این روزها روز دیگری برای جیمی «ترجیح می‌دهم تقلب کنم و ببرم» کرگر است، زیرا دوباره اظهارات قبلی خودش موضع فعلی او را در مورد یک داستان فوتبال کاملاً بزرگ تضعیف می‌کند.
درست است، این داستان لیساندرو مارتینز است که به وضوح بزرگترین داستان فصل تا به امروز است. نمی‌توانم فوراً داستان بزرگتری به ذهنم بیاورم.
اما او و هر کس دیگری که فکر می‌کند جیسون ویلکاکس در واقع یک نابغه بلندمدت نیست، در شوک شرم‌آوری قرار خواهند گرفت.
مارک بوچر کنار بروید، منچسترسیتی ، رسوایی جدیدی در شهر وجود دارد. شما می‌توانید کمپین ده‌ساله خود را برای تقلب در کل ورزش به مبلغ تقریباً یک میلیارد پوند حفظ کنید. این اکنون پول خرد است.
زیرا در این صبح چهارشنبه پاییزی، همه ما با دنیای جدیدی بیدار شده‌ایم. دنیایی بسیار متفاوت از دیروز. دنیایی که در آن لیساندرومارتینز جرأت کرده است از افرادی که واقعاً مسئول وضعیت افتضاح منچستریونایتد هستند انتقاد کند .
همه چیز دیگر حاشیه‌ای است.
هیچ شکی نیست که صحبت‌های مارتینز انفجاری بود، اما فقط به این دلیل که شنیدن اینکه بازیکنان واقعاً شجاعت هدف قرار دادن بالادستی‌ها را دارند، بسیار نادر است. شاید تعجبی نداشته باشد که آخرین نمونه برجسته لیگ برتر که می‌توانیم به یاد بیاوریم، هم‌تیمی ملی مارتینز و شورشی سابق تاتنهام، کریستین رومرو است.
کل هیاهو بر سر مارتینز را می‌توان به یک نقل قول از مارج سیمپسون خلاصه کرد: «هوم. این درست است، اما او نباید آن را بگوید.»
هیچ‌کس واقعاً با آنچه مارتینز گفته است مشکلی ندارد - راستش را بخواهید، چگونه می‌توانند؟ - بلکه با این واقعیت که او در مورد افراد ظریف و به راحتی ناراحت‌شونده‌ای که هرگز نباید برای اقداماتشان مورد بازجویی یا توجه قرار گیرند، چیزی گفته است. این کاری است که مدیر برای آن است.
جیمی کاراگر در خط مقدم حمله به مارتینز قرار گرفت ، که معتقد است هرگونه انتقاد عمومی از باشگاه فوتبال شما، یک سکوت مقدس را می‌شکند.
نصیحت عالی، جیمی. هرگز، هرگز به بالا مشت نزن.
واقعاً مطمئن نیستم که رفتن مارتینز «شاید چند هافبک که می‌توانند بدوند جذب کنید، یا در یک پنجره بیش از یک پست مشکل را حل کنید، بله؟» دقیقاً همانند افشای تاریک‌ترین اسرار و کثیف‌ترین لباس‌های خانوادگی در ملاء عام باشد.
اما در هر صورت باید جیمی کاراگر متفاوتی بوده باشد که در سال ۲۰۰۸ از درب جلوی لیورپول بیرون رفت و گفت - در زندگی‌نامه خود به جای گرمای سفید مصاحبه پس از بازی - در مورد زوج مالکیت کمدی فاجعه‌بار باشگاه، هیکس و جیلت:
متاسفم جیمی، این شبیه حمله به هیئت مدیره به نظر می‌رسد. تو از این متنفر هستی.
برش بوچر ما قصد داشتیم این را در مجموعه محبوب همیشگی خود از نظرسنجی‌های دیلی اکسپرس که به داستان خبری تبدیل می‌شوند، بگنجانیم...
