برنامه نقل و انتقالات یوونتوس شتاب میگیرد؛ داستان گیتنس که ناپولی و چلسی به دنبالش هستند، توسعه مییابد
یوونتوس کار آسان را انجام داده است؛ آنها مشکلات را شناسایی کردهاند. بخش سخت کار اکنون فرا میرسد. با نزدیک شدن به پنجره نقل و انتقالات ژانویه، به نظر میرسد باشگاه تورین طرح اولیه خود را نهایی کرده است: یک خرید در هر پست، با اولویت همچنان در خط حمله. طبق گزارش Tutto Mercato، فهرست کوتاه گسترده است، بودجه محدود است و منطق به اندازه کافی روشن است.
این مهم است، زیرا یوونتوس در خلاء عمل نمیکند. آنها محدودیتهای مالی دارند، باید توافقنامه تسویه حساب را رعایت کنند و قبل از اینکه بتوانند به طور جدی به جذب بازیکن بپردازند، نیاز به خروج بازیکن دارند. اینگونه ساختار تیم در دنیای مدرن کار میکند، زمانی که حاشیه خطا کم است. شما میتوانید بازیکنان را هر چقدر هم که دوست داشته باشید، دوست داشته باشید، اما اگر اعداد درست نباشند، معامله منتفی است.
عکس از IMAGO
تمرکز اهداف نقل و انتقالات یوونتوس بر خط حمله است
بحث مهاجم نوک حول چهار نام میچرخد و این نشان میدهد که یوونتوس هنوز در حال آزمایش بازار است تا اینکه روی یک راهحل مشخص قفل کند. فولارین بالوگان همچنان گزینه ارجح است، اگرچه همه چیز به قیمت درخواستی موناکو بستگی دارد. ماتئو رتگویی به عنوان یک ایده جدید مطرح شده است و بازگشت به ایتالیا برای بازیکن جذاب گزارش شده است. ساختار احتمالاً باید به صورت قرضی باشد که منطقی است، اما دستمزدها میتواند مانع باشد. اگر بازیکن به شدت خواهان این انتقال باشد، آنجاست که مصالحهها انجام میشود.
الکساندر سورلوت یکی دیگر از احتمالات است. یوونتوس رابطه کاری با اتلتیکو مادرید دارد و این نوع آشنایی سازمانی اغلب بیش از آنچه مردم فکر میکنند کمک میکند. جانلوکا اسکاماکا نیز در این گفتگو حضور دارد و آتالانتا به طور بالقوه برای دریافت مبلغ مناسب آماده معامله است. سپس آنتونیو رایموندو، گزینه جوانتر، یکی برای میانمدت به جای یک راهحل سریع، وجود دارد.
باز هم، هیچ کدام از اینها پیچیده نیست. یوونتوس به یک مهاجم نیاز دارد، اما همچنین به بازیکنی نیاز دارد که بتواند آن را بخرد. فروش یا قرض دادن بازیکنان حاشیهای مانند ادون ژگرووا و اکاتور میتواند بخشی از سازوکاری باشد که به باشگاه اجازه حرکت میدهد.
فهرست کوتاه مدافع چپ، گزینههایی را برای یوونتوس فراهم میکند
در سمت چپ، دزدی اودوگی نامی چشمگیر است. گفته میشود یوونتوس در روزهای اخیر به طور جدی به او نگاه کرده است و رابطه با تاتنهام میتواند کمک کند. باشگاهها معاملات قبلی را به خاطر میآورند، به خصوص زمانی که به خوبی پیش رفته باشند. این باعث آسان شدن انتقال نمیشود، اما درها را باز میکند.
دو گزینه دیگر در دست بررسی است: رایان آین-نوری از منچسترسیتی و آلخاندرو بالده از بارسلونا. هر سه نشاندهنده سطوح مختلف هزینه، وضعیت و دشواری هستند. اودوگی از منظر ساختار تیم جذابترین به نظر میرسد، اما این به در دسترس بودن و، مانند همیشه، قیمت بستگی خواهد داشت.
ناپولی به جاشوا زیرکزی به عنوان ادامه چرخش ترکیب خود چشم دوخته است
تصویر ناپولی نیز به همین اندازه سیال است. خط میانی آنها ممکن است بسته به اتفاقات مربوط به کوین دی بروین و فرانک انگیسا نیاز به توجه داشته باشد، اما خط حمله در حال حاضر یک مسئله داغ است. لورنزو لوکا و نوآ لانگ هر دو در دسترس هستند، اولی احتمالاً به صورت قرضی جدا میشود و دومی به عنوان یک نامزد فروش دائمی در نظر گرفته میشود.
