هلگا متوجه کبوتر بیرون اتاق تعویض لباس در مجتمع ورزشی پولتونهال در بانیریگ شده است و ناگهان از گوشها، زبان و دمش مشخص میشود که او بسیار دوست دارد آن را شکار کند. اما نه امروز. او دختر خوبی است، وسوسه هیجانانگیز را رد میکند و به وظیفهاش وفادار میماند. هلگا، یک لابرادور سیاه سه ساله، یک سگ راهنما است که با سم گاوه، کاپیتان تیم ملی فوتبال نابینایان بانوان انگلیس، همراه است و این دو وظیفه مهمی دارند. گاوه خود را برای مسابقات قهرمانی فوتبال نابینایان بانوان IBSA اروپا ۲۰۲۶ آماده میکند که از شنبه در استانبول آغاز میشود و از زمانی که سال گذشته با هلگا همراه شد، در زندگی روزمرهاش سرشار از اعتماد به نفس است؛ لحظهای که او آن را آزادکننده میداند. گاوه ۲۳ ساله در مصاحبه اختصاصی با «Moving the Goalposts»، دو روز پس از کسب مقام دوم در مسابقات قایقرانی ساحلی قهرمانی بینالمللی در دیگر حرفه ورزشی بینالمللی خود، قایقرانی برای اسکاتلند، درباره هلگا میگوید: «انگار پرندهای بودم که در قفس زندانی شده بودم و بالاخره توانستم پرواز کنم و بالهایم را باز کنم.» «از آنجایی که من در دو رشته ورزشی به صورت تمام وقت تمرین میکنم، حجم تمریناتم زیاد است و قبلاً مجبور بودم برای رفت و آمد در سراسر کشور به والدینم تکیه کنم. هلگا این را تغییر داده است زیرا میتوانم به تنهایی به اردوها بروم.» «هلگا در زمان مناسبی وارد زندگی من شد، زمانی که بیش از همه به او نیاز داشتم. یادم میآید که از او باخبر شدم، در سالن ناخنپاشی بودم و داشتم ناخنهایم را درست میکردم و تلفنم زنگ خورد. فقط یادم میآید که گریه میکردم، خیلی احساساتی بودم. مدت طولانی منتظر این لحظه تغییردهنده زندگی هستی.» «در دوران کودکی، همیشه برای خودم اهدافی تعیین میکردم، [مانند] «در چه سنی میتوانم به طور مستقل به مغازهها بروم و شیر بخرم؟» و من تا ۱۸ سالگی برای انجام این کار به خودم فرصت دادم. وقتی به ۱۸ سالگی رسیدم، نتوانستم. سپس وقتی هلگا را گرفتم، یکی از اولین کارهایی که انجام دادم این بود که به مغازه محلی رفتم و یک لیوان شیر خریدم. «بالاخره»، توانستم کاری به این سادگی انجام دهم، و واقعاً ارزش داشتن یک سگ راهنما در زندگیام را درک کردم.» گاوه که در ادینبورگ زندگی میکند، وضعیتی به نام اختلال بینایی مغزی دارد که ناشی از آسیب به مسیرهای ارتباطی بین چشمان و مغز او هنگام تولد است. بینایی او در دوران کودکی به تدریج کاهش یافت و او اکنون به عنوان یک ورزشکار پارا در طبقهبندی نابینایی B1 رقابت میکند؛ هلگا به طور منظم در کنار زمین حضور دارد زیرا او تمرین میکند. او اسکاتلندی است و اجازه دارد برای انگلیس رقابت کند صرفاً به این دلیل که اسکاتلند تیم فوتبال نابینایان بانوان ندارد. ولز نیز ندارد، بنابراین تیم انگلیس در حال حاضر شامل بازیکنانی از سراسر بریتانیا است. گاوه از سال ۲۰۲۲ کاپیتان انگلیس است و یکی از بهترین مهاجمان جهان است. فوتبال نابینایان یک بازی پنج نفره است که در آن تمام بازیکنان خارج از زمین از چشمبند استفاده میکنند و تماشاگران باید در طول بازی سکوت کنند. بازیکنان باید قبل از تکل زدن «وای» بگویند و صفحات فلزی داخل توپ صدای جغجغه ایجاد میکنند تا به بازیکنان در پیدا کردن آن کمک کنند. این باعث سنگینی توپ میشود - «وقتی به توپ ضربه میزنید، انگشت شست پایتان میتواند خیلی درد بگیرد. ناخن شست پای من دیگر وجود ندارد چون همیشه به صفحه فلزی ضربه میزنم!» گاوه میگوید، قبل از اینکه توضیح دهد: «تعادل بسیار، بسیار، بسیار مهم است. شما بازی را فقط از طریق شنیدن و مبارزه انجام میدهید، بنابراین پایداری شما باید بسیار، بسیار قوی باشد تا هسته بدن شما.» تیم انگلیس که با نام «پارا شیرهای زن» شناخته میشود، در مسابقات قهرمانی اروپا پیش رو در ترکیه به تیمهای اتریش و لهستان، و همچنین کشور میزبان و یک تیم پارا بیطرف خواهد پیوست. در دوره inaugural مسابقات بانوان که چهار سال پیش در پسکارا در سواحل آدریاتیک ایتالیا برگزار شد، انگلیس نایب قهرمان آلمان شد. تیم گاوه همچنین در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۲۵ در هند دوم شد و پس از پیروزی بر ژاپن، لهستان و هند، در فینال مغلوب آرژانتین شد. این تلاش برای کسب عنوان قهرمانی اروپا یک سال قبل از مسابقات قهرمانی جهان بعدی، در اکتبر ۲۰۲۷، در سائو پائولو، برزیل انجام میشود. گاوه میگوید سفر به ترکیه در این هفته برای مسابقات یورو «عصبیکننده» است اما اضافه میکند: «عملکرد ما در مسابقات قهرمانی جهان در هند به ما اعتماد به نفس لازم را داد. چند تیم قوی وجود دارند و ما فقط با اعتماد به نفس در تواناییهای خود به عنوان یک تیم وارد هر بازی خواهیم شد و از یکدیگر حمایت خواهیم کرد.» گاوه همیشه در کودکی علاقهمند به فوتبال بود اما در ابتدا از کلاسهای تربیت بدنی کنار گذاشته شد و در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار گرفت و به یاد میآورد: «من واقعاً میخواستم درگیر شوم اما با از دست دادن بیشتر و بیشتر بیناییام، به من گفته شد که نمیتوانم در ورزش شرکت کنم. من به دلیل «خطرناک بودن» از کلاس تربیت بدنی حذف شدم. فکر میکردم آن رویا هرگز به ثمر نخواهد رسید، تا اینکه به کالج سلطنتی ملی نابینایان در هرفوردشایر رفتم. آنجا، برای اولین بار فوتبال نابینایان را امتحان کردم و متوجه شدم که در فوتبال به رویم باز خواهد شد.» «همانطور که بزرگ شدم، توانستم بفهمم که در واقع چیزها قابل قبول نبودند و این یک محرومیت در ورزش بود، جایی که به سم جوان گفته شد که نمیتواند شرکت کند. به همین دلیل است که من اکنون یک مدافع بزرگ برای فراگیر بودن ورزش و فرصت دادن به جوانان هستم. سم جوان نیز از قلدریهای زیادی عبور کرد، بنابراین تا حدی مرا سرسخت کرد اما همچنین یکی از بدترین تجربیات زندگی من بود.» در ژوئن امسال، گاوه به دلیل خدماتش به ورزش و جامعه کمبینایان، نشان MBE را در فهرست افتخارات تولد پادشاه دریافت کر
