اگر هنوز گزارش ۴۰ صفحهای کمیسیون مستقل را نخواندهاید، تیترهای اصلی اینجاست. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸، منچسترسیتی با دستکاری در حسابها به مبلغ ۹۰۰ میلیون پوند، بارها و به طور سیستماتیک تقلب کرده است. ابوظبی از طریق قراردادهای اسپانسرینگ «صوری» پول را به باشگاه تزریق کرده تا درآمدها را به طور مصنوعی افزایش دهد. مقامات باشگاه پرداختها را برای پنهان کردن هزینهها مخفی کردهاند. آنها حسابهای جعلی ارائه دادهاند، حقیقت را پنهان کردهاند و به بازرسان دروغ گفتهاند. در طول دوره ۹ ساله، درآمد سیتی از ۸۷ میلیون پوند به ۵۰۰ میلیون پوند افزایش یافت که معادل ۴۷۵ درصد رشد بود. در مقایسه، درآمد آرسنال ۷۳ درصد و منچستریونایتد ۱۱۲ درصد رشد داشته است. این امر به سیتی اجازه داد تا از میانه جدول لیگ برتر به تیمی با بازیکنان همسطح رئال مادرید تبدیل شود. سرخیو آگوئرو، زننده شاید مشهورترین گل تاریخ لیگ برتر، سالانه حدود ۱۶ میلیون پوند درآمد داشته است. بدیهی است که سیتی زیاد قوانین را دوست نداشت. آنها کامل نبودند، اما توسط همه باشگاهها مورد توافق قرار گرفتند تا نه تنها با یوفا همسو شوند، بلکه برای تشویق به هزینههای معقول، ایجاد رقابت عادلانهتر، جلوگیری از تورم شدید دستمزدها و توقف کارهایی که سیتی هنگام جدا کردن بهترین بازیکنان از رقبایی مانند آرسنال و استون ویلا انجام داد، و بازی را به نبردی شدیدتر از نظر قدرت مالی تبدیل کرد. سیتی با قوانین موافقت کرد، سپس عمداً آنها را نقض کرد. برای مثال، فقط به حقوق تصویر نگاه کنید. سیتی شرکتی به نام Fordham Sports Image Rights Ltd تأسیس کرد که «چیزی بیش از پوششی برای گروه ابوظبی یونایتد»، شرکت سهامی خاص شیخ منصور، مالک سیتی، بود. فوردهام حقوق تصویر را به مبلغ ۲۴.۵ میلیون پوند از سیتی خریداری کرد، مبلغی بسیار بالاتر از ارزش بازار، که باشگاه آن را به عنوان درآمد ثبت کرد. به طرز باورنکردنی، سیتی همچنین از فوردهام برای خرید مجوز فروش این حقوق استفاده کرد تا بتواند آنها را به... فوردهام بفروشد. کمیسیون نوشت: «این ترتیب دایره بسته... الف) وسیله دیگری بود که از طریق آن وجوه ADUG میتوانست به شیوهای که منشأ واقعی آن پنهان میشد، به باشگاه پرداخت شود و به باشگاه اجازه میداد تا چنین وجوهی را به عنوان درآمد عملیاتی در صورتهای مالی و گزارشهای FFP خود وانمود کند، و ب) وسیلهای بود که وجوه ADUG برای تأمین بدهیهای واقعی باشگاه استفاده میشد و به باشگاه اجازه میداد تا هزینههای عملیاتی را از صورتهای مالی و گزارشهای FFP خود حذف کند.» تصویر در گالری باز شود فرناندو سوریانو، مدیر اجرایی سیتی، و خلدون المبارک، رئیس باشگاه (PA) شاید به اندازه تقلب سیتی، واکنش آنها نیز نفسگیر بوده است. خلدون المبارک، رئیس باشگاه، در نامهای به هواداران قاطعانه بیگناهی آنها را تکرار کرد. فرناندو سوریانو، مدیر اجرایی، به کارکنان گفت که سیتی موضوع «توطئه» است و به مبارزه ادامه خواهد داد. او در حالی که رم در آتش میسوخت به آنها گفت: «میدانم که این میتواند کمی حواسپرتکننده باشد.» بیانیههای باشگاه همچنان به طرز عجیبی جسورانه باقی میمانند، علیرغم حجم شواهد و احکام گناهکاری که اکنون عمومی شده است. باشگاه به نظر پارانوئید و از واقعیت دور است، و اگر این یکی از آشنایان شما بود، مداخله میکردید. دستکاری، دروغگویی، عدم پشیمانی، عدم همدلی، احساس خودبزرگبینی: این ویژگیها به طور مشهور توسط رابرت هیر، روانشناس کانادایی، به عنوان صفات یک روانپریش ذکر شده است. سیتی اکنون تجدیدنظر خواهد کرد. آنها همچنان اصرار دارند که «مجموعهای از شواهد غیرقابل انکار» را دارند، حتی اگر شواهد آنها توسط یک هیئت مستقل کاملاً رد شده باشد. آنها تا پایان سرسخت خواهند بود، و انگار که به اثبات بیشتری نیاز داشتیم، حتی جزئیاتی وجود داشت که سیتی سعی کرد مانع انتشار این گزارش شود و کمیسیون مجبور شد برای انجام این کار از طریق فرآیند تجدیدنظر اقدام کند. در زبان گزینش شده، اشارات روشنی به نیات سیتی وجود دارد. تکرار نامیدن گزارش به عنوان «نظر»، توصیف یافتهها به عنوان «ناامن»، حتی نامیدن هیئت منصفه به عنوان «کمیسیون لیگ برتر» به جای یک کمیسیون مستقل: همه اینها برای ترسیم تصویری از یک فرآیند ناعادلانه که علیه آنها توطئه کرده است، طراحی شده است. این تاکتیک، تضعیف حس بیطرفی، زیر سوال بردن مشروعیت، کاشتن بذر شک و تردید است. زمینه تاریکی در اینجا وجود دارد. روزنامهنگارانی که این پرونده را بررسی کردهاند در سالهای اخیر در فضای آنلاین مورد آزار و اذیت قرار گرفته و در ورزشگاهها مورد هتک حرمت واقع شدهاند. وکلا در لیگ برتر شغل خود را انجام دادهاند و با تهدید روبرو شدهاند و نگران امنیت خانوادههایشان بودهاند. افرادی که در این پرونده دخیل بودهاند، نامشان حذف شده است، احتمالاً به همین دلایل. سیتی اکنون میتواند کنار بکشد، اما این روند ادامه دارد. پس از سالها تلاش، آن روزنامهنگاران شایسته تقدیر هستند. افراد زیادی هستند اما برای ذکر دو مثال در این صفحات، میگل دلانی، نویسنده ارشد فوتبال، در افشای مفاسد مالکیت دولتی در فوتبال بیوقفه بوده است، و ایان هربرت، نویسنده ارشد سابق ورزشی، هشت سال پیش جزئیات رسوایی حقوق تصویر سیتی را بررسی میکرد، علیرغم فشار عظیم باشگاه برای عدم انجام این کار. بزرگترین اعتبار، البته، به افشاگران میرسد. روی پینتو، فعال پرتغالی، اسناد را در سال ۲۰۱۸ به اشپیگل درز داد و بدون او، هیچکدام از اینها فاش نمیشد. پینتو محکوم شد و پس از فدا کردن آزادی خود برای حقیقت، تحت حفاظت شاهد زندگی میکند. تصویر در گالری باز شود افشاگر پرتغالی و بنیانگذار فوتبال لیکس، روی پینتو (AFP/Getty) سیتی صرف نظر از این، در این مسیر جنگی ادامه خواهد داد. بخشی از اعتماد به نفس باشگاه به این واقعیت نهفته است که وکیل ارشد آنها، لرد پنیک، متخصص تجدیدنظر است. آنها آماده هستن
