جریمه منچسترسیتی با دو سال محرومیت از لیگ برتر کاملاً بی‌فایده است، ظاهراً.
ما ایمیل‌های بیشتری درباره آرسنال داریم. نظرات خود را در مورد همه موضوعات به theeditor@football365.com ارسال کنید.
جریمه منچسترسیتی هیچ شباهتی به آن ندارد بنابراین درز کرده است که به نظر می‌رسد جریمه نقدی و سقوط به چمپیونشیپ است . احتمالاً کسر امتیاز کافی برای تضمین دو فصل در دسته دوم. چه فایده‌ای دارد.
چه فایده‌ای دارد؟ جدی؟ چگونه این عمل می‌تواند به عنوان یک عامل بازدارنده عمل کند؟
تمام این کار باعث می‌شود تیم‌ها بیشتر از سیستم سوءاستفاده کنند. به جای اینکه درآمد را به میزان یک میلیارد درصد افزایش دهند، مانند سیتی، اساساً به بقیه فوتبال می‌گویید که ادامه دهید، می‌توانید تقلب کنید، اما فقط کمی کمتر، فقط کمی آن را مهار کنید. شاید یک حامی مالی تصادفی را از هیچ بسازید که «فقط» به شما 5 تا 10 درصد درآمد اضافی بدهد.
چی؟ می‌خواهید ما را به خاطر آن جریمه کنید؟ اوه خب، باشه، اما هی، مراقب باش لیگ برتر، این به بدی سیتی نیست، پس حتی به سقوط یا چیزهای احمقانه دیگر فکر نکن، وگرنه از وکلای ما خواهی شنید. به جای آن یک جریمه بزرگ چطور است؟ این مناسب به نظر می‌رسد. یا شاید رئیس ما تمام روز یکشنبه در معرض دید عموم باشد، او را با گوجه فرنگی گندیده پرتاب کنیم؟ این متناسب‌تر به نظر می‌رسد.
اگر این درست باشد، اگر این «جریمه»ای باشد که لیگ برتر در حال آماده‌سازی آن است، آنها اساساً محصول خود را می‌کشند. هیچ کس عاقلانه به آنچه می‌بیند اعتماد نخواهد کرد. باشگاه‌ها در را به روی PSR خواهند خندید و سرکش خواهند شد، با علم به اینکه ارزشش را دارد زیرا قدرت‌های حاکم نیز آن را جدی نمی‌گیرند.
بازی در این کشور قطعاً در آستانه است. سیتی را به درستی جریمه کنید، وگرنه. اندی اچ، سوانسی اسپرز برد! به شما می‌گویم، این حس فوق‌العاده‌ای داشت. جان (اسپرز)، لینکلن هواداران آرسنال بیشتر آزرده اجازه دهید بگویم تنها چیز کسل‌کننده این صندوق پستی است و صحبت‌های مداوم آرسنال. خسته‌کننده شده است. آرسنال لیگ را برد. فکر می‌کردم برای مردم کافی است که از آن عبور کنند.
به جای آن، ما یک استوارت دیگر با RHT/TS (که به طرز عجیبی هر روز منتشر می‌شود) دریافت کردیم. گل‌های کرنر خشک شده‌اند، بنابراین ارواح باید به شدت به دنبال چوب دیگری برای کوبیدن تیم باشند. البته شوخی کاملاً خوب است اما من آن را خسته‌کننده می‌دانم که کار این بازیکنان را که هر هفته انجام می‌دهند مسخره کنم.
هیچ بازیکنی از آرسنال در تیم فصل نیست؟ لطفا! از زمان اولین بازی گابریل در لیگ برتر، او 78 کلین شیت داشته است. فان دایک (که قرار است بهترین مدافع میانی این نسل باشد)، 69. رایا 3 دستکش طلایی متوالی دارد. فکر نمی‌کنم کسی اینجا شک داشته باشد که در ماه مه به 4 خواهد رسید. این با پتر چک (که قرار است بهترین دروازه‌بان دوران لیگ برتر باشد) برابری می‌کند. می‌توانم ادامه دهم. نکته ریاکارانه این است که «استاندارد طلایی» شما برای سرگرمی - منچسترسیتی - امسال فقط یک بازی را با قاطعیت برده است. دو تیم جدی بازی کرد و باخت. 3-0 به آرسنال و 2-4 به پی‌اس‌جی. این سرگرمی واقعی است.
