تن هاگ چهار ماه، در مورد اوله گونار سولسشر و ژوزه مورینیو چندین هفته. قدرت‌طلبان یونایتد تمایل دارند نشانه‌ها را نادیده بگیرند، به امید اینکه گوشه‌ای چرخانده شود، شاید با آگاهی از اینکه اخراج یک مدیر، اعتراف به تصمیم‌گیری آن‌ها در انتصاب اوست.
زوج کاملاً ناامیدکننده مدیر اجرایی ارشد عمر برادا و ویلکاکس، هنگام دادن تنها قرارداد دو ساله به کریک، اعتماد چندانی به او نشان ندادند. شاید این فکر وجود داشت که او می‌تواند تثبیت کند قبل از اینکه شخص دیگری آن‌ها را به جلو ببرد. در عوض، برای چهارمین سال متوالی، یونایتد در پاییز به طرز نگران‌کننده‌ای در حال پسرفت است.
گاهی اوقات با یونایتد، شگفتی این است که چقدر سریع از هم می‌پاشد، نه این واقعیت که این اتفاق می‌افتد. امسال چالش‌های بیشتری را برای کریک ایجاد می‌کرد، با پیچیدگی‌های برنامه بازی‌های فشرده‌تر. این با شکست در بازار نقل و انتقالات، چه در عدم جذب بازیکن در پست‌های خاص و چه در شکست در انتخاب بازیکنانی که در خط میانی اضافه کردند، تشدید شد.
open image in gallery
برونو فرناندز پس از شکست از تصمیمات تاکتیکی مایکل کریک انتقاد کرد (رویترز)
با این حال، هنوز هم تکان‌دهنده است که چقدر بد بوده‌اند و چگونه، برخلاف تیم‌های ضعیف قبلی یونایتد، آن‌ها حتی برای کسب یک پیروزی نامطمئن هم تقلا کرده‌اند. آن‌ها در هفت بازی پیروز نشده‌اند و هفت بازی بعدی آن‌ها - بورنموث، چلسی، رم، استون ویلا، لیورپول، اسپورتینگ سی‌پی و برنتفورد - نشان می‌دهد که هرگونه آرامش ممکن است موقتی باشد قبل از شکست بعدی.
کریک ممکن است به نظر برسد که وارد مرحله پایانی، خداحافظی طولانی شده است. آرامشی که یک نقطه قوت به نظر می‌رسید اکنون یک نقص به نظر می‌رسد اگر او پویایی لازم برای تغییر اوضاع را نداشته باشد. واقعیت تلخ برای مردی که تأثیر فوری گذاشت این است که یونایتد با گذشت زمان حضور او در راس تیم، بدتر شده است.
برنامه‌ریزی او می‌تواند به سرعت از هم بپاشد. یونایتد برای شروع فصل آماده به نظر نمی‌رسید. آن‌ها به گونه‌ای شروع نکرده‌اند که نشان دهد برای اولین دو بازی خارج از خانه خود در لیگ قهرمانان آماده بوده‌اند، و در دقیقه اول مقابل اتلتیکو مادرید و در دقیقه دوم مقابل کومو گل دریافت کردند. شهر ایتالیا، به طرز مشهوری، خانه کلونی‌ها است. یونایتد تیمی بود که هیچ ایده‌ای نداشت.
و اگر مشکلات از رختکن تا هیئت مدیره ادامه یابد، کریک، که به نظر می‌رسد امسال قادر به توقف روند نزولی آن‌ها نبوده است، ممکن است به گروه کوچک مدیران بزرگ آن‌ها نپیوندد، بلکه به گروه فزاینده بزرگ مدیران سابق آن‌ها بپیوندد.