نمی‌توان زمان را به عقب برگرداند. در طبقه وسط Stretford End، شمارشگر دوباره فعال شده بود، کاری برای «۵۱ سال» که هزینه‌ای معادل ۱۱۴ پوند دربرداشت. منچستر سیتی که قبل از پروژه ابوظبی وجود داشت، آخرین جام خود را در سال ۱۹۷۶ برد. ریاضیات قابل تردید شاید محدود به بخش حسابداری اتحاد نباشد، هرچند که هواداران منچستر یونایتد باید از هر فرصتی برای لذت بردن استفاده کنند.
اگر سقوط سیتی در روند تجدیدنظر و تحریم‌ها کاملاً تأیید شود، هیچ مدرک انکارناپذیری برای بازگشت برتری سابق یونایتد وجود ندارد. هواداران یونایتد چقدر دوست داشتند به سال ۲۰۰۸ بازگردند، زمانی که مایکل کریک مهره کلیدی تیم الکس فرگوسن، قهرمانان اروپا بود. در عوض، پاییز ۲۰۲۶ موج آشنایی از شک و تردید را به همراه دارد، و مدیر دیگری به سمت چرخ گوشت کشیده می‌شود. ماه آینده ۴۰ سال از انتصاب فرگوسن می‌گذرد. تساوی باعث شد شروع لیگ یونایتد بدترین شروع از آن زمان باشد. جهش کریک متوقف شده است.
تسلی شیرین برای هواداران سیتی که در بلاتکلیفی قانونی گرفتار شده‌اند و علیه «کارِتل سرخ» شعار می‌دهند. اگر چنین چیزی وجود داشته باشد، یونایتد یک خویشاوند فقیر است. تنها ایپسویچ در این فصل در لیگ برتر مغلوب یونایتد شده است، آخرین ناامیدی که پس از سال‌ها پیچیدن گوشه‌ها، به بن‌بست رسیدن‌ها به دنبال داشته است. یونایتد به عنوان باشگاهی که قبلاً قدرت مالی برای رقابت با تأمین مالی پنهان سیتی را داشت، به الگویی برای اتلاف مزایای مالی تبدیل شده است. این واقعیت که بازپرداخت بدهی گلیزر از سال ۲۰۰۵ رقمی بالاتر از تزریق بیش از ۹۰۰ میلیون پوندی سیتی از پترودلارها است، کنایه تلخی را نشان می‌دهد. پول نقد در حفره‌ای به عمق کانال شیپ ریخته شده است. آن هم برنمی‌گردد.
می‌توان به راحتی استدلال کرد که تاتنهام از تخلفات سیتی بیشتر متضرر شده است. مانند یونایتد، وکلای آنها برای غرامت احتمالی پس از تکمیل روند لیگ برتر، نشانه‌ای قانونی علیه سیتی ثبت کرده‌اند. درآمد لیگ قهرمانان، پول جایزه بیشتر لیگ برتر و تأییدیه‌های مرتبط می‌توانست برای باشگاهی که در آن سال‌های مورد مناقشه، ورزشگاه جدیدی ساخته بود، مفید باشد.
مانند یونایتد، زخم‌های خودساخته تاتنهام سنگین بوده است. هر اتفاقی که برای طردشدگان آبی بیفتد، هیچ‌کدام از این دو باشگاه نمی‌توانند طوری رفتار کنند که گویی ۱۸ سال گذشته یک کابوس بوده است. داستان سیتی یک حواس‌پرتی خوشایند بوده است، در حالی که وقفه بین‌المللی در غیر این صورت می‌توانست پر از گمانه‌زنی در مورد آخرین بحران‌ها باشد. در حدود ۱۰۰ دقیقه، هر دو تیم نماد اتلاف و هرج و مرجی بودند که در شمال لندن و استرتفورد حاکم بود. یک بازی آشفته، معمولاً بی‌شکل، پر از خطا‌های اجباری و غیر اجباری، در نهایت به اوج رسید. رودریگو بنتانکور اخراج شد و لوک شاو خوش شانس بود که همراه با اروگوئه‌ای در پیاده‌روی شرم قدم نزد. هر دو گل زده شده تا حد زیادی به از دست دادن تمرکز دفاعی مدیون بودند.
اگر تاتنهام هنوز اولین برد لیگ برتر خود را کسب نکرده است، موفقیت‌هایی داشتند و به زودی سکوت هواداران میزبان را شکستند. به جای شادی از سقوط سیتی با شکوه پیروزی، مانند بازی با هال، مانند نیمه دوم بازی با برایتون، و سه هفته پیش، مانند بازی با فولام، بازیکنان یونایتد در دوئل‌ها دوم بودند، کند بودند، فضا به طرز دردناکی باز بود.
پس از فرصتی که محمد قودوس باید آن را به گل تبدیل می‌کرد، فریادهای دردناک بلند شد. فرصت‌های بیشتر تاتنهام به دنبال داشت. هو کردن‌ها همراه با سن لامینز بود که با ضربه زدن توپ به سکوها، خطوط خود را پاک کرد. اگر تاتنهام در مقابل دروازه هیچ اعصابی نداشت، می‌توانست در همان نیم ساعت اول که اولدترافورد را به سکوتی دردناک تبدیل کرد، از حریف پیش بیفتد. در عوض، مسیر آشنای شروع درخشان به ناکامی دنبال شد. اگر اسپرز بتواند شروع به گلزنی کند، ممکن است واقعاً خطرناک باشند. و با این حال، آنها در رده سوم از پایین جدول لیگ برتر قرار دارند و منتظر ستاره‌ها و ضمائم هستند.
همانطور که روبرتو دِزربی تجویز کرده بود، اسپرز با شدت ضدحمله زد و کنترل منطقه میانی را به دست گرفت، جایی که کمبود انرژی حریف آشکار بود. کارلوس باله‌با، با هزینه ۷۰ میلیون پوند، یکی از بازیکنان دِزربی در برایتون، در دقیقه شصت وارد بازی شد. پاسخ به مشکلی که از زمان بازنشستگی کریک حل نشده بود، به نظر نمی‌رسد یوری تیلمانز باشد، که بازیکن تازه وارد جایگزین او شد. بلژیکی، با سابقه‌ای قابل توجه، به نظر می‌رسد آخرین نمونه از یونایتد است که در خرید ارزان و احتمالاً نیاز به خرید دوباره، دچار اشتباه شده است.
افزایش قابل توجه خروجی که پس از ورود باله‌با رخ داد، بازی را به دست یونایتد کشاند زیرا تاتنهام عقب‌نشینی کرد. دِزربی‌بال به پاها فشار می‌آورد، به خصوص زمانی که پاداش‌ها کمیاب هستند. بی‌عدالتی، کارت قرمز بنتانکور، آنها را دوباره سرحال کرد. گل دومینیک سولانکه، از طریق روش‌های غیرمتعارف، زمانی به ثمر رسید که ۱۰ نفره به پیشروی ادامه دادند در حالی که یونایتد نتوانست از برتری خود استفاده کند، الگویی که امسال بسیار آشناست. شعارهای ضد سیتی متوقف شد. غرق شدن در بدبختی دیگران وقتی خودت در گل گیر کرده‌ای، تسلی کمی است.