آیا می‌خواهم کمی بیشتر استعداد ببینم؟ بله. بعد از بازی با ناتینگهام فارست در X نوشتم که فکر می‌کنم آرسنال می‌تواند با بازی اودگارد در پست هافبک چپ، برخی از مشکلات را حل کند. این به او اجازه می‌دهد سریع‌تر بازی کند. او گاهی اوقات زمان زیادی دارد وقتی به سمت پای غالب خود می‌رود. همچنین به او اجازه می‌دهد تا یک مثلث جدید با تزولیس و کالافیوری تشکیل دهد. فکر می‌کنم مثلث ساکا، وایت/تیمبر کمی کهنه شده است.
در تابستان، من متقاعد شده بودم که به وینگر دیگری نیاز نداریم اما از وینی بدشان نمی‌آمد چون او یک هیولای انتقال تک نفره است. اما راه حل مؤثرتر یک هافبک 10 قدرتمند است که می‌تواند در سمت راست بالا بماند. مانند KDB یا بِلینگهام. راجرز خوب بود اما هرگز بیش از 80 میلیون ارزش نداشت. ترجیح می‌دهم گیبس-وایت را با 70 بگیرم. تا آن زمان می‌توانیم راه‌حل‌های داخلی پیدا کنیم.
با این حال، تظاهر به اینکه این مشکل آرسنال با گرمایش جهانی یا جنگ جهانی سوم قابل مقایسه است، یا حسادت است یا حماقت یا هر دو.
این نقل قول معروف را با شما ترک می‌کنم.
«شما می‌دانید، «کسل‌کننده» فکر می‌کنم 10 سال بدون عنوان است: این بسیار کسل‌کننده است. شما از یک باشگاه حمایت می‌کنید و سال‌ها منتظر می‌مانید، منتظر می‌مانید بدون قهرمانی لیگ برتر، بنابراین این بسیار کسل‌کننده است.» دامولا، برلین، آلمان
پ.اس: حتی هواداران لیورپول هم در مورد آرسنال کسل‌کننده می‌نویسند. شما 4 بازیکن در حمله خود دارید که 80 میلیون یا بیشتر هزینه داشته‌اند و هنوز کمتر از آرسنال گل زده‌اید. خنده‌دار است.
...یادآوری شماره 684,305 به همه کسانی که از فوتبال آرسنال شکایت می‌کنند: شما سال‌ها ما را به خاطر «نرم بودن» در حالی که فوتبال جذابی بازی می‌کردیم اما در مقابل تیم‌های راگبی مانند استوک شکست می‌خوردیم، مسخره می‌کردید. در حالی که از منچسترسیتی می‌خواستید با تقلب به قهرمانی برسد و به ضرر ما تمام شود. بنابراین صادقانه بگویم اگر فوتبال فعلی ما اشک شما را در می‌آورد، من از پیروزی‌ها بیشتر خوشحالم.
لطفاً خودتان را در گره‌ها ببندید در حالی که به شدت تلاش می‌کنید چوبی برای کوبیدن ما پیدا کنید. من اشک شما را می‌خواهم و از خوردن آنها لذت می‌برم.
همچنین آیا آن مرد RHS/TS حتی 1 دقیقه بدون فکر کردن به میکل آرتتا می‌گذرد؟ آنها نمی‌توانند چیزی بگویند بدون اینکه بگویند چقدر از آرتتا متنفرند. احتمالاً وجود آرتتا شب و روز آنها را شکنجه می‌دهد. امیدوارم وقتی می‌گویم آرتتا با حل تمام مشکلاتی که قبلاً آرسنال را به خاطر آنها مسخره می‌کردید، آرسنال را به شکوه لیگ برتر رسانده است، کمکی کند. ویش (AFC)، ملبورن همه آنها عجیب نیستند آن پسر که نامه خود را به نمایندگی از همه هواداران آرسنال امضا می‌کند … LOL خودت را جمع کن. از اینترنت دور شو یا علاقه‌ای پیدا کن که در آن خودبزرگ‌بینی‌ات توسط بدخواهان که احساسات لطیف تو را جریحه‌دار می‌کنند، خدشه‌دار نشود. جویی AFC ایمیل‌ها درباره پسران حساس گروه حساس این هواداران آرسنال، درست است! پل، منچستر
…وای… مقدار زیادی از مزخرفات در صندوق پستی امروز صبح .
