مناسبتی ویژه برای اندی رابرتسون بود که اسکاتلند را در آستانه شرمساری قرار داد. جمع‌آوری ۱۰۲مین بازی ملی رابرتسون، او را در فهرست تاریخ اسکاتلند با کنی دالگلیش برابر کرد. تا شب دوشنبه، رابرتسون رکورددار خواهد شد. با این حال، این شب جان مک‌گین بود. دبل مک‌گین، که دومی آن از روی نقطه پنالتی بود، اسکاتلند را در برابر تیم مقدونیه شمالی که تهدید می‌کرد جشن رابرتسون را خراب کند، نجات داد.
این یک مبارزه سخت برای اسکاتلند بود. سوالات زیادی در مورد اینکه آیا سباستین پوکنیولی می‌تواند کار عالی سلف خود، استیو کلارک را ادامه دهد یا خیر، وجود دارد. در حال حاضر، تماشای بازی اسکاتلند دشوار است. پوکنیولی از نظر تاکتیکی انعطاف‌ناپذیر به نظر می‌رسد و این آن سپیده‌دم جدیدی نیست که بسیاری پیش‌بینی می‌کردند. پوکنیولی باید مراقب باشد که درسی در مورد "مراقب باش چه آرزویی می‌کنی" ندهد.
این رابرتسون بود که پس از شکست ماه گذشته در برابر اسلوونی، رهبری بازجویی در رختکن را بر عهده داشت. شخصییت مدافع کناری تاتنهام به گونه‌ای نیست که سناریوها را شخصی کند، اما کوتاهی‌ها در پنجره بین‌المللی گذشته، اولین پنجره پوکنیولی به عنوان سرمربی اسکاتلند، به این حس اضافه کرد که تصویر بزرگ در اینجا مهم بود. مقدونیه شمالی، با توجه به اینکه در هشت بازی قبلی گلی نزده بود، حریف آسانی به نظر می‌رسید.
پوکنیولی توانست کیرن تیرنی، اسکات مک‌تومینای و چه آدامز را برای اولین بار فرا بخواند و هر سه را از ابتدا به کار گرفت. به نظر می‌رسد مربی بلژیکی از سیستم سه دفاعه عقب‌نشینی نخواهد کرد. بن گانون-دوآک در پست وینگ‌بک راست خود قرار گرفت، که در برابر چنین حریف ضعیفی امکان‌پذیر است. رویکرد اسکاتلند برای دیدار روز دوشنبه با سوئیس به ناچار تغییر خواهد کرد.
اسکاتلند تا زمانی که مک‌تومینای با یک مهار عالی از استوله دیمیترفسکی، در آستانه بازگشت بین‌المللی خود قرار گرفت، کند بود. هافبک چرخید و شوت زد، و دیمیترفسکی توانست شوت بازیکن ناپولی را دفع کند.
رابرتسون فرصت داشت تا شب خاص خود را با گل جشن بگیرد، اما سوت اشتباه داور مانع شد. داور بازی را برای یک ضربه آزاد اسکاتلند متوقف کرد - مک‌تومینای سرنگون شده بود - در حالی که اگر بازی ادامه پیدا می‌کرد، رابرتسون می‌توانست پاس بیلی گیلמור را در موقعیت گلزنی دریافت کند. تماشاگران هامپدن ناله و فریاد کردند، که تا حدودی نشان‌دهنده نگرش اخیر نسبت به این تیم اسکاتلند بود. به نظر می‌رسد که عموم مردم هنوز کاملاً با پروژه پوکنیولی درگیر نشده‌اند.
آدامز سعی کرد روحیه را بالا ببرد، مهاجم با یک ضربه سر که پس از برخورد تغییر مسیر داد و دیمیترفسکی آن را دفع کرد، سعی کرد گلزنی کند. مقدونیه شمالی، با توجه به وضعیت آماری خود، هیچ تهدید هجومی نداشت.
