اگر یک دستگاه ویدیوتایپ در ورزشگاه کینگ پاور وجود داشت که نتایج کلی بازی‌های پلی‌آف انتخابی جام جهانی زنان در سراسر اروپا را نمایش می‌داد، شاید بیشتر شبیه به اسکوربورد کریکت در فاصله‌ی یک مایلی به سمت جنوب در گریس رود لسترشر به نظر می‌رسید. سوئد ۱۵-۰ مقابل لیتوانی. جمهوری ایرلند ۱۲-۰ مقابل قزاقستان. هلند ۱۱-۰ مقابل مجارستان.
بنابراین، چه مقدار می‌توان از پیروزی ۱۵-۰ انگلیس مقابل یونان به دست آورد؟ بی‌شک، عملکرد انگلیس به طور قابل توجهی بهتر بود، شبی که آنها مقداری از جادوی خود را پس گرفتند، با سرعت و ظرافت بازی کردند، اما در کل چیزهای زیادی برای مشاهده وجود داشت اما اطلاعات جدید بسیار کمی. پس از ۱۸۰ دقیقه فوتبال و بیش از ۳۰۰۰ مایل سفر، به کسانی که نتیجه را یک هفته پیش به درستی حدس زدند، تبریک می‌گوییم، شما درست گفتید: قهرمانان اروپا توانستند تیمی را که در رده‌بندی جهانی خارج از ۵۰ تیم برتر قرار دارد، در دو بازی شکست دهند.
وسوسه‌انگیز است که در مورد نمایش لورن جیمز در نیمه اول و اینکه چگونه او از نقش آزاد خود لذت برد، در فضاهای خالی قرار گرفت، انگلیس را به سمت زمین هدایت کرد و با مدافعان بازی کرد - واقعاً، او می‌تواند عامل تعیین‌کننده در این تیم شیرهای زن در تابستان آینده باشد - اما، وقتی یونان سعی نمی‌کند یکی از بهترین مهاجمان جهان را مهار کند، آیا باید تعجب کنیم که او دو گل و یک پاس گل به ثمر رساند؟
به طور مشابه وسوسه‌انگیز است که در مورد اولین بازی چشمگیر لکسی پاتر، که در خط میانی احساس راحتی می‌کرد به طوری که ممکن بود فکر کنید این پنجاهمین بازی ملی او بوده نه اولین بازی ملی‌اش، اغراق کنیم. این بازیکن ۲۰ ساله که آگاهی موقعیتی هوشمندانه، پاس‌های دقیق و سرعت متعادلش به اطرافیانش اجازه داد تا در زمین بالاتر شکوفا شوند، می‌تواند به نمایش خود افتخار کند و شایسته شروعی دیگر در دور بعدی پلی‌آف مقابل اوکراین است. اما هر کسی که این فصل سوپرلیگ زنان را تماشا کرده باشد، از قبل می‌دانست که پاتر یک افزودنی فوق‌العاده برای این تیم خواهد بود.
ما همچنین می‌توانیم ۲۴ ساعت آینده را صرف تحسین اثربخشی سیستم جدید وینگ‌بک انگلیس کنیم، در مورد اینکه مایا لوتیسیر چگونه به خوبی جایگزین لوسی براونز مصدوم شد، از انرژی آلسیا روسو تمجید کنیم، از اولین بازی فریا گادفری، وینگر لندن سیتی لاینز، که شایسته فرصتش بود، استقبال کنیم، یا رکورد گلزنی همیشه قابل اعتماد جورجیا استنوی را ستایش کنیم - حتی با سر گلزنی کرد، در قد ۱۶۵ سانتی‌متری - و بررسی کنیم که او در نقشی بالاتر چگونه عمل کرد.
با این حال، همه اینها باید با مقدار زیادی نمک خورده می‌شد زیرا حریفان در لیگ C گروه‌های انتخابی با جزایر فارو و گرجستان رقابت می‌کردند، در حالی که انگلیس پنج بازی از شش بازی خود را در لیگ A برده و آرزو می‌کرد که می‌توانستند خود را در مقابل حریفان قوی‌تر آزمایش کنند تا برای مسابقات تابستان آینده آماده شوند.
حتی مردم محلی نیز متوجه شدند که این همه چیز تا حدودی تشریفاتی است؛ بیش از ۲۲۰۰۰ بلیت صادر شد اما حضور نهایی بسیار کمتر به نظر می‌رسید، شاید با کمبود هیجان در اطراف این رویداد که نقشی در آن داشت.
دی‌جی در کینگ پاور، یکی از ستاره‌های شب، بهترین تلاش خود را برای ایجاد فضایی شاد کرد، همانطور که گل‌های شعله‌افکن کنار زمین قبل از بازی و شور و شوق خط حمله انگلیس انجام دادند، اما این دیداری بود که واقعاً برای رشد فوتبال زنان بسیار کم انجام داد.
این یک تبلیغ نسبتاً خوب برای بازی‌های پلی‌آف تک‌مرحله‌ای بود که توسط فوتبال مردان در مسیرهای انتخابی اروپا استفاده می‌شود، مسابقات تک‌شبی با تنش، رقابت و هیجان واقعی در روند بازی، و همچنین احساس کارایی - این بازی مردان یک دوره زمانی طول می‌کشد تا دو دور پلی‌آف را پشت سر بگذارد، و بازی زنان هنوز دو بازی دیگر پیش رو دارد.
دیدارهای نوامبر و دسامبر با اوکراین - تیمی که انگلیس در این فرآیند انتخابی با نتایج ۶-۱ و ۳-۰ آن را شکست داد - بعید است که چالش‌برانگیزتر احساس شوند.
این تقصیر انگلیس، یونان، یا اوکراین نیست، بلکه تقصیر ورزشی در حال رشد است که هنوز در تلاش است تا سیستمی انتخابی با تعادل واقعی را توسعه دهد. هنگام انتخابی جام جهانی ۲۰۲۳، انگلیس با پیروزی‌های ۲۰-۰ و ۱۰-۰ مقابل لتونی به راحتی صعود کرد.
مرحله گروهی این بار، که منعکس کننده فرمت جدید لیگ ملت‌ها بود، بسیار بهبود یافته به نظر می‌رسید، اما همانطور که هواداران در کینگ پاور پس از تنها ۲۲ دقیقه از این بازی برگشت احساس کردند که باید موج مکزیکی را شروع کنند، روشن شد که پلی‌آف‌ها هنوز نیاز به تفکر بیشتری دارند.