اول از همه، آرسنال. بله تیم‌ها مقابل شما دفاع خواهند کرد. در یک بلوک پایین همانطور که شما علاقه‌مندان به فوتبال می‌نامید. شما قهرمان هستید و میلیون‌ها بیشتر از اکثر تیم‌ها برای ساختن تیم خود با بهترین بازیکنان عمدتاً از همان تیم‌هایی که مقابل شما بازی می‌کنند، هزینه کرده‌اید. با این منابع سرسام‌آور مطمئناً می‌توانید راه جالب‌تری برای پیروزی پیدا کنید تا اینکه همه ما را خسته کنید. در واقع، شما حداقل این را به ما بدهکار هستید که هواداران و مربی غرغرو شما را تحمل می‌کنیم.
شما ادعا می‌کنید 80 درصد مالکیت توپ را دارید… پس با آن کاری کنید!! خدای من، من می‌توانم سختی ایجاد حرکات پیچیده هجومی را درک کنم اگر فقط 20 درصد مالکیت توپ را داشته باشید اما، بیایید، اینطور نیست که شما دیگر این را نمی‌دانید. در واقع، شما فصل گذشته این کار را کردید و انتخاب کردید که استراتژی ناخوشایند و چشم‌خراش گل‌های کرنر/ضربه آزاد کشتی یونانی-رومی را برای مقابله با این موضوع پیاده کنید. شما می‌توانستید راه‌هایی با استفاده از تیم با استعداد بی‌پایان خود برای ایجاد موقعیت‌های تک به تک برای دریبل‌زن‌های خود پیدا کنید، تمرین ضربات سهمگین (ویلا فصل گذشته چند تا زد…) تا مجبور نباشید بلوک پایین یا حرکت بالا، پاس‌های پیچیده به داخل محوطه جریمه را شکست دهید. اما نه. شما آن را در اطراف نعل اسب جهنم می‌چرخانید و سپس شکایت می‌کنید که منصفانه نیست که تیم دیگر دفاع می‌کند.
هواداران منچسترسیتی: «کارتل یک انجمن رسمی از مشاغل، سازمان‌ها یا کشورهای مستقل است که برای محدود کردن رقابت، تعیین قیمت و کنترل تولید یا عرضه در یک بازار خاص همکاری می‌کنند.»
یک انجمن رسمی. یک توافقنامه رسمی واقعی بین باشگاه‌ها. اگر چنین توافقی وجود دارد، لطفاً شواهد یا روزنامه‌نگاری تحقیقی را که آن را کشف کرده است، توصیف کنید. تا جایی که من می‌دانم «کارتل قرمز» به ندرت با یکدیگر صحبت می‌کنند زیرا آنها رقبای مستقیم یکدیگر نیز هستند. آنها دور هم جمع نشدند و نگفتند…. «بچه‌ها، از آنجایی که همه ما موفق هستیم و در قرمز بازی می‌کنیم، باید به طور رسمی سازماندهی کنیم و به باشگاه‌های دیگر احمق غیر قرمز رنگ حمله کنیم». آیا آنها به طور مستقل می‌خواهند وضع موجود ادامه یابد؟ احتمالاً، بله، این بهترین چیز برای آنهاست. آیا این یک توطئه کارتل است؟ نه، دیوانگان.
در اخبار دیگر، نیوکاسل به رتبه دوم در «5 باشگاه برتر برای رفتن به دریا» من صعود کرد (البته منچسترسیتی شماره 1 است و سال‌هاست که بوده است). تلاش‌های بدخواهانه و مرز خشونت‌آمیز آنها برای متوقف کردن ویلا در روز شنبه، بقایای آموزش‌های ادی هاو بود و باشگاهی که اکنون غیرقابل دوست داشتن است - به دلیل مسائل مالکیتی و پایگاهی که به طرز عجیبی از آن حمایت می‌کند - حتی ناپسندتر شد. من قصد ندارم وارد شکست VAR در اخراج بوتمن برای تکل خشونت‌آمیز مضحک او شوم… همه ما می‌دانیم که این یک شوخی غم‌انگیز و مضحک است. مانند حرفه ریکی جرویس پس از «اداره».