ناپولی به وارلا برای حمایت از راسموس هویلوند نگاه کرده بود، اما با مسدود شدن آن مسیر، به جاشوا زیرکزی بازگشتهاند. این یک نام آشنا است. ناپولی مدتی است که او را تحسین میکند و دقایق محدود او در لیگ برتر در را باز نگه میدارد. تابستان گذشته او به بازگشت به ایتالیا نزدیک بود، با فیورنتینا و یوونتوس هر دو فشار میآوردند، اما منچستریونایتد مقاومت کرد.
این پروفایل منطقی است. ناپولی به عمق کیفی نیاز دارد، کسی که بتواند در کنار هویلوند بازی کند و همچنان کلاس فردی کافی برای تأثیرگذاری در بازیهای بزرگ را داشته باشد. زیرکزی با جنبه فوتبالی مطابقت دارد. سوال بزرگتر این است که آیا معامله میتواند به گونهای ساختار یابد که برای همه کار کند.
چلسی زاویه قرضی را در بازار بازیکنان کناری باز میکند
برای وینگر، ناپولی به فشار برای جذب کاچامانی از تورینو ادامه میدهد، بازیکنی که او را سرمایهگذاری برای آینده میدانند. مشکل واضح است؛ تورینو علاقه کمی به اجازه دادن به او در اواسط فصل دارد. به همین دلیل است که جایگزینها اهمیت دارند.
یکی از آنها گیتنس است، با ذکر چلسی به عنوان باشگاهی که میتواند قرضی را تأیید کند یا انتقال را با شرایط مطلوب تسهیل کند. این جزئیات برجسته میشود زیرا نشاندهنده یک فرصت بازار است تا یک تعقیب مستقیم برای یک هدف اصلی. ناپولی خواهان پتانسیل رشد است، اما همچنین خواهان انعطافپذیری است. اینها همیشه سازگار نیستند.
برای چلسی، این نوع زیرداستانی است که ارزش تماشا کردن را دارد. یک انتقال موقت میتواند سطح بازیکن را به سرعت روشن کند، به خصوص در سری آ که نظم تاکتیکی تصمیمگیریهای سهلانگارانه را مجازات میکند. اگر ناپولی این کار را دنبال کند و اگر چلسی واقعاً به یک توافق منطقی باز باشد، این میتواند به سرعت توسعه یابد.
دیدگاه ما
اینجاست که موضوع جالب میشود. نامهای یوونتوس به اندازه کافی محکم هستند، اما جزئیات مربوط به چلسی از میان سر و صداها عبور میکند زیرا رفتن گیتنس به ناپولی به صورت قرضی، چیزهای زیادی در مورد چگونگی دیدگاه باشگاه نسبت به آینده فوری او به ما میگوید. اگر آنها به آن باز باشند، پس آنها خواهان پیشرفت از طریق دقایق بازی هستند، نه فقط وعدههای زمین تمرین. اشکالی ندارد. بازیکنان جوان کناری به بازی نیاز دارند و به آنها در محیطهای جدی نیاز دارند.
ناپولی یکی از آن محیطها خواهد بود. شما آنجا پنهان نمیشوید. اگر از نظر تاکتیکی بیدقت باشید، فاش میشوید. اگر محصول نهایی شما نامنظم باشد، مردم به سرعت متوجه میشوند. دقیقاً به همین دلیل است که چنین انتقالی میتواند مفید باشد. این بازاریابی را حذف میکند و یک پاسخ فوتبالی را مجبور میکند.
همچنین زاویه گستردهتر چلسی وجود دارد. ژابی آلونسو به شفافیت در مورد اینکه چه کسی میتواند در حال حاضر کمک کند و چه کسی هنوز یک پروژه است، نیاز خواهد داشت. انتقالهای قرضی میتوانند آشفته باشند، اما اغلب سریعترین راه برای به دست آوردن آن شفافیت هستند. اگر ناپولی نقش مناسبی را ارائه دهد، نه فقط یک جایگاه نیمکت که به عنوان یک فرصت جلوه داده شده است، ارزش فکر جدی را دارد.
در مورد یوونتوس و ناپولی به طور کلی، هر دو باشگاه به نظر میرسد که با محدودیتها خرید میکنند تا با قاطعیت. این به اندازه کافی رایج است. فهرستها با تنگتر شدن بودجهها طولانیتر میشوند. تنها بخشی که واقعاً تیز به نظر میرسد، شناسایی راهحلهای هجومی انعطافپذیر توسط ناپولی است. اگر چلسی بتواند از این به نفع خود با گیتنس استفاده کند، باید با دقت گوش دهد.
منبع: Tutto Mercato
