تیم‌های مردان و زنان منچستر یونایتد تابستان را با رویکردهایی بسیار متفاوت آغاز کردند.
زمينه‌هاي متفاوت
تیم مردان پس از یک دوره پنج ماهه فوق‌العاده که در جریان آن تحت هدایت مایکل کریک تا رتبه سوم جدول بالا آمد و سهمیه لیگ قهرمانان را کسب کرد، بسیار خوش‌بین بود.
مجموعه اینئوس نیز وعده بازسازی عظیمی را در خط هافبک داده بود و با بازگشت فوتبال لیگ قهرمانان به اولدترافورد، شاید حتی پست‌های دیگری نیز با جذب بازیکنان جدید تقویت می‌شدند.
از سوی دیگر، تیم زنان فصل امیدوارکننده‌ای را با عملکردی ضعیف به پایان برده بود؛ چرا که موفق به کسب سهمیه لیگ قهرمانان نشدند و از ۱۰ مسابقه پایانی خود تنها یک پیروزی به دست آوردند. روند نتایجی که در نهایت در ماه اوت به قیمت از دست رفتن شغل مارک اسکینر تمام شد.
علاوه بر این، تردیدهای زیادی پیرامون نقل‌وانتقالات وجود داشت، زیرا یونایتد تجربه باارزشی را با جدایی میلی ترنر و لیزا نالسوند و همچنین مهاجم ستاره خود، ملوین مالارد به مقصد چلسی از دست داد.
واقعیت ماه اکتبر
با این حال، در شرایط کنونی به نظر می‌رسد که دو بخش این باشگاه واحد در مسیرهای بسیار متفاوتی قرار دارند.
تیم مردان در این فصل فجیع بوده و از ۱۱ مسابقه تنها دو پیروزی کسب کرده است. آن‌ها تنها ایپویچ تاون و صبا را شکست داده‌اند و در این مدت تنها یک بار دروازه خود را بسته نگه داشته‌اند.
آن‌ها در حال حاضر در رتبه سهمیه سیزدهم لیگ، رتبه بیستم لیگ قهرمانان قرار دارند و پیش‌تر از جام اتحادیه نیز حذف شده‌اند. در مقابل، تیم زنان پس از دو مسابقه افتتاحیه ضعیف در لیگ، برابر آرسنال به تساوی ۱-۱ رسید و اکنون تحت هدایت سرمربی جدید خود، اوا اولید، روی نوار شش پیروزی متوالی قرار دارد.
اگرچه هنوز در بخش‌های بسیار ابتدایی فصل قرار داریم و اوضاع ممکن است برای بخت و اقبال هر دو تیم تغییر کند، اما در اینجا به سه موردی اشاره می‌کنیم که تیم زنان باشگاه بهتر از تیم مردان انجام داده است.
۱) جذب یک سرمربی با فلسفه‌ای مشخص مایکل کریک به عنوان مربی موقت کار بزرگی انجام داد؛ این غیرقابل انکار است.
با این وجود، نشانه‌های ضعف از همین فصل گذشته قابل مشاهده بود. شیاطین سرخ در پایان خوب فصل گذشته اغلب از کارت‌های قرمز، درخشش فردی و دست و دلبازی حریفان سود می‌بردند.
علاوه بر این، تنها هوش تاکتیکی واقعی که به تیم تزریق شد، ضربه زدن به حریفان در ضدحملات و داشتن روحیه تیمی بهتر پس از خرد شدن آن تحت هدایت روبن آموریم بود.
اما امسال، حریفانچم‌وخم کار یونایتد را یاد گرفته‌اند و این تیم نتوانسته هیچ رویکرد تاکتیکی مشخصی را پیاده کند. مایکل کریک نیز به نظر می‌رسد در بهترین حالت بی‌میل و در بدترین حالت ناتوان از بیان این است که واقعاً از تیمش چه می‌خواهد در زمین مسابقه انجام دهد.
این موضوع را با اوا اولید مقایسه کنید که حتی به زبان سوم خود توانسته است دقیقا به رسانه‌ها بگوید که چگونه می‌خواهد بازی کند و چه انتظارات خاصی از بازیکنانش دارد. علیرغم یک پیش‌فصل سخت و دو مسابقه ابتدایی دشوار، تیم زنان یونایتد در حال حاضر با توپ بسیار بهتر به نظر می‌رسد و در خط حمله بسیار زهردارتر ظاهر شده است؛ آن‌ها در جام بازیکنان به دلخواه گل می‌زنند که پیروزی ۵ بر ۳ دیشب مقابل لیورپول نمونه بارز آن است.
این به معنای آن نیست که اولید قرار است لزوماً موفق شود، اما حداقل هواداران می‌دانند که او چه چیزی را تلاش می‌کند به مرحله اجرا درآورد و گزینش بازیکنان و تصمیم‌گیری‌های او منطقی پشت خود دارد. این را نمی‌توان درباره یونایتدِ مایکل کریک گفت.