ویلا با این حال، شروع به هماهنگی بسیار، بسیار خوبی کرده است. جرأت می‌کنم بگویم بازیکنان جدید ما به نظر می‌رسد که بهبود یافته‌اند نسبت به بسیاری از بازیکنانی که در تابستان ما را ترک کردند… که چشمگیر است با توجه به اینکه کل ستون فقرات تیم ما کنده شد. ما هنوز به هیچ وجه کامل نیستیم اما آن مرد امری… وای… او یک افسانه مطلق است. هواداران منچستر یونایتد که فکر می‌کنند می‌توانند وارد شوند و او را بگیرند، توهم دارند… او در حال حاضر با ما حقوق خوبی دارد و اعتماد و حمایت کامل مالکان را دارد. من مطمئن نیستم که او آن را با بزرگترین سیرک در «کارتل قرمز» عوض کند.
مثل همیشه، هفته خوبی داشته باشید و امیدوارم تیم شما برنده شود! (مگر اینکه در 5 تیم برتر من باشید، لطفاً به دریا بروید). فان استار (منچسترسیتی، نیوکاسل، آرسنال، وستهم و بیرمنگام سیتی) اندی عاشق ضد حمله مقاله لذت‌بخش درباره فوتبال کسل‌کننده که در حال حاضر مجبور به تحمل آن هستیم. این با دیدگاه‌های شخصی من مطابقت دارد که برخی دیدگاه‌های بسیار عجیب در هواداری فوتبال حاکم شده است.
«فوتبال ضد حمله» به عنوان نوعی سطح پایین‌تر از «تیکی تاکا» مالکیت‌محور تلقی می‌شود، اما من هرگز واقعاً نفهمیدم چرا. از آن برای سرنگونی اوله استفاده شد، اما آیا چیز زیباتری در فوتبال از یک ضد حمله سریع و روان وجود دارد؟ برای ویرا و هنری خوب بود، برای رونالدو، تِوز، رونی خوب بود، برای ترنت و صلاح و غیره خوب بود.
من شخصاً از تماشای فوتبال مالکیت‌محور لذت نمی‌برم. می‌تواند بسیار فنی باشد اما اغلب کسل‌کننده و ایمن است. مانند پپ که دوست نداشت کرنرها را بزنند وقتی که داوران اسپانیایی را مدیریت می‌کرد، زیرا آنها درصد پایینی داشتند. من می‌توانستم درخشش اینکه چگونه ژاوی فضا را با اینیستا کار می‌کرد تا به مهاجمان فرصت بدهد را درک کنم اما از تماشای آنها که توپ را با تهدید کم یا بدون تهدید می‌چرخاندند لذت نمی‌بردم.
در واقع، برای من، وقتی این فلسفه شروع به گسترش کرد، زمانی بود که فوتبال مرگ خود را به عنوان سرگرمی آغاز کرد. (چقدر مناسب است که پپ آن را و «تشویق» داوران را به عنوان بخشی از تخریب لیگ ما به لیگ برتر آورد.)
برای من، فوتبال باید درباره ریسک و خلاقیت باشد. حملات سریع، پاس‌های نافذ، شوت‌های عالی از موقعیت‌های مضحک، تکل‌های بزرگ، سانترها و والی‌های قیچی برقی و غیره.
در مدرسه، من می‌خواستم وارد بازاریابی شوم. من یک دوره کارآموزی کوتاه با پروکتر و گمبل گذراندم. به سرعت متوجه شدم که بیشتر بازاریابی این برندهای بزرگ در واقع فقط بازیافت همان تبلیغ با مدل‌های مختلف و شاید یک شعار جدید در هر دهه است؛ همه چیز بسیار ایمن و مؤثر است، اما به طرز خسته‌کننده‌ای کسل‌کننده است. موارد عجیب و غریب «شما تانگو شدید» جواهرات نادری هستند.
