همانطور که مائوریسیو پوچتینو در آخرین کنفرانس مطبوعاتی خود در آخرین پنجره بین‌المللی، سکو را ترک کرد، خداحافظی مبهمی را ارائه داد.
«ماه دیگر می‌بینمت...» پوچتینو در حالی که به سمت تونل‌های ورزشگاه الیانز در سنت پل می‌رفت، شروع کرد و قبل از کوتاه کردن جمله‌اش.
نیازی به تابع تکمیل خودکار یک کلانکر هوش مصنوعی نیست تا سعی کنید جمله را تمام کنید. «ماه دیگر می‌بینمت» مترادف با «پنجره دیگر می‌بینمت» بود. با این حال، با توجه به سوالاتی مبنی بر اینکه آیا پوچتینو قرار است یک چرخه کامل چهار ساله را به عنوان سرمربی تیم ملی مردان آمریکا سپری کند، این خداحافظیpoignant به نظر می‌رسید.
با نگاهی به گذشته، شاید او چیزی شبیه به این را اضافه نکرده بود: «ماه دیگر می‌بینمت، قبل از اینکه به پروژه بعدی‌ام بروم .
از لحظه‌ای که پوچتینو و فدراسیون فوتبال آمریکا تمدید قرارداد او را در ماه اوت اعلام کردند، برای بسیاری سخت بود که تصور کنند او در جام جهانی ۲۰۳۰ پیراهن‌های سافاری پر زرق و برق خود را در کنار زمین آمریکا خواهد پوشید. این مائوریسیو پوچتینو بود، نامی تجاری در مدیریت باشگاه که رزومه‌اش مملو از کارهای ناتمام بود. مربیان بزرگ کمی خود را به نایب قهرمانی لیگ برتر و لیگ قهرمانان اروپا محدود می‌کنند.
روزهایی که باشگاه‌ها با ملاحظات مالی عمده، با یک تلنگر، سرمایه‌گذاری را متوقف می‌کردند، سپری شده است. زمان اقدام در ابتدای یک پنجره بین‌المللی است، زمانی که بازی بعدی تا چند هفته دیگر نیست. این به عنوان یک زمان حیاتی برای ملاقات با تیم، تمرین دادن آنها و طرح‌ریزی یک طرح اولیه برای توقف پوسیدگی عمل می‌کند.
این فدراسیون‌های بین‌المللی مانند فدراسیون فوتبال آمریکا را در موقعیتی ناخوشایند قرار می‌دهد. پوچتینو یکی از در دسترس‌ترین گزینه‌ها برای باشگاه‌های بزرگ است و حضور مداوم او در لیست‌های آرزوی مربیان را تضمین می‌کند. و تا زمانی که این وضعیت ادامه داشته باشد، محتمل‌ترین پنجره برای پیشرفت از سوی باشگاه‌های علاقه‌مند، درست در بازه زمانی است که یک مربی تیم ملی سخت‌ترین کار را انجام می‌دهد.
در ماه سپتامبر، این به معنای داغ کردن بحث‌های سال‌ها پیش در مورد جذابیت ظاهری تاتنهام هاتسپر بود. قبل از جام جهانی، میلان تماس گرفته بود. و اکنون، تمرکز به اولدترافورد معطوف شده است.
این جذابیت منطقی است. بیش از یک دهه است که یونایتد از زمان پایان دوران حرفه‌ای پربار سر الکس فرگوسن، هر نوع الگوی مربیگری ممکن را امتحان کرده است. گزینه‌های داخلی که فراتر از وزن خود مشت می‌زدند؛ برندگان مزمن؛ ابرنواخترهای یک‌بار مصرف، با اجتناب‌ناپذیر بودن انفجار؛ اسطوره‌های باشگاه؛ متولیان باشگاه؛ گزینه‌های جوان آماده برای نزدیک شدن به لیگ برتر. دوره‌های آنها همه به یک شکل پایان یافت.