۲) اعتماد به جوانان
یونایتد خود را به عنوان باشگاهی معرفی می‌کند که به جوانان باور دارد، اما حداقل برای تیم مردان دفاع از این ادعا روزبه‌روز دشوارتر می‌شود.
شا لیسی پس از به ثمر رساندن گلی درخشان در ماه سپتامبر برابر برایتون، روی نیمکت تبعید شده است. بحرانی در خط دفاعی وجود داشت که ماتیس دی لیخت مجبور شد دیشب در بازی خارج از خانه مقابل کومو در لیگ قهرمانان به میدان برود، آن هم در حالی که بیش از ۱۱ ماه بود بازی نکرده بود.
به جای استفاده غیرتخصصی از دیوگو دالو و نصیر مزراوی، می‌شد به دن آرمر یا هری اماس فرصت داد. ایادن هیون نیز پیش از بیماری‌اش می‌توانست عدم حضورش در ترکیب تحت هدایت مایکل کریک را زیر سوال ببرد.
این بدان معنا نیست که بازیکنان جوان می‌توانستند نتیجه را تغییر دهند، اما حداقل به آن‌ها فرصتی داده می‌شد تا مانند کاری که کوبی مینو در سال ۲۰۲۳ انجام داد، از موقعیت خود بهره ببرند. در نقطه مقابل، اولید در استفاده از بازیکنان جوان موفقیت فوق‌العاده‌ای داشته است.
مارید گریفیتس در سه مسابقه در جام حذفی شش گل به ثمر رسانده است، از جمله یک هت‌تریک مقابل شفیلد یونایتد و دو گل در بازی دیشب برابر لیورپول. بازیکنانی مانند لیلا دروری، اسکارلت هیل، جس اندرسون و لوسی نیوئل همگی فرصت بازی پیدا کرده‌اند و نشان می‌دهند که آنچه برای کمک به باشگاه لازم است را در چنته دارند.
شش بازیکن آکادمی مسابقه مقابل دورهام در اواسط اکتبر را به پایان رساندند و اولید همین دیروز درباره اینکه بازیکنان جوان چقدر خوب وارد زمین شده و سطح استعداد تیم را ارتقا داده‌اند، صحبت کرد.
۳) همدلی فصل گذشته به نظر می‌رسید با کسب پیروزی‌ها و بهبود عملکردها، تغییر واقعی در فضای رکن رختکن یونایتد ایجاد شده است. بازیکنان ظاهراً همگی در یک راستا پارو می‌زدند و بالاخره یونایتد تعادل را به دست آورده بود.
این رویای شیرین در این فصل تکه‌تکه شده است؛ با داستان‌های متعددی درباره نارضایتی بازیکنان از بازگشت مارکوس رشفورد و صحبت‌های تند لیساندو مارتینز و برونو فرناندز در هفته‌های متوالی علیه ابعاد مختلف باشگاه و رختکن در برابر چشم رسانه‌ها. اگر این وضعیت را با تیم زنان مقایسه کنید، همیشه فضایی بسیار مثبت پیرامون رختکن به چشم می‌خورد.
اگر همواره همه‌چیز بر وفق مراد بود، این کار آسان می‌شد، اما برای تیم زنان این‌گونه نبوده است. آن‌ها فصل گذشته را با نتایجی ضعیف به پایان رساندند، چهره‌های کلیدی خود را در تابستان از دست دادند و با مارک اسکینرِ سرمربی دچار مشکلاتی بودند.
با این وجود، ویژگی مشترک خریدهای جدید این است که آن‌ها نیز به نظر می‌رسد با شوخ‌طبعی‌ها و حس مشترک رختکن در راستای یک هدف واحد همخوانی دارند. علاوه بر این، یونایتد در سال‌های اخیر بازیکنان سوئدی متعددی مانند جولیا زیگیوتی، فریدولینا رولفو، هانا لوندکویست، الن وانگرهایم و مونیکا جوسو با را به خدمت گرفته تا در کنار آنا سندبرگ قرار گیرند.
این به معنای آن نیست که این همیشه درست‌ترین فلسفه است، اما آن‌ها به وضوح در تلاشند تا رفاقت را در رختکن بسازند و این موضوع هرگز به نظر نمی‌رسد در تیم مردان در اولویت باشد.
اندیشه‌های پایانی
بدیهی است که هواداران، حامی هر دو تیم هستند؛ ما بهترین‌ها را برای هر دو می‌خواهیم. گله‌گذاری فایده‌ای ندارد و هیچ‌کدام از تیم‌ها در جایی که باید باشند، قرار ندارند. همچنین این احتمال وجود دارد که اوضاع برای هر دو تیم خیلی سریع در هر جهتی تغییر کند. با این حال، پس از بازنگری در عملکرد هر دو تیم در بخش ابتدایی فصل، به وضوح جنبه‌هایی وجود دارد که مردان می‌توانند از موفقیت تیم زنان الگوبرداری کنند.
شروع فصل مردان منچستر یونایتد در برابر زنان
تصویر شاخص از مایکل استیل از طریق گتی ایماژ