جوبه بلینگهام، بازی در کنار برادرش جود برای تیم ملی انگلیس را لحظه‌ای فراتر از کلمات توصیف کرد.
این هافبک پس از درخشش در تیم زیر ۲۱ سال انگلیس و بوروسیا دورتموند، اولین دعوت خود را به اردوی تیم ملی دریافت کرد.
اگر او در بازی‌های پیش روی لیگ ملت‌ها مقابل کرواسی و اسپانیا به میدان برود، این دو به بیست و دومین زوج برادر تبدیل می‌شوند که برای انگلیس بازی می‌کنند.
جود پیش از این این اتفاق را نقطه اوج دوران حرفه‌ای خود خوانده بود، در حالی که جوبه آن را یک نقطه عطف احساسی توصیف کرد.
جوبه در اپلیکیشن تیم ملی انگلیس گفت: «نمی‌توانم آن را نادیده بگیرم، اما بدیهی است که جود هم اینجا حضور دارد، این حس فوق‌العاده‌ای برای خانواده است.»
«راستش را بخواهید، این کاملاً ویژه است. این یک مزیت بسیار بزرگ علاوه بر چیزی است که خودش به تنهایی بسیار ویژه و عالی است. دعوت شدن به تیم ملی انگلیس به خودی خود یک رویاست و من از داشتن فرصت نمایندگی انگلیس در هر رده سنی بسیار مفتخر بوده‌ام.»
جوبه گفت که نمی‌تواند کلمات مناسبی برای توصیف این که هم‌بازی شدن با برادرش چقدر ویژه خواهد بود، پیدا کند (گتی)
«من همیشه از حضور در اردوی انگلیس لذت برده‌ام، من عاشق رقابت با بهترین بازیکنان در هر رده سنی هستم. اما داشتن این شانس و فرصت بازی در کنار برادرم برای انگلیس، واقعاً بیان آن با کلمات دشوار است.»
«واقعاً کلمات را ندارم. فکر می‌کنم فقط احساسات می‌توانند آن را توصیف کنند و امیدوارم اگر آن زمان فرا برسد، احساسات زیادی را در مردم و قطعاً در خانواده‌ام مشاهده خواهید کرد.»
توخل هفته گذشته جوبه را از انتخابش مطلع کرد و فاش کرد که جود توصیه کرده بود که او برادر کوچکترش را زیر نظر بگیرد. این هافبک دورتموند با دریافت تماس تلفنی بسیار خوشحال شد.
او افزود: «بله، بدیهی است که من امیدوار به آن بودم، همانطور که هر بازیکنی امیدوار است. این جایی است که شما آرزوی رسیدن به آن را دارید، اما فکر می‌کردم احتمالاً با تیم زیر ۲۱ سال خواهم بود، که به خودی خود به آن افتخار می‌کنم.»
«سپس پنجشنبه گذشته بود که داشتم از تمرین برمی‌گشتم و پیامی را در ماشینم دیدم که نوشته بود: «سلام جوبه، توخل هستم».»
«همانطور که می‌توانید تصور کنید، من بسیار هیجان‌زده و شاد بودم و وقتی بعداً تماس تلفنی را گرفتم، کاملاً سورئال بود. شما واقعاً نمی‌دانید در آن لحظه با خودتان چه کار کنید، اما فقط بسیار خوشحال هستید و من نمی‌توانستم جلوی لبخند زدن را بگیرم.»
«من واقعاً، واقعاً احساس غرور می‌کنم. این چیزی بود که امیدوار بودم و احساس می‌کردم با هر بازی و هر هفته آن را کمی بیشتر ممکن می‌سازم، بنابراین بله، من واقعاً خوشحالم.»