نیمی از فوتبالیستهای زن در حال بررسی بازنشستگی زودهنگام خود به دلیل نگرانیهای مالی یا استرس روانی هستند و ۵۷ درصد با مشکلات سلامت روان دست و پنجه نرم کردهاند. این یافتهها بر اساس گزارشی است که شرایط کاری بازیکنان در سراسر جهان را برجسته میکند.
حدود ۸۰۰ بازیکن توسط اتحادیه جهانی بازیکنان، فیفپرو، برای این گزارش مورد بررسی قرار گرفتند. این گزارش نشان داد که دستمزد متوسط باشگاهی از سال ۲۰۱۷ در فوتبال زنان سه برابر شده است، اما همچنین نگرانیهایی را در مورد شکاف دستمزد و حمایت ارائه شده به بازیکنان مطرح کرد. فیفپرو اعلام کرد که در بسیاری از مناطق «دستمزد متوسط به طور قابل توجهی بالاتر از حداقل دستمزد ملی نیست».
این گزارش با عنوان «شرایط کاری در فوتبال زنان» دریافت که ۴۹ درصد از بازیکنان در حال بررسی ترک زودهنگام فوتبال نسبت به برنامه ریزی خود هستند. از این تعداد، بیش از نیمی دلایل مالی و ۴۶ درصد استرس روانی را دلیل این امر ذکر کردند.
تنها ۵۶ درصد از بازیکنان مورد بررسی قرارداد شغلی انفرادی داشتند و تنها ۱۳ درصد مستمری باشگاه را دریافت میکنند. میانگین طول قرارداد از ۱۲ ماه در سال ۲۰۱۷ به ۱۹ ماه افزایش یافته است، اما عدم اطمینان مالی برای بازیکنان باقی مانده است. میانگین دستمزد ماهانه بازیکنان مورد بررسی - که تقریباً نیمی از آنها برای تیم ملی خود بازی میکنند و بیش از نیمی از آنها دارای مدرک دانشگاهی هستند - ۲۶۰۱ دلار (۱۹۶۶ پوند) بود، اما این رقم با تعداد کمی از درآمدبگیران بسیار بالاتر، افزایش یافته است. حقوق ماهانه میانه تنها ۱۶۶۹ دلار (۱۲۶۱ پوند) بود. تنها ۷۶ درصد از بازیکنان گفتند که همیشه به طور کامل و به موقع حقوق خود را دریافت کردهاند و ۵ درصد تاخیر بیش از سه ماه برای دریافت حقوق را تجربه کردهاند.
الکس کالوین، مدیر فوتبال زنان فیفپرو، گفت: «به دور از پردرآمدترین باشگاهها، موضوع تکراری ناامنی و شرایط شکننده وجود دارد. صنعت فوتبال زنان راه درازی را پیموده است، [اما] برای بقیه این صنعت، راه بسیار طولانی در پیش است.»
«حرفهای شدن فوتبال زنان در برخی از نقاط جهان شتاب میگیرد و همانطور که گزارش ما نشان میدهد، درآمدها در حال افزایش است. با این حال، پیشرفت و منافع به طور مساوی بین بازیکنان در سراسر جهان توزیع نمیشود.»
«در اساسیترین سطح، مداخله نظارتی و سیاستی لازم است تا اطمینان حاصل شود که بازیکنان در برخی کشورها عقب نمانند - یک جزر و مد رو به بالا همه قایقها را بلند میکند. این مداخلات باید بر دستمزد، امکانات، کارکنان، عملکرد و سلامت بازیکنان تمرکز کند. تخصیص منابع و دسترسی کلید یک بازار کار پررونق است. این فقط در مورد کسب درآمد کافی بازیکنان برای امرار معاش از فوتبال نیست، بلکه اطمینان از داشتن یک محیط امن و با ثبات نیز هست.»
از بازیکنان پرسیده شد که آیا باشگاهشان کارکنان کافی برای رفع نیازهای بازیکنان دارد یا خیر، و ۴۷ درصد گفتند خیر.
میلی برایت، مدافع سابق تیم ملی انگلیس و چلسی - که هنگام پایان دادن به دوران حرفهای پر افتخار خود در ماه آوریل گفت: «من تمام توانم را گذاشتم» - به کانالهای رسانهای فیفپرو گفت که ایجاد محیطی که بازیکنان بتوانند بدون قضاوت در مورد مشکلات سلامت روان خود صحبت کنند، ضروری است.
او گفت: «شما کمی خجالت میکشید که بگویید کمی مشکل دارید، بنابراین آن را پنهان میکنید و به بازی ادامه میدهید. یک چیز بزرگ برای من در سلامت روان، محیط و فرهنگ است. برای داشتن تأثیر مثبت، به ثبات و رفتارهای روزانه نیاز دارد.»