...اما افسوس گاهی اوقات حتی مخاطبان قابل انعطاف و به سرعت خشمگین دیلی اکسپرس آنقدر که انتظار دارید به راحتی نمی‌توانند آنچه را که باید فکر کنند، به آنها گفت، با نتایج نظرسنجی فعلی که نشان می‌دهد ۹۱٪ از خوانندگان فکر نمی‌کنند یونایتد باید بازیکنی را به دلیل داشتن همان نظر جیسون ویلکاکس که تقریباً همه دیگر در جهان دارند، محروم کند.
بنابراین ممکن است به یک داستان خبری کامل تبدیل نشود. مگر اینکه، البته، اکسپرس این کار را از طریق یک تیتر کاملاً گمراه‌کننده انجام دهد که چیزی شبیه «منچستریونایتد پس از سخنرانی INEOS، حکم محرومیت لیساندرو مارتینز را دریافت کرد» بگوید، اما ما به سادگی نمی‌توانیم تصور کنیم که آنها هرگز چنین کاری انجام دهند.
زمان فرگی یافتن نکات مثبت در منچستریونایتد در حال حاضر دشوار است، بنابراین کلاه از سر برمی‌داریم برای دنی را ازت از سان که تلاش کرد.
از قبل به نظر می‌رسد که این یک کشش خواهد بود.
مورخان فوتبال علاقه‌مند ممکن است از قبل ببینند که این به کجا ختم می‌شود.
بله، درست است. تنها کاری که منچستریونایتد باید انجام دهد این است که مایکل کریک - کم‌باورترین مقلد بیگ ران در جهان، باید بگوییم - را حذف کند و به سادگی او را با مردی جایگزین کند که در ۲۵ سال آینده خود را به عنوان بزرگترین مدیر فوتبال تمام دوران ثابت خواهد کرد.
این فقط لیساندرو مارتینز نیست که باید احساس شرمندگی کند اکنون که می‌فهمد ویلکاکس، راتکلیف و همکاران در واقع تمام این مدت شطرنج ۴ بعدی بازی می‌کردند.
بازگشت به لیدز با این حال، اوضاع ممکن است قبل از اینکه به «دو دهه موفقیت بی‌سابقه» بهتر شود، بدتر شود. زیرا من یونایتد این آخر هفته به لیدز می‌رود. و صحبت از دهه‌ها، دیلی استار این ادعا را برای ما آورده است:
بله. دهه‌ها منتظر بودند تا بر رقبای تلخ خود غلبه کنند. تا زمانی که تقریباً آخرین رویارویی بین باشگاه‌ها در آوریل امسال را نادیده بگیرید، زمانی که لیدز با پیروزی ۲-۱ در اولدترافورد بر رقبای تلخ خود غلبه کرد .
مراقب شکاف باش این توجهی را که منچستریونایتد یا تاتنهام به خود جلب کرده‌اند، به خود جلب نکرده است، اما شروع فصل برای فولام فصل بدی بوده است. آنها قبل از شروع فصل به عنوان مدعیان مسلم «تو برایشان می‌ترسی، واقعاً می‌ترسی» شناخته شده بودند، زیرا عصبی دوران پس از مارکو سیلوا را آغاز کردند، و با دو تساوی و بدون پیروزی از شش بازی اول خود، آنها شایسته است که در انتهای جدول لیگ باشند و بسیار تحت فشار باشند.
آلوارو آربلوا تنها رقیب واقعی فعلی مایکل کریک در مسابقه اخراج است ، حتی روبرتو دزربی در حال حاضر به اندازه کافی امن به نظر می‌رسد.
آنچه می‌گوییم این است که اصلاً خوب پیش نمی‌رود. عادلانه است. اما ما با این مورد از دیلی اکسپرس مخالفت می‌کنیم.
آنها یک امتیاز با دو تیم مستقیماً بالای سر خود در پایین جدول فاصله دارند و دو امتیاز با تیم هفدهم و منطقه امن فاصله دارند. بدیهی است که خوب نیست، اما آنها به سختی از بقیه جدا شده‌اند.