کارلس مانسو، مدیر باشگاه افسی آندورا، روز پنجشنبه گفت که ژسوس اوونو، دروازهبان این تیم، هنوز تصمیمی نگرفته است که آیا پس از مرگ ژسوس دِ میگل، مهاجم تنریف، به رقابتها بازخواهد گشت یا خیر.
دِ میگل در بیمارستان درگذشت، در تاریخ ۴ نوامبر، یک روز پس از برخورد با اوونو در زمین مسابقه در جریان یک بازی فوتبال اسپانیا.
اوونو، که دروازهبان تیم ملی گینه استوایی است، هفته گذشته با انتشار بیانیهای از طریق باشگاه آندورا، این حادثه را «سختترین روزهای زندگیام» توصیف کرد.
مانسو اکنون گزارشی از وضعیت ژسوس اوونو ارائه کرده و در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: «کاری که ما باید انجام دهیم این است که به هر نحوی از او حمایت کنیم و به او نزدیک باشیم.
«ما به او فضا خواهیم داد تا کاملاً آزاد باشد تا هر تصمیمی را بگیرد، چه بخواهد بازگردد، چه زمانی، یا اگر نخواهد بازگردد.»
مانسو گفت اوونو در حال گذراندن وقت با خانواده، دوستان و شریک زندگی خود بود و پس از حادثه هفته گذشته را «وضعیت بسیار پیچیدهای برای مدیریت» توصیف کرد.
مانسو افزود: «وقتی او احساس کند که مناسب است و زمانی که واقعاً آماده باشد تا چنین تصمیمی بگیرد (این کار را خواهد کرد).»
اوونو ۴۷ بازی ملی برای گینه استوایی دارد. او در این وقفه بینالمللی برای بازیهای کشورش مقابل زیمبابوه دعوت نشده بود.
آندورا روز شنبه برای اولین بازی خود پس از مرگ دِ میگل، به مصاف آلمریا میرود.
در آخر هفته، بازیکنان تنریف و هزاران هوادار ادای احترام نهایی احساسی خود را به دِ میگل در ورزشگاه این باشگاه برگزار کردند.
یک بنر عظیم با عکس سیاه و سفید او و عبارت «همیشه دِمی» که به نام مستعار بازیکن اشاره دارد، پشت یک سکوی مرکزی در زمین ورزشگاه هلیودورو رودریگز لوپز آویزان بود.
پس از پخش ویدیویی از اولین بازی او برای تنریف، هواداران شعار دادند: «دِ میگل، دوستت داریم.»
بازیکنان در کنار نمایندگانی از تمام باشگاههای دو دسته برتر اسپانیا، از جمله امیلیو بوتراگوئنو، مدیر رئال مادرید، نشستند، در حالی که اشک در سکوها میریخت.
کاپیتان تنریف، انریکه گایگو، در حالی که بارها در طول سخنرانی خود مکث میکرد، گفت: «صحبت کردن از شما در زمان گذشته به طرز فوقالعادهای ناعادلانه است.»
«هنوز باور کردنش سخت است که این اتفاق برای ما افتاده است، دِمی؛ تو همیشه یکی از ما خواهی بود.»
«ما هنوز در حال تلاش برای کنار آمدن با این واقعیت هستیم که دیگر با ما نخواهی بود.»