هیچ‌کس هرگز تبلیغ شامپو هد اند شولدرز را به خاطر نخواهد آورد، در حالی که مرد نارنجی ضربه‌گیر هرگز فراموش نخواهد شد. ما واقعاً به دومی نیاز داریم. بدولف سوپرمک را برگردانید! من از زمانی می‌آیم که فوتبال قابل تشخیص بود. من منتظر بعدازظهرهای شنبه بودم که در کوپ در فیلبرت استریت بایستم و تماشای باخت‌هایمان را در بیشتر هفته‌ها ببینم، سپس با ناامیدی به خانه بروم اما هنوز برای هفته بعد هیجان‌زده باشم زیرا نتیجه متفاوتی خواهد بود. ما موسیقی غیرقابل تشخیص را در بلندگو پخش می‌کردیم، (نسبتاً) بلیط‌های ارزان و وعده یک بعدازظهر با ارزش پولی. زمانی بود که هر چیزی ممکن بود زیرا بازی اسرار زیادی داشت.
من می‌پذیرم که توسعه اجتناب‌ناپذیر و ضروری است، اما بازی‌ای که دوست دارم آنقدر تغییر کرده است که تقریباً غیرقابل تشخیص شده است.
به عنوان یک بچه، من از تماشای بازی «شمشیربازی» مالکوم مک‌دونالد هیجان‌زده می‌شدم که خوردن آرنج در صورت فقط «عادی» بود. من بی‌چون و چرا جام حذفی، قرعه‌کشی جام حذفی، جام جهانی، MOTD و استار سوکر را تماشا می‌کردم. آن زمان داوران تصمیمات بدی می‌گرفتند و هواداران «او را اذیت می‌کردند» (چه کسی ******* در سیاه است؟) اما بازی همچنان ادامه می‌یافت. تماشای یک بازی مرده در اواسط هفته برای هیجان خالص ارزش تماشا کردن داشت.
زمانی که پول هر نتیجه‌ای را تعیین نمی‌کرد و هر تعداد تیم می‌توانستند برای قهرمانی لیگ یا بازی در اروپا رقابت کنند، جای خود را به تقلب، بازیکنانی که نمی‌توانند گل را جشن بگیرند زیرا VAR به ناچار دخالت خواهد کرد، هوادارانی که به آنها گفته می‌شود چه چیزی را نمی‌توانند بخوانند، نوارهای مو، جوراب شلواری، دستکش، بازیکنانی که مصدومیت را جعل می‌کنند و ورزشگاه‌های خالی از جو (من به تو کینگ پاور نگاه می‌کنم). بازی به کجا رفته است؟
من می‌دانم (و می‌پذیرم) که نسل من رفته است اما وقتی می‌گویم «سوپرمک را برگردانید»… شما می‌دانید منظورم چیست. لی (اکنون در خارج از کشور زندگی می‌کند اما هنوز روباه‌ها را دنبال می‌کند) این یارو دوست دارد درباره رشفورد بنویسد… چه زمانی می‌پذیرید که رشفورد بازیکن تنبل و متوسطی است که یک فصل شگفت‌انگیز داشت؟
فلیک رَشی را در اولین فرصت برای امضای گوردون اخراج خواهد کرد. تصور کنید بارسلونای ورشکسته فرصت امضای رشفورد را برای «فقط» 26 میلیون دلار رد کرد تا گوردون را به قیمت 80 میلیون دلار امضا کند. همچنین بارسلونا آدیِمی را از دورتموند امضا کرد و شرم‌آورتر از رشفورد و حامیانش از جمله شما ویل فورد - بارسلونا گابریل ژسوس را به جای رشفورد امضا کرد.
رشید همیشه تنبل بوده است. فقط با تنبلی می‌دود و از کار سخت هم تیمی‌هایش بهره می‌برد. عدم بازگشت او سوراخ‌های بزرگی در تیم ایجاد می‌کند که منجر به پذیرش گل می‌شود. دویدن‌های هجومی او بی‌فایده است، همیشه توپ را از دست می‌دهد.
اما اعتبار در جایی که لازم است. این بازیکن حرفه خود را بر اساس روابط عمومی ساخته است - یک تیم روابط عمومی بسیار قوی، باید بگویم. من تعجب می‌کنم که آیا رشفورد به روزنامه‌نگاران پول می‌دهد تا مقالات مثبتی درباره او بنویسند، زیرا علیرغم اشتباهاتش در هر بازی، به نظر می‌رسد ستایش بیشتری نسبت به انتقاد وجود دارد. یا شاید روابط عمومی او بسیاری از جمله ویل را فریب داده است!