لذت آنها از ناکام گذاشتن اسکاتلندی‌ها بود. مک‌تومینای، که در این ورزشگاه سابقه درخشش آکروباتیک را دارد، یک ضربه قیچی در دقیقه ۳۴ را امتحان کرد که از بالای تیرک دروازه گذشت و پرتحرک‌ترین بازیکن اسکاتلند دوباره با یک شوت زمینی که دیمیترفسکی با شکم خود دفع کرد، تلاش کرد. این فقدان قدرت گلزنی مدت‌ها قبل از ورود پوکنیولی به نیمکت، یکی از نگرانی‌های اسکاتلند بود. سوت‌هایی که در پایان نیمه اول شنیده شد، چند ثانیه پس از اینکه مقدونیه شمالی اولین شانس خود را در شب به دست آورد، نشان‌دهنده پایگاهی از هواداران بود که هنوز متقاعد نشده بودند.
کمتر از یک دقیقه از نیمه دوم گذشته بود که گیلמור یکی از بدترین موقعیت‌های از دست رفته در این ورزشگاه قدیمی و مشهور را به ثمر رساند. اشتباه در دفاع مقدونیه شمالی به آدامز اجازه داد تا توپ را بگیرد. مهاجم تورینو توپ را به سمت گیلמור در فاصله شش یاردی برگرداند و او با دروازه خالی، شوت خود را به طرز وحشتناکی بالای تیرک دروازه زد. این یک اشتباه واقعی و کامل بود.
ضربه اول، قفل دروازه اسکاتلند را باز کرد. ضربه سر رو به بالای رایان پورتیوس از خط میانی باعث وحشت در دفاع مقدونیه شمالی شد. آدامز از این فرصت استفاده کرد و پاس او به مک‌گین در حال پیشروی، ۲۳مین گل هافبک استون ویلا برای کشورش را رقم زد. آسودگی به اندازه جشن آشکار بود.
اگرچه پاسخ مقدونیه شمالی در سناریو نبود، اما گل تساوی نشان‌دهنده سهل‌انگاری اسکاتلندی‌ها بود. دویدن در پست نزدیک توسط المین راستودر باعث شد او به کرنر خطرناک انیس باردی از سمت چپ برخورد کند. انگوس گان در دروازه میزبان، در حالی که راستودر توپ را به گل تبدیل کرد، بی‌دفاع بود.
مقدونیه شمالی به وضوح آسیب‌پذیری اسکاتلند را حس می‌کرد. در حالی که بازیکنان پوکنیولی به مالکیت توپ ادامه می‌دادند، تهدید ضدحمله مقدونیه شمالی افزایش یافته بود. داوری و حرکات سریع گانون-دوآک، به زودی به نجات اسکاتلند آمد.
گانون-دوآک بلافاصله پس از اینکه بازیکن بورنموث سعی کرد از دروازه‌بان عبور کند، از خطا توسط دیمیترفسکی متقاعد شد.
این VAR بود که به داور اطلاع داد که این حادثه شایسته بررسی بیشتر است.
جالب اینجاست که این اولی مک‌برنی نبود - که هنوز منتظر اولین گل ملی خود برای اسکاتلند است و به جای آدامز وارد زمین شده بود - که ضربه پنالتی را زد. مک‌گین جلو آمد و اشتباهی نکرد. در حالی که گانون-دوآک برای به دست آوردن پنالتی شایسته تقدیر است، این حضور دوباره سوالات جدی را در مورد تصمیم‌گیری او مطرح کرد.
تصمیم فدراسیون فوتبال اسکاتلند در استخدام پوکنیولی اگر مقدونیه شمالی شوک بزرگی وارد می‌کرد، زیر سوال می‌رفت. عدم انجام این کار اسکاتلند را از رسوایی نجات داد، اما نیاز به پیشرفت وجود دارد. به طور انکارناپذیری نیاز به پیشرفت وجود دارد.