اینتر و آث میلان طرح‌های خود را برای استادیوم جدید جنرالی که جایگزین سن سیروی نمادین خواهد شد، رونمایی کردند – و این تنها یکی از چندین زمین جدیدی خواهد بود که در سراسر ایتالیا سر بر می‌آورند.
پیش از میزبانی مشترک این کشور با ترکیه در یورو ۲۰۳۲، ایتالیا به بازسازی اساسی استادیوم‌های خود نیاز دارد. این بدان معناست که برخی تصمیمات دشوار و احساسی مانند تخریب سن سیرو برای ایجاد فضایی برای خانه مشترک میلان و اینتر اتخاذ خواهد شد.
آخرین بار ایتالیا در جام جهانی ۱۹۹۰ میزبان یک تورنمنت بزرگ بود و بسیاری از استادیوم‌های آن هنوز در آن دوران گیر کرده‌اند.
اینکه بسیاری از آن‌ها به جای باشگاه‌ها، توسط مقامات محلی اداره می‌شوند کمکی نمی‌کند؛ تنها یوونتوس، آتالانتا، اودینزه و ساسولو از ۲۰ باشگاه فعلی سری آ مالک زمین‌های خود هستند.
اما بسیاری جاه‌طلبی تغییر این وضعیت را دارند. در اینجا پروژه‌های استادیوم سری آ که باید زیر نظر داشته باشید آورده شده است.
آث میلان و اینتر
در تابستان ۲۰۱۹، دو رقیب میلان برنامه‌های خود را برای همکاری در ساخت یک استادیوم جدید به جای سن سیرو، که از دهه ۱۹۴۰ میزبان هر دو بوده است، فاش کردند.
اکنون، بالاخره نگاهی به ظاهر استادیوم جدید که به لطف توافق اسپانسرینگ با یک شرکت بیمه ایتالیایی، جنرالی نامیده خواهد شد، انداخته‌ایم.
خداحافظی با مکانی به قدمت سن سیرو احساسات متناقضی را برمی‌انگیزد، به خصوص وقتی طرح جدید فاقد تیرهای مشخصه آن است.
اما این یک ضرورت برای دو باشگاه است تا با الزامات فوتبال مدرن همگام شوند. سن سیروی اصلی برای میزبانی مسابقات یورو در نظر گرفته نمی‌شد.
در صورت مساعد بودن همه چیز، کار بر روی استادیوم ۷۱,۵۰۰ نفری جنرالی در سال ۲۰۲۸ آغاز خواهد شد و باید برای فصل ۲۰۳۱-۳۲ آماده و راه‌اندازی شود.
این طرح تا حدی از کلیسای جامع دوموی میلان الهام گرفته شده و توسط همان معمارانی که پشت استادیوم جدید ومبلی نظارت داشته‌اند، انجام شده است – خب، دیگر خیلی جدید نیست، اما منظور ما را می‌فهمید.
رم
شما می‌دانید که می‌گویند رم در یک روز ساخته نشد. خب، در دهه ۱۹۸۰ بود که رئیس وقت رم، دینو ویولا، سوگند یاد کرد که می‌خواهد یک استادیوم جدید برای باشگاهش تأمین کند. با سرعت به دهه ۲۰۲۰ می‌رسیم و آن‌ها هنوز در ورزشگاه المپیکو بازی می‌کنند.
تلاش‌های رم برای ساخت یک استادیوم جدید در حدود ۱۰ سال گذشته با طیف وسیعی از موانع روبرو شده است. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۷، زمانی که طرح‌هایی برای ساخت در یک سایت با مخالفت به دلیل… قورباغه‌ها و مناطق لانه‌سازی آن‌ها روبرو شد. ما شوخی نمی‌کنیم.
اما اکنون این احساس وجود دارد که رم بیش از هر زمان دیگری به تحقق رؤیای ویولا، بیش از ۳۰ سال پس از مرگش، نزدیک است.
