برای مایکل کریک، اکنون مسئله «کی» است، نه «آیا». چه زمانی تبر سقوط خواهد کرد، چه زمانی او از سرمربیگری منچستریونایتد به یک تماشاگر همیشگی تبدیل خواهد شد، که احتمالاً از مدیر بعدی ناامید است، چه زمانی او بهای شروع فاجعه‌بار این فصل را خواهد پرداخت.

مسئولیت از هیئت مدیره تا رختکن کشیده می‌شود، اما با توجه به اینکه بورنموث با سهولت شرم‌آور یونایتد را درید، هواداران پرشور آن‌ها در گوشه‌ای از اولدترافورد کریک را هدف قرار دادند. شعار قابل پیش‌بینی این بود: «صبح اخراج می‌شود». چه زمان‌بندی را درست انجام داده باشند یا نه، نتیجه اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد.

یونایتد در حال فروپاشی است. بدترین شروع فصل آن‌ها در ۴۰ سال اخیر بدتر شده است. آن‌ها پس از تحقیر توسط کومو و کوبیده شدن توسط بورنموث، نمایش‌های شوکه‌کننده متوالی ارائه کرده‌اند. در روزی که کریک، مرد خوش‌قلب نیمکت، تلاش کرد با کنار گذاشتن برونو فرناندز، کاپیتان تیم، روی سرسخت خود را نشان دهد، بازیکنانی که او انتخاب کرد، مشتی بی‌دفاع بودند.

این نباید از درخشش بورنموث بکاهد. اگر سقوط دردناک یونایتد از اوج، سقوط آن‌ها یک صعود شگفت‌انگیز است. به طرز شگفت‌انگیزی، به طرز مضحکی، بورنموث در چهار بازدید اخیر خود در اولدترافورد، سه برد ۳-۰ مقابل سه مدیر مختلف یونایتد کسب کرده است. برای اطمینان بیشتر، آن‌ها این هفته یک برد ۳-۰ مقابل روبن آموریم کسب کردند، از زمان انتقال او به آث میلان.

در سال ۲۰۰۸، زمانی که تیم یونایتد با کریک در خط میانی قهرمان اروپا بود، بورنموث ۱۷ امتیاز کسر در لیگ دو داشت. اکنون آن‌ها در چهار روز گذشته باشگاه‌هایی با مجموع ۱۰ جام اروپایی را شکست داده‌اند. برای دومین بار در چهار روز، هوادارانشان شعار دادند: «دوباره اتفاق افتاد.»

این بار برای کریک نیز تکرار شد. این یک نمایش آشفته دیگر بود، دومین نمایش یونایتد در پنج روز و پنجمین نمایش در فصلی که تنها ۱۲ بازی از آن می‌گذرد. روند بدون پیروزی آن‌ها به هشت بازی رسیده است. روند سردرگم آن‌ها به طور قابل بحثی به ۱۳ سال قبل بازمی‌گردد.

در حالی که یونایتد ضعیف بود، بورنموث بی‌رحم بود (PA)

پس از اینکه کریک در کنفرانس مطبوعاتی روز جمعه با سرسختی ظاهر شد، تیمش تسلیم شد. آن‌ها به آرامی عقب‌نشینی کردند. کریک دو روز قبل یک مونولوگ پنج و نیم دقیقه‌ای ارائه کرده بود. در پنج و نیم دقیقه اول نیمه اول، یونایتد دو گل دریافت کرد تا خود را در شکست غرق کند و در رده شانزدهم قرار گیرد.

استرتفورد اند شروع به حمایت از کریک کرده بود، با چندین بار خواندن آهنگی درباره او که به دوران بازی‌اش بازمی‌گشت. وقتی آن‌ها در سوت پایان دوباره آن را خواندند، احساس می‌کردند که همه چیز تمام شده است، ادای احترامی به ۱۲ سال و ۴۶۴ بازی او به عنوان بازیکن و این حس که مردی که با وقار رفتار کرده بود، شایسته چیز بهتری بود. او در حالی که علامت روی سینه‌اش را می‌بوسید، به سمت تونل رفت.

سپس بازیکنان با دنبال کردن او هو شدند. در نیمه وقت نیز صدای اعتراض شنیده شد. قبل از پایان، با خالی شدن اولدترافورد، توجه آن‌ها به مدیر ورزشی جلب شد. پیام این بود: «جیسون ویلکاکس یک احمق است»، که نشان می‌دهد آن‌ها فقط کریک را سرزنش نمی‌کنند.

اما بزرگترین تصمیم دوران او نتیجه معکوس داد. پس از اینکه فرناندز در مصاحبه پس از بازی خود در ایتالیا علیه کریک موضع گرفت، سرمربی کاپیتان خود را کنار گذاشت. کریک آن را یک تصمیم «فوتبال محض» خواند، اما زمانی که میسون مانت و یوری تیلمانس به جای او و متیوس کونیا شروع کردند و متیوس کونیا، جاشوا زیرکزی و شیا لیسی به جای او به زمین آمدند، بیشتر شخصی به نظر می‌رسید.

برونو فرناندز در نیمکت ذخیره‌ها باقی ماند (PA Wire)

با حذف یک مرد از تیم تک نفره، یونایتد حتی ضعیف‌تر شد. تیمی بدون گلزنی، خلاقیت یا سرعت، کمبودهای دفاعی آشکاری نیز داشت.

این برای بورنموث بیش از حد آسان بود. کریک روز جمعه به بازیکنان یونایتد گفته بود از مشهورترین رایان باشگاه - گیگز - درس بگیرند. در عوض، آن‌ها از رایان گل دریافت کردند، بازیکنی برزیلی که با ضربه والی از روی ضربه آزاد جاستین کلوورت گلزنی کرد و توسط آیدن هیون، با یک تکل مضحک روی اوانسیلسون، مهار شد.

برایان امبوئومو تقریباً بلافاصله بازی را مساوی کرد، جورجه پتروویچ یک مهار خوب انجام داد. در عوض، یونایتد به زودی دوباره دروازه خود را باز شده دید.

مارکوس تاورنیه با یک ضربه آسان تنها ماند، زمانی که آدریان تروفرت پس از اینکه لنی یورو ابتدا تعلل کرد و سپس لیز خورد، سانتر کرد. این یونایتد بود که در اصول اولیه شکست خورد و مشکلات خود را ایجاد کرد.

اوانسیلسون سومین گل را با درخشش از زاویه‌ای بسته به ثمر رساند، پس از اینکه سنه لامنس از محوطه جریمه خود بیرون آمد و توپ را از دست داد. یونایتد فاقد مهاجمی با پویایی اوانسیلسون بود. آن‌ها نتوانستند رایان را متوقف کنند، دقیقاً از همان نوع بازیکنی که باید در سال‌های اخیر جذب می‌کردند.

اما این روزها بورنموث به یونایتد درس می‌دهد. و آن‌ها یاد نمی‌گیرند.