Pochettino برخی از بهترین ویژگی‌های لوئیس فان خال و ژوزه مورینیو را با سابقه‌ای از انجام کاری که یونایتد امیدوار بود تحت نظر روبن آموریم و مایکل کاریک اتفاق بیفتد، ترکیب می‌کند. کار او در تبدیل تاتنهام به یک تهدید در تمام جبهه‌ها، اعتبار فرهنگ‌سازی او را تقویت کرد و نشان داد که موفقیت او در اسپانیول و ساوتهمپتون قابل مقیاس بود. حتی اگر دوران او در پاری سن ژرمن نتوانست عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را که مدت‌ها آرزویش را داشتند، به دست آورد، او تجربه مدیریت غرور نیمار، امباپه و مسی را داشت. چلسی تحمل او را در برابر دخالت مالکان آزمایش کرد. همه این عوامل در حال حاضر بر منچستریونایتد تأثیر می‌گذارند.
بنابراین، خیر، ایده رفتن پوچتینو از آمریکا به زودی پس از دوره دومش شوکه کننده نیست. اگر قرار نبود یونایتد یا تاتنهام باشد، او کالای داغی می‌شد اگر رئال مادرید به سرعت از بازگشت خود با مورینیو دست می‌کشید. اگر نه آنها، شاید دوباره میلان اگر کمپین آنها قبل از فصل جشن قبل از sour شدن بود. و غیره.
فدراسیون فوتبال آمریکا شایسته اعتبار برای آمادگی کافی است. اولاً، حفظ پوچتینو تنها به لطف یک ابر اهداکننده میلیاردر، کن گریفین، امکان‌پذیر شد. بنابراین در حالی که دستمزد او از پیشینیانش بسیار بیشتر بود، مستقیماً به هزینه سایر تیم‌ها، ابتکارات یا تلاش‌های مردمی فدراسیون نبود.
مزیت واقعی، بند فسخ اوست، که طبق گزارش‌ها ۱۰ میلیون دلار (۷.۵ میلیون پوند) است که فقط یک باشگاه بزرگ می‌تواند آن را بپردازد. اگر پوچتینو پس از جام جهانی می‌رفت، مربی و فدراسیون بدون تبادل چیزی بیش از دست دادن و برخی تعارفات جدا می‌شدند. در عوض، آنها یک بیمه نامه برای جبران آنچه می‌توانست اتفاق بیفتد اگر پوچتینو برای یک چرخه کامل می‌ماند، ایجاد کردند.
البته، توده‌های پول واجد شرایط جام جهانی نیستند. اگر این پنجره بین‌المللی آخرین پنجره پوچتینو با آمریکا باشد، وظیفه فدراسیون خواهد بود که کاری را که در تابستان امسال نتوانست انجام دهد، انجام دهد و جایگزینی برای هدایت برنامه‌ای به یک دوران جدید هیجان‌انگیز پیدا کند. اگر این ۱۰ میلیون دلار در دسترس باشد تا به پرداخت دستمزد مربی بعدی کمک کند و استخر نامزدهای ممکن را باز و عمیق نگه دارد، این یک مزیت برای فدراسیون خواهد بود.
فدراسیون فوتبال آمریکا برای اطمینان دادن به طرفدارانی که در طول دوره سرگرم‌کننده خود در جام جهانی امسال به تیم دل بستند، نیاز به استخدام بعدی دارد. این احتمالاً یک پروژه با کمیته خواهد بود، زیرا فدراسیون پس از استعفای مت کروکر از سمت مدیر ورزشی در ماه آوریل، بی‌تاب به نظر نمی‌رسد. و اگر پوچتینو بعید بود که تا سال ۲۰۳۰ در این سمت باشد، شاید این یک موهبت باشد که جدایی در حالی اتفاق می‌افتد که چرخه هنوز در حال طلوع است.