طرح‌های آن‌ها برای ساخت یک بنای جدید در منطقه پیترالاتا رم، با ظرفیت تا ۶۲,۰۰۰ نفر، در ماه سپتامبر تأییدیه دولتی را دریافت کرد.
آن‌ها اکنون امیدوارند که در بهار سال ۲۰۲۷ کار را آغاز کنند و در سال ۲۰۲۹ به پایان برسانند.
به طور اتفاقی، رقیب محلی آن‌ها لاتزیو نیز می‌خواهد از المپیکو خارج شود، اما طرح‌های آن‌ها به جای نظارت بر ساخت و ساز کاملاً جدید، بازسازی ورزشگاه متروکه فلامینیو در نزدیکی است.
ونیز
برای رسیدن به استادیوم فعلی ونیز، پیرلوییجی پنزو، باید با قایق یا پیاده سفر کنید. قطعاً عجیب است، اما این ونیز است، پس از همه.
از میان تیم‌های فعلی سری آ، تنها جنوا استادیوم قدیمی‌تری دارد. استادیوم ونیز از سال ۱۹۱۳ مورد استفاده قرار گرفته و اخیراً در سال ۲۰۲۱ بازسازی شده است.
اما ونیز، که در سال‌های اخیر یک باشگاه نوسانی بوده است، اکنون برای انتقال به سرزمین اصلی آماده می‌شود.
استادیوم جدید آن‌ها ۱۸,۵۰۰ نفر ظرفیت خواهد داشت و ظرفیت آن برای کنسرت‌ها و رویدادهای دیگر قابل افزایش است.
ونیز ۱۲۵ میلیون یورو در این پروژه سرمایه‌گذاری خواهد کرد و توافق ۴۰ ساله با شورای شهر برای مدیریت استادیوم جدید خود امضا کرده است.
سیمونه ونتورینی، شهردار ونیز، اظهار داشت: «پس از دهه‌ها بحث و حرف، رویای یک استادیوم مدرن و کاربردی سرانجام چیزی است که می‌توانیم آن را لمس کنیم. این خانه ونیز اف سی خواهد بود، اما همچنین منبع فرصت‌هایی برای کل منطقه خواهد بود.»
تاریخ افتتاحیه برای نیمه دوم فصل آینده تعیین شده است. ونیز، البته، امیدوار است که تا آن زمان وضعیت خود را در بالاترین سطح حفظ کرده باشد، اما در حال حاضر در انتهای جدول قرار دارد.
بولونیا«/IN3»
بولونیا مدتی بود که با ایده بازسازی ورزشگاه رناتو دال آرا بازی می‌کرد، اما در عوض طرح‌هایی را برای یک استادیوم جدید راه‌اندازی کرده است.
آن‌ها امیدوارند تا بهار سال ۲۰۳۱ یک مجموعه ۳۵,۰۰۰ نفری در مرکز نمایشگاه شهر بسازند.
معماران درگیر نیز در توسعه استادیوم یوونتوس که ۱۵ سال پیش افتتاح شد و راه را برای عصر جدیدی از ورزشگاه‌های ایتالیایی هموار کرد، کار کرده‌اند.
کالیاری
کالیاری در سال ۲۰۱۷ از ورزشگاه سانت الیا خارج شد و این مکان که اکنون به عنوان یونیپول دوموس شناخته می‌شود، خانه موقت آن‌ها در حالی بود که خانه جدید خود را برای همیشه می‌ساختند.
این «موقت» بسیار طولانی‌تر از آنچه انتظار داشتند طول کشیده است.
اما اکنون امیدهای آن‌ها برای ساخت یک استادیوم جدید در نزدیکی محل خانه قدیمی‌شان بالاخره در حال به ثمر نشستن است.
شورای شهر طرح‌های آن‌ها را برای مکانی با ظرفیت تا ۳۰,۰۰۰ نفر تأیید کرده و همچنین منطقه اطراف را بازسازی می‌کند.
اگر همه چیز از اینجا به خوبی پیش برود، آن‌ها شانس انتخاب شدن به عنوان میزبان یورو را خواهند داشت.